••••••• વેદના •••••••
વેદનાનાં આંસુઓ આંખથી ખરતાં રહ્યાં;
વદન રાખી હસતું દિલથી બળતાં રહ્યાં.
વરસતાં વરસાદમાં અમે અગન સમ બળતાં રહ્યાં;
પ્રેમ ભરી મુસ્કાન માટે અધરો તરસતાં રહ્યાં.
વાત વાતમાં ખોટાં એ વાયદા કરતાં રહ્યાં;
અહમને પોષતાં રહ્યાં ને "આશ"ને શોશતાં રહ્યાં.
કોણ જાણે કેમ અમને વેદના એ આપતાં રહ્યા;
"આશ"ની આંખો રડેને કાયમ એ હસતા રહ્યા.
શંકા કરીને સંબંધોમાં સમાધાન અમથું શોધતા રહ્યા;
ધિક્કાર છે તુજ વિશ્વાસને ખોટું અમે સહેતાં રહ્યાં.
નથી કોઈ વિશેષ મુજને જનેતાથી તું એ જાણજે;
સોગંદ પણ સાચાં હતાં ને સાચી હતી અમ ભાવના.
હ્દયનાં બારણેથી આમ તમને જ નિહારતાં રહ્યાં;
લાઘવ છે એક તમથી જ આશના હર એક અહેસાસમાં....
-આશ
