અમૃત ૩
ભાગ:૩
લખતા લખતા બાના ચહેરાના ભાવ ને જોતા અમૃત ખૂબ જ અસંનજશ માં પડી ગયો કે બા શું કામ ગંભીર છે? તેણે બા ને આનંદમાં લાવવા ભજન લલકારવા માંડ્યું ,બા એક નજર નાંખી ચુપ રહી ગઈ.હમેશાં બાનો એ મજાકિયો જવાબ ગેરહાજર હતો..કે “અમૃત બેટા ,ભગવાન તો ભગવાન તેમના બધા વાહનો પણ ભાગી જશે રાગમાં તો ગા બેટા...”જોકે બાને ગમતું અમૃત ગાતો એ.તેમા પણ “એરી મે તો પ્રેમ દિવાની”તે ઉપાડતો ને બા પૂરૂ કરતી.બન્ને ધણી વાર મજાની તૂકબંધી પણ કરી લેતા.પણ આજે તો તે ખૂબ જ ગંભીર હતી.
અમૃત સૂવા ઉઠ્યો તો બાએ એમ પણ ન કહ્યું કે “તારે દૂધ જોઈએ છે.”તે જાતે ગરમ કરવા લાગ્યો ને ત્યારે સાણસીના અવાજથી બા ચમકી ને રસોડા માં આવી ત્યારે અમૃત બાનું ને તેનું પિપરીમૂળનું દૂધ બનાવી ચૂક્યો હતો.તેણે બાનો હાથ પકડ્યોને તેને બહાર લઈ જઈ બેસાડી.ફક્ત આંખથી જ સમજાવ્યું કે અસહાયતા ન દર્શાવો હું છુ...આજે એ આંખનો ભાવ સરૂબેન ને ગમ્યો...તે વહાલથી તેના ગાલ થપથપાવી દૂધ પી કપ ધોઈ ને સૂવા ગઈ.અમૃત કોલેજનું કામ કરવા બેઠો.ત્યાં એને લાગ્યું કે બા ને એકલતા તો નથી લાગતી ને?પણ આમ જોવા જઈએ તો બા દિવસ આખો કામમાં વ્યસ્ત રહેતી હતી,તેથી ને ધણી બધી યુવતીઓ તેની સાથે ને સાથે રહેતી.નાની અમથી દુકાન પર સુરેશભાઈ ધ્યાન આપતા,બાને બેન માનતાને બા પણ ભાઈ નો હક જમાવતી.
બીજે દિવસે અમદાવાદ જતાં રસ્તામાં બસ અટકી જોયું તો એક ગાડીને અકસ્માત થયો હતો,બધા સહીસલામત હતા પણ એક સોળ સત્તર વર્ષની યુવતી ઘાયલ થઈ હતી.તેને લઈ તેની સાથેના બે પુરૂષો ને એક બહેન ખૂબ ચિંતિંત હતા.અમૃતને બીજા બધા પેસેન્જર નીચે ઉતર્યા.અમૃતે બધા સામે જોયું પણ બધાને તો ગાડી ક્યારે ખસે ને બસ આગળ વધે એમાં વધુ રસ હતો.તે પેલા ગાડીવાળા વડીલ પાસે ગયો અને મદદ માટે વાત કરી.તેમણે જણાવ્યું કે જો નજીક હોસ્પિટલ હોય તો સારૂ.ક્યાંક થી સહાય મળે,તો એને ખસેડી સકાય.અમૃતે આવતી જતી ગાડી ને સહાય માટે ઉભી રાખવાની કોશિશ કરી.આજના જમાના પ્રમાણે કોણ ઝંઝટમાં પડે એમ કહી બધા ખસી જવા લાગ્યા.રસ્તો થતા બસ જાય એટલો માર્ગ કરી બસવાળાએ તો બસનો હોર્ન માર્યો...હવે અમૃત પણ મુંઝાયો,કોલેજમાં કામ સોંપવાનું હતું આ બસ ચૂકે તો મોડો પડે...આથી બસવાળાને વિનંતી કરી તેણે પેલી યુવતીને વડીલ અને સાથે પેલા બેન ને લીધા.
