trapped in toilet, ભાગ 1
આશરે વીસેક વર્ષ પહેલાંની વાત..! ના ના રાત નહીં..! વાત..!!
હું ત્યારે દ્વારકા પાસે મીઠાપુરમાં સ્થિત ટાટા કેમિકલ્સ માં ટ્રેઇનિંગ અર્થે જોડાયેલો અને ત્યાં હોસ્ટેલમાં જ રહેતો.
મહિને બે મહિને એકાદી વખત જામનગર આવી જતો, આવવા-જવા માટે રેલવે સૌથી સગવડતા ભર્યું રહેતું કેમકે રોડ-રસ્તા તો ત્યારે બહુ ખાડાખબડા વાળા જ હતા ઉપરથી અઢી-ત્રણ કલાક બસમાં બેસી અકળાઈ જવાતું, અને આમેય અમારે ત્યાં કહેવાય છે કે "સસ્તું ભાડું અને દ્વારકા ની જાત્રા" એ મુજબ ત્યારે તો લોકલ ટ્રેનમાં અંદાજે ઓગણીસ રૂપિયા જેવી જ ટીકીટ હતી, તો હું મોટેભાગે ટ્રેનમાં જ આવવા-જવા નું પસંદ કરતો.
બપોરે બારેક વાગ્યા આસપાસ મીઠાપુરથી જે લોકલ ટ્રેન નીકળતી એ ટ્રેન મારી ફેવરિટ હતી, જેના બે કારણ હતાં એક તો એ કે એ ટ્રેન માં કોઈ દિવસ ચેકીંગ ન આવતું, તો બંદા ટીકીટ વગર જ મુસાફરી કરી લેતા!!!
"ખુદાબક્સ" એવો જ કોઈ શબ્દ વપરાતો હોય છે કદાચ એ લોકો માટે..!
અને બીજું એ કે એ ટ્રેન એટલી તો ખાલી રહેતી કે ક્યારેક આખા ડબ્બા માં હું એકલો જ હોઉં..!
કદાચ તમને માન્યામાં નહીં આવે પણ એ સાચી વાત છે, એનું કારણ એ હતું કે એ ટ્રેન નું મુખ્ય કામ હતું બધા સ્ટેશન પર પાણી વિતરણ કરવાનું, ઓખાથી નીકળી જામનગર સુધીમાં આવતાં બધાં નાનાંમોટાં સ્ટેશન પરના ટાંકા એ ટ્રેન દ્વારા જ ભરાતા અને એ માટે તે બધા સ્ટેશન પર લાંબો સ્ટોપ કરતી જેના કારણે ઓખા થી જામનગર નો અઢી કાલાકનો રસ્તો એ ટ્રેન છ કલાકે પૂરો કરતી..!
તો નજીક નજીક જવાવાળા સિવાયના મુસાફરો એમાં સફર કરતા બાકી ઓખાથી જામનગર જવા માટે એ ટ્રેન બોરિંગ થઈ જતી, પણ અપણે તો મફત જવું હોયને..! તો એનાથી વધારે કોઈ ઉત્તમ નહીં.
હવે મેઈન વાત પર આવું, એક વખત લગભગ અડધો રસ્તો કપાયો હશે..!! એ દિવસે મેં ટ્રેન નું બાથરૂમ વાપર્યું..!!
તમને એમ લાગશે કે છ કલાક નો રસ્તો હતો તો બાથરૂમ વાપરવું તો સહજ હતું!! એમાં શું નવાઈ, નવાઈની વાત એ નથી એ તો હવે શરૂ થશે,
ટ્રેનમાં બાથરૂમ નો ઉપયોગ તો બધાએ કર્યો જ હશે, પણ કોઈ ક્યારેય ટ્રેનના બાથરૂમ માં બંધ થઈ ગયું એટલે કે ફસાઈ ગયું હોય એવું તમે કદી સાંભળ્યું નહીં હોય..!
આ ભાગમાં તો 500 ની લિમિટ છે,બીજો ભાગ જુઓ??
