एकदा *कुत्र्यात* अन *गाढवात*
पैज लागते की,
जो पण लवकरात लवकर पळत जाऊन २ गावं पलीकडच्या सिंहासनावर बसेल तोच त्या सिंहासनाचा मानकरी ठरेल...

ठरल्या प्रमाणे दोघे तयार झाले,

*कुत्र्याला* वाटले मीच जिंकेन

कारण *गाढवापेक्षा* मी जोरात धावू शकतो,

पण *कुत्र्याला* पुढे काय होणार ते नक्की माहिती नव्हते...

शर्यत सुरु झाली

*कुत्रा* जोरात धाऊ लागला

पण थोडस पुढ गेला नसेल की लगेच पुढच्या गल्लीतील *कुत्र्यांनी* त्याला हुसकून लावयला सुरवात केली,

असाच प्रत्येक गल्लीत, प्रत्येक चौकात, घडत राहिले

कसा बसा *कुत्रा* धावत धावत सिंहासनाजवळ पोहचला

बघतो तर काय

*गाढव* त्या आधीच पोहचले होते
अन त्यांनी शर्यत जिंकून ते राजा झाले होते

अन ते बघून

निराश झालेला *कुत्रा* बोलला की,

जर माझ्याच लोकांनी मला मागे ओढले नसते तर आज *गाढव* सिंहासनावर बसले नसते...

Marathi Thought by Hari alhat : 111807303

The best sellers write on Matrubharti, do you?

Start Writing Now