આ ઊંઘને કહો ને કોઈ રંગીન સપનાનું સરનામું,
કાળી અંધારી રાતમાં જો, નીંદર ભૂલી પડી છે.
મુકામ વિનાની જિંદગી અને તારું હસતું મુખડું,
જો તો ખરી! કેટકેટલીય મુસીબતો મને નડી છે.
ઝાંખી પડે અપ્સરા પણ એના રૂપનાં સાગર સામે,
દરેક બોલ્યાં, ઇશ્વરે એને ખૂબ ફુરસદમાં ઘડી છે.
અડચણો સામે ડગમગી જાય છે મારું કાળજું,
સંજોગો કડવાં કારેલાં જેવાં ને એ બહું ગળી છે.
રોજ સતાવે, ને પછી લલચાવે, લથડી પડે હૈયું,
એનાં સિવાય ક્યાં દેખાઈ કંઈ? આંખ પણ ખરી છે.
- વિધિ વણજારા "રાધિ"
