હવે તો જાગો, સમયનો કાળ આ રહ્યો; ઉમંગ અને અર્થના વિસામો જોતી રહી આ ધરા. સાવધ કરો, મનનો સ્વપ્ન સમાપ્ત કરો, જ્યાં તમારાં પગલાં ક્યાંય ન સાંભરે.
મન અને મમતા ના પડછાયા હવે શું? કઈ રીતે દુનિયાની પીડા દૂર કરો? શાશ્વત છે, જીવનના પ્રશ્નો તો અઢળક છે, પણ ચિંતનનો પ્રકાશ તો છે ચરમસીમા પર.
હવે તો જાગો, એ આંતરિક બળ કાઢી દો; હવે સમય નથી ઊંઘવા કે કશું રાહ જોવાની. કાયમની ઉંઘ ત્યજીને કરશો પ્રકટ તમારો વરલવ, કેમ કે સત્ય છે કે પ્રયત્ન વગર નથી મક્કમ પંથ.
દુઃખો અને ભયનો ત્યાગ કરજો, ક્યાં સુધી છુપાશો આ ખાલી પરિસ્થિતિમાં? જાગૃતિનો સંદેશ વીતાવો દુનિયાની હૂંફમાં, કેમ કે આનંદ તો એક અંદરના સ્ત્રોતમાંથી છે જાગૃત.
હવે તો જાગો, જગતનો માનવ ભીતરથી મજબૂત થજો; શબ્દોથી નહી, કર્મોથી આળસના બંધ તોડો. કેમ કે ફક્ત એ જ વ્યક્તિ જે જગત સાથે હોય ચેતન, તેમના હાથમાં છે નવો વિકાસ અને અખંડ સંસાર.
તત્વ ને જ્ઞાન ની વાત છે કે જીવન છે સંઘર્ષ; પથ વિકટ છે, પણ તેનો અંત તો અમર છે. કેવળ જાગવાની શક્તિ તમને માર્ગ બતાવશે, કેમ કે અજ્ઞાનનું સૂર્ય તો હવે અસ્ત નહીં થાય.
જો તમે ઊંઘી રહેશો તો કઈ દિશા તમારે મળશે? કેમ કે આ વિશ્વ ચક્કર લગાવે છે ક્રિયાની જ ગતિથી. સૌથી ઊંચી સિદ્ધિ તમારી જાગૃતિમાં છે છુપાયેલી, કેમ કે ચેતનાનો માર્ગ છે સર્વશક્તિમાનની ઉજવણી.
