રંગમહેલ મેં બાનીયા બોત રહે,
એક બોલ સુને નહિ બાનીયાં કા;
દરબાર મેં ગુનીકા નાચ નચે,
નહિ તાન દેખે ગુન્કાનીયા કા ;
નરનાર પ્રજા મિલી પાવ નમે,
નહિ પાવ પોસરાય ઠાનીયા કા ;
જગ જિનકા જીવન પાઠ પઢે ,
સોઈ જીવન રાજપુતાનીયા કા........૧
વ્યભિચાર કરે દરબાર કદી,
ઘર બહાર કરી ધમકાવતી થી ;
ફિટકાર સુનાવતી જીંદગી મેં ,
ફિર નાથ કહી ના બુલાવતી થી ;
પતિ ઝારકો આપ રીઝાવતી ના ,
જગતારક રામ રીઝાવતી થી ,
ઐસા પાવન જીવન થા જિનકા ,
સોઈ હિન્દ કી રાજપુતાનીયા થી ........૨
અરી ફોઝ ચડે રણહાક પડે,
રાજપૂત ચડે રાજધાનીયા કા ;
તલવાર વડે સન્મુખ લડે,
કે તે શીશ દળેય જુવાનીયા કા ;
રણપુત મરે, મુખ ગાન કરે ,
પય થાન ભરે અભીમાંનીયા કા ;
બેટા જુદ્ધ તજે , સુની પ્રાણ તજે ,
સોઈ જીવન રાજપુતાનીયા કા .....૩
રણ તાત મરે સુત ભ્રાત મરે ,
નિજ નાથ મરે , નહિ રોવતી થી ;
સબ ઘાયલ ફોજકો એક કરી,
તરવાર ધરી રણ ઝૂઝતી થી ;
સમશેર ઝડી શિર ઝીલતી થી ,
અરી ફોજ કા પાવ હટતી થી
કવિ વૃંદ કો ગીત ગવાવતી થી ,
સોઈ હિન્દ કી રાજપુતાનીયા થી ..........૪
નિજ પુત સોતે બાલ પાલને મેં ,
રઘુનાથ કે ગાયન ગવતી થી ;
કહી જ્ઞાન ગીતા સમજાવતી થી ,
ભય મોત કા સાથ ભુલાવતી થી :
તલવાર ધરી કર ઝુઝ્ને કા ,
રણ દાવ કા પાઠ પઠવતી થી ,
ઘર અંબિકા થી , રણ કાલિકા થી ,
સોઈ હિન્દ કી રાજપુતાનીયા થી.........૫
અભિયાગત દ્વાર પે દેખતી વે ,
નિજ પુત સમાન જીમાવતી થી ,
સન્માન કરી ફિર દાન કરી ,
ચિત લોભ કા લંચન માનતી થી ;
અપમાન્તી થી મનમોહ બડા ,
સોઈ હિન્દ કી રાજપુતાનીયા થી ..............૬
નુપ તાજ મેં જીનકી લાજ બડી ,
રાજકાજ મેં ધ્યાન લગાવતી થી;
પ્રજા સુખ રહે , નવ ભૂખ રહે ,
ઐસા બોલ સદા ફરમાવતી થી ;
સબ રૈયત કી ફરિયાદ સુની ,
ફરિયાદ કી દાદ દીલાવતી થી ;
નિજ રીત કે ગીત ગુન્જાવતી થી ,
સોઈ હિન્દ કી રાજપુતાનીયા થી ..............૭
રણ કાજ બળે રાજપૂત ચડે ,
ઔર દ્વાર ખડે મન સોચતી થી ;
મેરા મોહ બડા ઈસી કાજ ખડા,
ફિર શીશ દડા જીમી કાટતી થી ;
મન શેશ લટા સમ કેશ પટા,
પતિ દેવકો હાર પેનાવતી થી ;
જમદુતની થી , અબધુતની થી ,
સોઈ હિન્દ કી રાજપુતાનીયા થી ........૮
પતિ દેવ કે તાતકો માતકો તો ,
નિજ માતપિતા મમ માનતી થી ;
છોટે ભ્રાત કે હિત કી માત સમી ,
પિતરાયો કો પંખ મેં રાખતી થી ;
દાસી દાસ પે માત કા રોફ રાખે ,
ઉસે ઘાત કી બાત ન દાખતી થી ;
નહિ ભોગની થી , જગ્જોગની થી ,
સોઈ હિન્દ કી રાજપુતાનીયા થી ..........૯
આજ વીર કી , ધીર કી ખોટ પડી ,
પડી ખોટ ઉદારાન દાનીયા કી ;
પ્રજાપાલ દયાલ કી ખોટ પડી ,
પડી ખોટ દીસે મતિવાનયા કી;
ગીતા જ્ઞાન કી, ધ્યાન કી ખોટ પડી ,
પડી ખોટ મહા રાજધાનીયા કી ;
સબ ખોટ કા કારન કાગ કહે ,
પડી ખોટ વે રાજપુતાનીયા કી .............૧૦
