*લોકકથા*
(ભાગ-2)

ખંભાતના વાણિયાની આ વાત છે.


સુલતાને હસીને કહ્યું: ‘વાત એમ છે કે આજે સવારે હું આ સમુદ્ર તટ પર ફરવા આવેલો. ફરતાં ફરતાં મારી આંગળીએથી એક વીંટી ક્યાંક નીકળી પડી. રેતીમાં વીંટી ક્યાં ગરી ગઈ એની ખબર પડી નહિ. રેતી ચાળી એ વીંટી શોધવા હું આ સિપાઈઓને અહીં લઈ આવ્યો છું.’

ધર્મપાળે કહ્યું: ‘વીંટી બહુ કીમતી હશે.’

સુલતાને કહ્યું: ‘ના, એનાથી ઘણી વધારે કીમતી વીંટીઓ મારી પાસે છે. પણ આતો એક ફકીરના આશીર્વાદની વીંટી છે. હું માનું છું કે મારી સલ્તનતનો પાયો એ આશીર્વાદ છે. એટલે મારે મન એ વીંટીનું મૂલ્ય સલ્તનત કરતાંયે વધારે છે.’

આટલું કહી સુલતાને કહ્યું: ‘ બોલો, શેઠ, આ વખતે શું માલ લઈને આવ્યા છો ?’

ધર્મપાલે કહ્યું: ‘લવિંગ.’

‘લવિંગ ?’ સુલતાનની નવાઈનો પાર ન રહ્યો. ‘આ લવિંગના દેશમાં તમે લવિંગ વેચવા આવ્યા છો? કોણે તમને આવી મતિ આપી ? નક્કી એ કોઈ તમારો દુશ્મન હશે. અહીં તો એક પૈસામાં મૂઠો ભરીને લવિંગ મળે છે. અહીં તમારા લવિંગનું શું ઉપજશે?’

ધર્મપાળે કહ્યું: ‘મારે એ જ જોવું છે. લાખોની ખોટ ખાવા માટે જ હું અહીં આવ્યો છું. આજ લગી જે ધંધો મેં કર્યો તેમાં મને હંમેશાં નફો જ થયો છે; મારા બાપના આશીર્વાદનું એ ફળ છે. એ આશીર્વાદ આજે અહીં કેવી રીતે કામ કરે છે તે મારે જોવું છે.’

સુલતાને કહ્યું: ‘બાપના આશીર્વાદ ? એ વળી શું?’

ધર્મપાળે કહ્યું: ‘મારા બાપ ગરીબ હતા. આખી જિંદગી તેમણે પ્રમાણિક્પણે કામ કર્યું હતું. પણ કદી બે પાંદડે થયા નહોતા. મરતી વખતે તેમણે ભગવાનનું નામ લઈ મારા માથા પર હાથ મૂકી મને આશીર્વાદ આપ્યા હતા કે તારા હાથમાં ધૂળનું સોનું થઈ જશે ! ’

બોલતાં બોલતાં જુસ્સામાં આવી તેણે નીચા નમી મૂઠો ભરી સમુદ્રતટની રેતી લીધી ને ચાળણીની પેઠે આંગળાંમાંથી રેતી નીચે ઝરવા દીધી, તો–

એની નવાઈનો પાર ન રહ્યો.

એના હાથમાં હીરાજડિત સોનાની વીંટી હતી !

એ જ પેલી સુલતાનની ખોવાયેલી વીંટી !

વીંટી જોઈ સુલતાન ખુશ ખુશ થઈ ગયો. તે બોલી ઊઠ્યો: ‘વાહ ખુદા, તારી કરામતનો પાર નથી ! તું બાપના આશીર્વાદને સાચા પાડે છે !’

ધર્મપાળે કહ્યું: ‘ફકીરના આશીર્વાદને પણ એ જ સાચા પાડે છે !’

સુલતાન હેતથી ધર્મપાળને ભેટી પડ્યો. કહે: ‘માગ, માગ, માગે તે આપું.’

ધર્મપાળે કહ્યું: ‘આપ સો વર્ષના થાઓ અને રૈયતનું રૂડી રીતે પાલન કરો—એ સિવાય મારે બીજું કંઈ ન જોઈએ.’

સુલતાન અધિક ખુશ થયો. તેણે કહ્યું: તમારો બધો માલ હું મુદ્દલ કરતાં બમણી કિંમતે રાખી લઉં છું.’

(‘વિશ્વની લોકકથાઓ’ માંથી)
-- અમારા બહેન શ્રીમતી વષાૅબહેન એચ. જોશી એ મોકલાવેલ સુંદર પ્રેરક કથા....

Gujarati Story by Bhavesh : 111058056
Sunita Vaghela 8 year ago

વાહ સરસ..ભાવેશ.

Kamlesh 8 year ago

વાહ!...ઇમાનદારી અને નીતી કદીયે ખોટમાં ના હોય ....મોજ પડી ગઇ હો બાકી ....

Bhavesh 8 year ago

abhar abhi, hari, ketanbhai

Ketan 8 year ago

વાહહહ ખુબજ સરસ

Abhi 8 year ago

આભાર @સિમ્મ..

હરિ... 8 year ago

mast... bhavu bhai...

Simran Jatin Patel 8 year ago

હા અભી.... આશીર્વાદ જ કમાવા ના બીજું બધુંય આપોઆપ આવે....

Abhi 8 year ago

મસ્ત મસ્ત મ્સત.. આ વિશ્વમાં @આશિર્વાદ થી મોટું ધન બિજું કશું છે જ નહીં.. કમાવું હોય તો એજ કમાવાય..

Bhavesh 8 year ago

abhar ap sahuno

p 8 year ago

vah mast ho...to aj a aahirvad ni varsha mara pr karo chalu chalo....jaldi jaldi ho...

jd 8 year ago

ava j ashirvad aap sau na mara par rahe

Komal 8 year ago

mst bhaveshbhai

jd 8 year ago

jordar ho...

Ravina 8 year ago

વાહ... બહુ સરસ વાર્તા... આજે આપણે જે કઈ પણ છીએ એ એમના આશીર્વાદ જ છે...

Tiya 8 year ago

wah mast ...

Shefali 8 year ago

khub saras...

Simran Jatin Patel 8 year ago

ખૂબ સરસ વાર્તા.....

The best sellers write on Matrubharti, do you?

Start Writing Now