#કેન્સર
ભાગ ૧૯: રાખનો ઢગલો અને અબોલ રૂદન
સ્મશાનની એ ભયાનક શાંતિમાં જીવિકાનો દેહ પંચતત્વમાં વિલીન થઈ ગયો હતો. જીત જ્યારે રાખનો છેલ્લો કણ જોઈને સ્મશાનની બહાર નીકળ્યો, ત્યારે તેને લાગ્યું કે તેના પગ જમીન પર નથી, પણ કોઈ ઊંડી ખીણમાં ઉતરી રહ્યા છે. ૪૨ લાખ ખર્ચ્યા પછી પણ નસીબના ચોપડામાં માત્ર 'રાખ' બાકી રહી હતી.
ઘરનો ભયાનક સન્નાટો અને વીણાનું મૌન
જ્યારે આખો પરિવાર ઘરે પહોંચ્યો, ત્યારે 'શાંતિ નિવાસ'માં સ્મશાન જેવી જ શાંતિ હતી. સૌથી વધુ હચમચાવી દે તેવી હાલત ૭ વર્ષની વીણાની હતી. જે દીકરી ક્યારેય મમ્મી વગર જમતી નહીં, જે ચોકલેટ માટે આખા ઘરને માથે લેતી, તે આજે અચાનક જાણે ૭૦ વર્ષની ડોશી જેવી ગંભીર થઈ ગઈ હતી.
વીણા એક ખૂણામાં બેસીને પોતાની મમ્મીના ખાલી પલંગને જોઈ રહી હતી. તેની આંખમાં એક પણ આંસુ નહોતું. એ 'ચૂપકીદી' કોઈ મોટી ચીસ કરતાં પણ વધુ ડરામણી હતી. જ્યારે તેની ફોઈ આશાએ તેને ગળે લગાવી, ત્યારે વીણાએ ધીમેથી પૂછ્યું, "ફોઈ, મમ્મી હવે આ રૂમમાં ક્યારેય નહીં આવે? આ ઘર જતું રહેશે એટલે એ આપણને શોધી નહીં શકે ને?" આ સાંભળતા જ આશાની ડૂસકું નીકળી ગયું.
સાસુ-સસરા અને લાચાર નણદોઈ (દીપક)
પિતાજી સોફા પર પથ્થરની મૂર્તિ બનીને બેઠા હતા. તેમના હાથમાં હજી પણ પેલી 'ઘર જપ્તીની નોટિસ' હતી. જે ઘરને બચાવવા પુત્રવધૂએ જીવ આપી દીધો, એ ઘર હવે તેમને જમવા દોડતું હતું. સાસુમાં રસોડાના દરવાજે માથું પછાડીને રડતા હતા—"મારી લક્ષ્મીને દેવાના રાક્ષસો ખાઈ ગયા!"
દીપક (બનેવી) ગેલેરીમાં ઊભો રહીને પોતાના ખરબચડા હાથ જોઈ રહ્યો હતો. તેણે પોતાની ફેક્ટરી વેચી દીધી હતી એનો અફસોસ નહોતો, પણ એ ફેક્ટરીના રૂપિયા જે જીવિકાને ના બચાવી શક્યા, એનો પસ્તાવો તેને અંદરથી કોરી ખાતો હતો. તે જીતની નજર મિલાવવાની હિંમત નહોતો કરી શકતો.
પિયર પક્ષ અને ઉર્જા પટેલનું આઘાતજનક મૌન
જીવિકાના પિયરના સભ્યો અને ભાભીના પિયરિયાઓ, જેમણે લોકફાળા અને આર્થિક મદદમાં રાત-દિવસ એક કર્યા હતા, તેઓ ગુનેગારની જેમ એક બાજુ ઊભા હતા. તેમને લાગતું હતું કે કદાચ તેમણે વધુ રૂપિયા આપ્યા હોત તો જીવિકાએ આ પગલું ના ભર્યું હોત.
ઉર્જા પટેલ, જેણે ૨.૫ લાખ રૂપિયા 'મિત્રતા' ના નામે આપ્યા હતા, તે સોફાના ખૂણે બેસીને ડાયરીના પાના જોઈ રહી હતી. તેને અહેસાસ થયો કે દુનિયામાં 'પૈસા' ક્યારેક કેટલા પામર સાબિત થાય છે. તેણે જીતને સાંત્વના આપવા હાથ લંબાવ્યો, પણ જીતનો ખાલીપો જોઈને તેનો હાથ હવામાં જ અટકી ગયો.
સોસાયટીના લોકોની મનોદશા
ગઈકાલ સુધી જે લોકો 'કેન્સર'ના નામથી મોઢું બગાડતા હતા, આજે એ સોસાયટીના લોકો જીતના ઘરની બહાર ટોળે વળ્યા હતા.
"બચારો જીત... ઘર પણ ગયું અને ઘરવાળી પણ ગઈ."
"૪૨ લાખ પાણીમાં ગયા, સાહેબ! આટલા રૂપિયામાં તો નવું ઘર આવી જાત."
લોકોના આ શબ્દો જીતના કાનમાં ગરમ સીસાની જેમ ઉતરી રહ્યા હતા. લોકો માટે આ 'ચર્ચા' હતી, પણ જીત માટે આ તેની 'જિંદગીની રાખ' હતી.
ડૉ. જીવન શાહની પીડા
હોસ્પિટલમાં ડૉ. જીવન શાહ પોતાની કેબિનમાં એકલા બેઠા હતા. તેમની સામે જીવિકાનો ફાઈનલ રિપોર્ટ હતો જેમાં લખ્યું હતું: 'Cancer-Free'.
ડૉક્ટરે પેન ફેંકી દીધી. "શું ફાયદો આવી ડિગ્રીઓનો? જે દર્દીને મેં કેન્સરના મોઢામાંથી ખેંચી લીધી, તેને આ સમાજની ગરીબી અને દેવાએ મારી નાખી. હું કેન્સરનો ઈલાજ કરી શક્યો, પણ મધ્યમ વર્ગની લાચારીનો કોઈ ઈલાજ મારી પાસે નથી." ડૉક્ટરની આંખમાંથી પહેલીવાર કોઈ દર્દી માટે આંસુ ટપક્યું.
જીતનું છેલ્લું પગલું
રાત્રે જ્યારે આખું ઘર ઊંઘવાની કોશિશ કરતું હતું, ત્યારે જીત જીવિકાના કબાટ પાસે ગયો. તેણે કબાટ ખોલ્યો તો અંદરથી જીવિકાના કપડાંની સુગંધ આવી. તેણે જોયું કે જીવિકાએ પોતાના બધા જ રેશમી કપડાં અને નાની-મોટી વસ્તુઓ વ્યવસ્થિત પેક કરી દીધી હતી, જાણે તેને ખબર હતી કે તે જવાની છે.
જીતે ડાયરી કાઢી અને ધ્રૂજતા હાથે છેલ્લો હિસાબ લખ્યો:
"મેડિકલ હિસાબ: ૩૮ લાખ
અન્ય ખર્ચ: ૪ લાખ
ત્યાગ: દીપકની ફેક્ટરી, પિતાજીનું ઘર અને આશાનું સુખ.
પરિણામ: રાખનો એક ઢગલો અને અનાથ વીણા."
અચાનક બહારથી એમ્બ્યુલન્સ જેવો અવાજ આવ્યો... પણ એ એમ્બ્યુલન્સ નહોતી, એ વ્યાજખોરોની ગાડી હતી જે ઘર ખાલી કરાવવા આવી પહોંચી હતી. સ્મશાનથી પાછા ફરેલા પરિવારને હવે રસ્તા પર ઉતરવાનો સમય આવી ગયો હતો.
'શાંતિ નિવાસ' ના દરવાજે વ્યાજખોરોની જીપ ઉભી હતી. કદાવર માણસો ઘરનો સામાન બહાર ફેંકવા તૈયાર હતા. જીત પથ્થરની મૂર્તિ બનીને ઉભો હતો, પિતાજીના હાથમાં ઘરની ચાવીઓ ધ્રૂજતી હતી. પણ બરાબર એ જ સેકન્ડે, સોસાયટીના ગેટ પર ૨૦-૨૫ ગાડીઓનો કાફલો અંદર ધસી આવ્યો.
૧૫ મિનિટનો ચમત્કાર: સોશિયલ મીડિયાની તાકાત
સોશિયલ મીડિયા પર જીવિકાના મૃત્યુ અને ૪૨ લાખના દેવાની વાત વાયુવેગે વાયરલ થઈ હતી. વિદેશમાં વસતા ભારતીયો દ્વારા સંચાલિત 'Helping Hands Global' નામની સંસ્થાએ આ ઘટનાને ફેસબુક અને યુટ્યુબ પર લાઈવ કરી હતી.
વ્યાજખોર જીતનો કોલર પકડવા જાય એ પહેલાં જ, પ્રખ્યાત સોશિયલ મીડિયા ઇન્ફ્લુએન્ઝર્સ અને ૪૦-૫૦ અજાણ્યા લોકોના ટોળાએ વ્યાજખોરોને ઘેરી લીધા. એક યુવાને આગળ આવીને જીતના હાથમાં ચેક અને રોકડ ભરેલી બેગ મૂકી.
"જીતભાઈ, આ ૪૨ લાખનો ખર્ચ તમારો એકલાનો નથી. આમાં સુરતના એક વૃદ્ધાએ પોતાના ઘરેણાં વેચ્યા છે, તો કોઈએ પોતાની આખી બચત આપી છે. આ 5 કલ્લાક માં જ ૪૦ લાખથી વધુ ફંડ ભેગું થઈ ગયું છે. વ્યાજખોરોને કહો કે તેમનો હિસાબ ચુકતે છે, આ ઘર આજે પણ તમારું જ છે!"
વ્યાજખોરોએ બેગ લીધી અને રવાના થયા જીતની આંખમાંથી પહેલીવાર આશાના આંસુ વહ્યા.
મુક્તિનો સાથ અને દીપકનું સપનું
બરાબર એ જ સમયે, દીપકની કોલેજ ફ્રેન્ડ 'મુક્તિ' ત્યાં આવી પહોંચી. મુક્તિ જે અત્યારે એક મોટી ઇન્ડસ્ટ્રિયલ ગ્રુપની માલિક હતી, તેણે ઉર્જા પટેલ સાથે મળીને એક મોટો નિર્ણય લીધો.
મુક્તિએ દીપકનો હાથ પકડ્યો, "દીપક, તેં તારી ભાભી માટે ફેક્ટરી વેચી દીધી હતી ને? હવે હું અને ઉર્જા તને નવી ફેક્ટરી શરૂ કરવામાં મદદ કરીશું. તારી મહેનત અને અમારી મૂડી તારું સપનું ફરી બેઠું થશે."
આશાનો ભૂતકાળ અને જમીનનું દાન
આ આખી ભીડમાં એક શાંત ચહેરો ઉભો હતો આશાનો કોલેજ ફ્રેન્ડ, જે ક્યારેક તેનો પ્રેમી હતો પણ સામાજિક મર્યાદાઓ અને આશા ના પિતાના કારણે લગ્ન નહોતા થઈ શક્યા. તેણે આગળ આવીને જીતને એક દસ્તાવેજ સોંપ્યો.
"આશા, મેં ક્યારેય લગ્ન નથી કર્યા. આ જમીન મારા બાપની મિલકત છે. આ જમીન આજે હું તારા પરિવારને આપું છું, જેથી જીતભાઈને ક્યારેય કોઈની સામે હાથ ના ફેલાવવો પડે." આશા અને દીપક સ્તબ્ધ થઈને તેને જોઈ રહ્યા હતા.
રાઘવનો વાયદો: વીણાનું ભવિષ્ય
જીવિકાનો USA માં વસતો બેસ્ટ ફ્રેન્ડ 'રાઘવ', જે જીવિકાના અંતિમ સંસ્કારમાં નહોતો આવી શક્યો, તેણે વીડિયો કોલ દ્વારા જીત સાથે વાત કરી.
"જીત, જીવિકા મારી સૌથી સારી મિત્ર હતી. આજે એ નથી, પણ તેની દીકરી વીણાની જવાબદારી મારી છે. વીણાના ભણતરથી લઈને તેની કારકિર્દી સુધીનો તમામ ખર્ચ હું ઉપાડીશ. એ ક્યારેય એકલી નહીં પડે."
આ બધું એકદમ ચમત્કાર ની જેમ જ અચાનક 15 મિનિટ માં થઇ ગયું હતું જીત ખુશ હતો પણ એથી વધુ નારાજ ઈશ્વર થી કે શું આ બધું પહેલા પણ થઇ શકતે ને જો પહેલા થાત તો મારી જીવિકા......
વીણાની સ્મિત અને નવો સૂર્યોદય
આ બધું જોઈને ખૂણામાં ચૂપચાપ બેઠેલી વીણા ધીમેથી ઉભી થઈ. તેણે જોયું કે ઘરનો સામાન પાછો અંદર મુકાઈ રહ્યો હતો. પિતાજીએ જે ચાવીઓ વ્યાજખોરોને આપવાની હતી, એ આજે ફરી કબાટમાં સુરક્ષિત હતી.
વીણાએ જીત પાસે જઈને પૂછ્યું, "પપ્પા, આ બધા લોકો મમ્મીએ મોકલ્યા છે ને? એણે જ કહ્યું હશે ને કે મારું ઘર પાછું આપી દો?"
જીતે વીણાને ગળે લગાવીને આકાશ તરફ જોયું. વાદળોની વચ્ચેથી એક સૂર્યનું કિરણ સીધું જીવિકાના ફોટા પર પડ્યું.
૪૨ લાખનું દેવું ઉતરી ગયું હતું, ખોવાયેલી પ્રતિષ્ઠા પાછી મળી હતી અને સંબંધોની સુગંધ ફરી મહેકી ઉઠી હતી. જિંદગી ફરીથી પાટા પર ચડી રહી હતી, પણ આ વખતે 'સ્વાર્થ' ના નહીં, પણ 'પરમાર્થ' ના પૈડાં પર.
શું જીત આ નવી શરૂઆત સાથે પોતાની જિંદગીમાં જીવિકાની ખોટ પૂરી કરી શકશે?
#MansiDesaiShastri #Hope #MiracleOfHumanity #SocialMediaPower #LifeAfterCancer #ViralStory
#MansiDesaiShastriNiVartao
#માનસીદેસાઈશાસ્ત્રીનીવાર્તાઓ
#Aneri
#SuspensethrillerStory
#Booklover
#Storylover
#Viralstory
