વાંચન લેખન સંગીત સાંભળવું

વળે છે.

નવીન રસ્તા અધિક મળતા વળાંક પાછા ઘણાં જડે છે.
પહેલ માટે મમત્વ છોડી વધી જવાશે કહીં વળે છે.

અડગ હતું મન છતાંય કપરું ચડાણ થકવી અહીં નડે છે.
હવે તો ભૂલોય ભૂલવાની બધી કહેતા કડપ સરે છે.


ઘણી લગનથી કરેલ સ્પર્ધા નસીબ ભાગી જતું'તું આગળ,
ઘણી થકાવી અને ભગાવી મળે મહેનત થકી, ભલે છે.

નવાઈ લાગી હશે ઘણીયે તપાસ ચાલુ હતી છતાં પણ,
એ રાહ જોતાં રહ્યાં હંમેશા, વિતેલ વર્ષો નજર પડે છે.

મળી શકાશે હવે કહીને નજીક આવી ગયા છે મનથી,
પછી અડીંગો અહીં જમાવી ને પ્રેમથી ત્યાં હસે છે. ©
લગાલગાગા લગાલગાગા, લગાલગાગા લગાલગાગા

કાજલ
કિરણ પિયુષ શાહ

Read More

પછી

ઓથ મળશે આશ સેવી કાયમી તોયે પછી,
આપ ટેકો એમ ઈશ્વર માંગવું સાચે નથી.

હાથ જોડી થાય આગળ બે કદમ ત્યાં એકલાં
આળ મૂક્યું સાબિતી આપી શકે આવી અહીં?

જે અતળ છે એજ તારે માપવાની જીદ ત્યાં,
કેમ સમજાવું તને મુશ્કેલ છે, સમજણ પડી?

એક ઠોકર વાગતાં તો લડખડાતી ચાલ ને,
છે સહારો ત્યાં કવિતાનો ઉભો કરશે ફરી.

હાથમાંથી તક જશે પણ ભાલ પરથી જાય ક્યાં?
છીનવાઈ જાય કિસ્મત એવું થાશે તો નહીં.©

કાજલ
કિરણ પિયુષ શાહ

Read More

બળે છે

નજીક આવ્યા પછી જવામાં અધિક મનમાં બળે છે.
પછી અમીરાઈ મનની જોઈ શકાય જૂઓ, ચળે છે?

ઘમંડ તારો અહીં જ માટી થઈ જશે, શું કરીશ ત્યારે?
કથા કરમનીય સાંભળીને કદી કરમ આવતું ગળે છે.

વખાણ કરતા કહ્યું નિરાશા અધિક હાવી થવા ન દેશો,
કરેલ મહેનત કદી નકામી જતી નથી ક્યાંક તો ફળે છે.

હવે લગીરેક વાર કરવી નથી ને દોડી ઘરે જવામાં,
અભાવ સઘળા ભાગી ગયા, નજરથી બચી તળે છે.

અપાર શ્રદ્ધા થકી તો ઈશ્વર ગણી અધિકાર આપ્યો'તો,
ઠરી જતી લાગણી અહીંયા ઠગાય ઈશ્વરની દુઃખ દળે છે.

વગાડ નોબત અને નગારા જગાડવા છે પ્રમાદમાંથી,
નમાવ માથું પ્રથમ પછી જો હશે જે મનમાં અહીં મળે છે.

શરત હતી વાચવું વધારે કદીય લખવું નહીં અજાણ્યું,
પ્રયાસ કરવા શરત માની પછી વધારે શબદ છળે છે.©

કાજલ
કિરણ પિયુષ શાહ

Read More

અંધારી રાત

ચીબરીનો તીણો.અવાજ..
પાંદડાનો ખડખડાટ
પવનનો સુસવાટો
ને
અમાસની અંધારી રાત..
ખુદનો હાથ પણ દેખાય નહીં..
એવી એ રાતે..
હાથમાં ફાનસ લઈ...
એક ગામથી બીજે ગામ
બળદજોડી ગાડું લઈ નિકળ્યો...
પાદરે અગોચરની અફવાને ઘોળી પીધી..
મનમાં રામનું નામ
ને
ગાડામાં સુવડાવેલ વૃધ્ધા
ગાડું ચાલ્યું...
ગામલોકોએ ઉપર હાથ જોડી
રક્ષાની ભીખ માંગી...

હજી તો મૂંછનો દોરો ફૂટયો'તો
ખોરડે સાહબી અપાર
નોકર ચાકર.. પણ..
આજ સાથે કોઈ નહીં..
હિંમતને મુઠ્ઠીમાં ભરી
ડરને ગજવે ઘાલી..
વૃધ્ધાને ધરપત આપતો...
પાદરે પહોંચ્યો...
વીજળીનો ચમકારો
વાદળનો ગડગડાટ...
ને એક ડરનો ઓછાયો
પણ
તરુણ હિંમતથી વધ્યો
આખરે આખરી સહારો
સ્વજન સર્વસ્વ એવી બા

પહોચ્યો બચાવવા વૈદ્યને આંગણે
કે
ડોકટરને દ્વારે એ અંધારી રાતે...

"કાજલ"
કિરણ પિયુષ શાહ

Read More

તારવાનું છે.

કારણ ઘણાય હાથવગા શ્રી સવાનું છે.
આઘાત લાગશે જ છતાં હારવાનું છે.

સાચું બધુંય ખૂબ ગમે માનવાનું છે.
ચેકી શકાય ભૂલ અહીં ચેકવાનું છે.

ધારેલ વાત હોય અધૂરી અભાવથી.
મનથી પસંદ ખાસ અહીં રાખવાનું છે.

અનહદ લગાવ પ્રેમ બધું હોય તોય ત્યાં,
ભૂલી શકાય પ્રેમ અહીં ભૂલવાનું છે.

તકલીફ કેમ આજ પડી એ સમજ પડી?
દર્પણ બધુંય સત્ય કહે ભાળવાનું છે.

મનનો અભાવ ખાસ નડે, મન કહ્યું કરે?
કારણ વિનાય આજ ઘણું ત્યાં થવાનું છે.

કાજલ કદીક કામ પડે યાદ આવશે.
ત્યારે લગાવ ખાસ બતાવી જવાનું છે. ©
ગા ગાલગાલ ગાલલગા ગાલગાલ ગા

કાજલ
કિરણ પિયુષ શાહ

Read More

*પનિહારી*

અણીયારી એ નજરું માં
તગતગતા મોતી..
એક હાથે મોતી લુંછતી..
તીરછી નજરે વીંધતી એ..
આરપાર ઉતરતી..
કાખમાં બેડલું ને...
ચાલી કુવાકાંઠે..

એ ગ્રામ્ય યૌવના
હાથે કંકણ કડલાં
પગે કાંબી
માથે ચુંદડીને
કમખાની દોરીથી બંધાયું
તસતસતું યૌવન
અઢળક સજ્યા સાજ
રજતઘરેણાં
સુખી ઘરની નિશાની
તન પર
છુંદણાનો શણગાર
તીખા નાક નક્સ
આંખો કાજળભરી
સાથે આંજી થોડી ઉદાસી..
ગુલાબી હોઠે રતાશ પકડી
ત્યાં
હોઠ પર ગુંજતા ગીત..
પણ સૂર એના વિયોગી
કદાચ ભરથાર
ના મનનો માનેલ દૂર
ઉતાવળી ચાલે હેંડતી જાતી..
ત્યાં તો કાને પડ્યો કોઈ સાદ
સાદ સાંભળીને...
અરે.
આતો.. એજ ...
પરદેશી...

આવ્યો વાલમ વાયદો પાળવા
આવ્યો હો....©

"કાજલ"
કિરણ પિયુષ શાહ

Read More

ચાહતા

સાધના કર લક્ષ્ય ઊચું સાંધવા,
ને ધગસ જોઈ અહીં સૌ ચાહતા

આંખ વરસે સ્નેહ સૌનો જોઈને.
પ્રેમ વણમાંગ્યો મળે છે આપતા.

હાથ લંબાવ્યો અને બોલ્યા ઘણું,
નાસમજ આવ્યું કશુંયે ટાળતા.

લો કરો દોસ્તી અહીં સાચી તમે,
એક બીજા ઓળખી ને જાણવા.

લાવ ચશ્મા દૃષ્ટિ પાછી જો મળે,
દૂર નભમાં આજ ઈશ્વર ભાળવા.

કેમ ભૂલાતું નથી જોયેલ દૃશ્ય,
મન મગજમાં તો વિચારો ભાગતા.

એ કહાણી સાવ સાચી લાગતી,
દાદીમાની વાત જ્યારે લાવતા. ©

કાજલ
કિરણ પિયુષ શાહ

Read More

કરું કેવી રીતે

જાતને અર્પણ કરું કેવી રીતે.
કામના હરક્ષણ કરું કેવી રીતે

પાંપણોમાં સાચવેલી છે શરમ,
આંખ ત્યાં દર્પણ કરું કેવી રીતે.

આખરી ઈચ્છા ને ખિસ્સામાં નથી,
કાશી જઇ તર્પણ કરું કેવી રીતે.

કાળ ઊભો સાવ સામે બોલ ત્યાં,
જીતવા ઘર્ષણ કરું કેવી રીતે.

મન ભરાતું કણથી ત્યાં સમજાય કે
આજ પણ ને બણ કરું કેવી રીતે.

સાંભળીને રાખજે મનમાં હવે,
તો મળી ગણગણ કરું કેવી રીતે.

સ્નેહની તરફેણમાં આખું જગત,
એકલાં પીંજણ કરું કેવી રીતે. ©

કાજલ
કિરણ પિયુષ શાહ

Read More

અજાણતાં.

કારણ નથી છતાં મળી ચાલ્યો અજાણતાં.
છે લાગણી અહીં, કહીં તાવ્યો અજાણતાં.

અફવા થકી ઘણીય વધી વાત વાતમાં,
થાળે જ્યાં મામલો પડે આવ્યો અજાણતાં.

વરસો સુધી અહીં સ્થિર ઉભી હતી રહીં,
મળવા ગયો સહજ અને ફાવ્યો અજાણતાં.

સમજી જશે લખાણ થકી આસપાસનું,
આંબો નથી કદીય ત્યાં વાવ્યો અજાણતાં.

એને મુશીબતો ઘણી રસ્તે મળી ગઈ,
સામે જઈ આવકારી ને લાવ્યો અજાણતાં.

શોખીન, સ્વાદ તો રોજ નવો જોઈએ કહીં,
કડવાશ સ્વાદ માણવા ચાવ્યો અજાણતાં.

સર્જન કદી વિચાર થકી આવતું નથી.
કાજલ લખાય મનથી જ કાવ્યો અજાણતાં.©

ગા ગાલગાલ ગાલલગા ગાલગાલ ગા

કાજલ
કિરણ પિયુષ શાહ

Read More

લાગે

પહેલીવાર માણસ સમજદાર લાગે
જવાબો અનોખા નવા વાર લાગે.

છે નાજૂક હાલાત ફૂલોની જેવી,
નજરમાં નથી કંઇ નિરાકાર લાગે.

અજાણી મુશીબત ચડી આવતી ત્યાં
પહેરો એ ભરતા અમલદાર લાગે.

ઝુકાવી જગતને થઈ જીત ત્યાં
જમાવટ કરી એ સ્વીકાર લાગે.

રટણ રોજ કરતી હરિનામનું ને,
ન છોડે એ મારગ અરજદાર લાગે.

જરા વારમાં શ્વાસ અધ્ધર થતો ત્યાં,
પવન સંગ ઉડી વજનદાર લાગે?

કહાણી નવી માંડશે દર વખત ત્યાં,
હવે ઓળખાયો કલમદાર લાગે. ©

કાજલ
કિરણ પિયુષ શાહ

Read More