असा हाय पिंट्या
स्वतः साठी जगायचे गेले राहून
काय करायचे आता पुढे जाऊन?
म्हने हार्टब्रेक झालेला पिंट्या
येई रडे त्याले राहून राहून
म्हने काय करायचे पुढे जाऊन
अरे सिटा घे न रुमाल ठेवून
एकदा गर्दी वाढली बसमंदी
की जा लागते मंग हुबं ऱ्हाऊन
तरीबी हुबा तथिच पिंट्या दगडावानी पाय रवून
मायबाप बघे त्याकडे मंग रागाने दात ओठ खाऊन
अरे जाय न लेका भैताडा म्हनला त्याचा बाप जवा
तवा गेला म्होरं पिंट्या गळ्यात चार झोरे घेऊन
★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★
प्रस्तुत कविता वैदर्भीय ग्रामीण भाषेत लिहिलेली आहे
