ફરી એ જ દવા બની જા ને ,
નથી સહેવાતા આ દર્દ અને ઘા .

ફરી એ મંદ સમીર થઈ આવને ,
દઝાડે છે વિરહના ગરમ વાયરા.

ફરી તું મહેક થઈ આવને ગુલાબ માં ,
અસહ્ય થયા છે તિષ્ણ કાંટા ના ઘા .

ફરી એ જ સૂકુન થઈ આવને વિરાનમાં ,
નથી ક્યાંય રાહત આ મોસમી બહારમાં.

કેવું ખૂબસૂરત હતું મારું એ જીવન,
સમાઈ ને રહી ગયું તારા પહેલા શ્વાસમાં .

ફરી એ જ વિસામો થઈ આવને મારગમાં ,
હવે થાકી છું આ જિંદગીના કંકાસમાં .


જાણે તો છે તું બધું
છું હું પાંગળી તુજ વિન;
તો ફરી એ જ સથવારો થઈ આવને,
મારા દિવાસ્વપ્નની આ બારાતમાં .


ફેરા નથી ફર્યા
ચોરીના ચાર તોયે ;
પાર કરીશું આ ભવ !
તારી સંગાથમાં ,
' હાથ લઈ હાથમાં .'

#માહી

Gujarati Poem by Heena : 111823108

The best sellers write on Matrubharti, do you?

Start Writing Now