નાસિક જેલની બહારની હવામાં અત્યારે માત્ર લોહી અને બારુદની ગંધ હતી. અભિમન્યુ અને માયા સ્કોર્પિયોમાં દિલ્હી તરફ રવાના થઈ ચૂક્યા હતા, પણ જેલના પાછળના ભાગે જે ખેલ ખેલાયો તેણે ૨૫ વર્ષના સંબંધોના ચીરેચીરા કરી નાખ્યા હતા.
શંકર સાવંત સ્તબ્ધ થઈને જોઈ રહ્યો હતો કે મનહર દેસાઈના ખાસ ગુંડાઓ, જે અત્યાર સુધી શંકરના પડખે રહીને લડતા હતા, તેમણે અચાનક પોતાની બંદૂકો શંકરના વફાદાર માણસો તરફ ફેરવી દીધી હતી. સેકન્ડોમાં શંકરના પાંચ શ્રેષ્ઠ સાથીઓ જમીન પર ઢળી પડ્યા.
શંકરના કાનમાં રહેલા વાયરલેસમાંથી મનહર દેસાઈનો ઠંડો અવાજ ગુંજ્યો: "સાવંત, તારી જરૂરિયાત હવે પૂરી થઈ ગઈ છે. મને ખબર પડી ગઈ છે કે દેવદત્ત કયા સેલમાં છુપાયેલો છે. હવે મારે તારા જેવા જૂના અને જિદ્દી કારીગરની કોઈ જરૂર નથી. ગુડબાય!"
શંકરની આંખોમાં અંગારા ઉતરી આવ્યા. જે મનહરને તેણે ૨૫ વર્ષ સુધી પોતાનો માલિક અને સાથી માન્યો હતો, એ મનહરે તેને કચરાની જેમ ફેંકી દીધો હતો. શંકરે પોતાની પિસ્તોલ કાઢી અને પાછળથી હુમલો કરવા આવતા મનહરના ગાર્ડને એક જ ગોળીએ ઠાર કર્યો. "મનહર દેસાઈ... તેં એક કારીગરના અસ્તિત્વ પર ઘા કર્યો છે. હવે આ ચક્રવ્યૂહમાં તારું લોહી વહેશે!"
અભિમન્યુની ગાડી દિલ્હી તરફ વીજળીની ગતિએ દોડી રહી હતી. માયા સતત મનહરના સર્વરને હેક કરીને અંદરની વિગતો કાઢી રહી હતી.
"અભિમન્યુ, જેલમાંથી ભયાનક સમાચાર છે!" માયાએ ટેબલેટની સ્ક્રીન બતાવી. "મનહરના માણસોએ શંકર સાવંતની ગેંગ પર હુમલો કર્યો છે. મનહર હવે શંકરને રસ્તામાંથી હટાવી રહ્યો છે કારણ કે તેને દેવદત્તનું લોકેશન મળી ગયું છે. હવે મનહરને કોઈ સાક્ષીની જરૂર નથી."
અભિમન્યુએ સ્ટીયરિંગ પર મુઠ્ઠી પછાડી. "મનહર બહુ મોટો ખેલાડી છે, માયા. એણે મારા પિતા પૃથ્વીરાજને માર્યા, શંકરને ભટકાવ્યો અને હવે પુરાવા મિટાવવા માટે પોતાના જ સાથીને ખતમ કરી રહ્યો છે. આપણે દિલ્હી પહોંચીએ એ પહેલાં મનહર બધું જ સાફ કરી નાખશે. મારે તેના ગઢમાં ઘૂસવું જ પડશે."
મનહર દેસાઈ દિલ્હીની પોતાની ૪૦ માળની કાચની ઓફિસમાં બેસીને લાઈવ સીસીટીવી ફૂટેજ જોઈ રહ્યો હતો. તેને ખબર હતી કે શંકર સાવંત જીવતો બચ્યો છે અને તે દિલ્હી તરફ આવી રહ્યો છે, પણ મનહરને તેની ચિંતા નહોતી. મનહર પાસે હવે દેવદત્તને ટોર્ચર કરીને મેળવેલા એવા પુરાવા હતા જેનાથી તે આખું મેહતા એમ્પાયર હડપી શકે તેમ હતો.
અચાનક, બિલ્ડિંગના ગ્રાઉન્ડ ફ્લોર પર એક પ્રચંડ ધડાકો થયો.
શંકર સાવંત હેલિકોપ્ટર વાટે સીધો બિલ્ડિંગની છત પર ઉતર્યો હતો. તેની સાથે માત્ર બે જ માણસો બચ્યા હતા, પણ તે અત્યારે સાક્ષાત્ કાળ બનીને આવ્યો હતો. બીજી બાજુથી અભિમન્યુ અને માયા સિક્યુરિટી ગાર્ડ્સને ચકમો આપીને બેઝમેન્ટ વાટે અંદર ઘૂસી ગયા હતા.
જ્યારે લિફ્ટ ૪૦મા માળે ખુલી, ત્યારે સામેનું દ્રશ્ય ભયાનક હતું. શંકર સાવંતે મનહરની ઓફિસનો કાચનો દરવાજો તોડી નાખ્યો હતો. મનહરના પ્રાઈવેટ ગાર્ડ્સ અને શંકર વચ્ચે અંધાધૂંધ ગોળીબાર ચાલતો હતો. અભિમન્યુએ વચ્ચે કૂદીને શંકરને કવર આપ્યું.
"શંકર કાકા, થોભો!" અભિમન્યુએ બૂમ પાડી.
"દૂર હટ અભિમન્યુ!" શંકરે લોહીલુહાણ હાથે ગન તાકી. "તારા પિતા પૃથ્વીરાજ સાથે મારે જે વેર હતું એ હતું, પણ આ મનહરે મારા ભાઈ દેવદત્તને મારવાની કોશિશ કરી છે અને મારા માણસોની પીઠમાં છરો ભોંક્યો છે. આજે આનો હિસાબ હું જ પૂરો કરીશ!"
મનહર દેસાઈ પોતાની બુલેટપ્રૂફ કેબિનની પાછળથી હસ્યો. "આવી ગયા બંને? પૃથ્વીરાજનો વંશજ અને તેનો વફાદાર કારીગર સાવંત? શંકર, તું ભૂલી ગયો કે ૨૫ વર્ષ સુધી તને મેં જ પાળ્યો છે!"
અભિમન્યુએ જેલમાંથી મળેલી ડાયરી અને ચિપ કાઢી. "મનહર, રમત પૂરી થઈ ગઈ છે. પિતાજીએ આમાં બધું જ લખ્યું છે. તેં કેવી રીતે મિલમાં આગ લગાડી અને પિતાજીને મજબૂર કર્યા કે તે શંકર કાકા અને દેવદત્ત કાકાને ફસાવે. તેં તેમને બ્લેકમેલ કર્યા હતા!"
શંકર સાવંત અટક્યો. "શું? પૃથ્વીરાજે મને ફસાવ્યો નહોતો?"
"ના કાકા!" અભિમન્યુએ વીડિયો પ્લે કર્યો. "પિતાજીએ દેવદત્ત કાકાને જેલમાં સજા આપવા માટે નહીં, પણ તારાથી અને મનહરથી બચાવવા માટે સુરક્ષિત રાખ્યા હતા. પૃથ્વીરાજ કાકા જાણતા હતા કે જેલની બહાર મનહર તેમને જીવતા નહીં છોડે!"
શંકર સાવંતની આંખોમાં ૨૫ વર્ષનો પસ્તાવો આંસુ બનીને વહી ગયો. તેને સમજાયું કે જે પૃથ્વીરાજને તે આખી જિંદગી નફરત કરતો રહ્યો, તે પૃથ્વીરાજ તો તેને બચાવવાની કોશિશ કરી રહ્યો હતો.
મનહર દેસાઈએ જોયું કે હવે તેની પોલ ખુલી ગઈ છે. તેણે લિફ્ટ પાસે રહેલું એક લાલ બટન દબાવ્યું.
મનહરે રાક્ષસી હાસ્ય કરતા કહ્યું. "આખી બિલ્ડિંગમાં ૧૦૦ સેકન્ડનું કાઉન્ટડાઉન શરૂ થઈ ગયું છે. ૨ મિનિટમાં આ બિલ્ડિંગ રાખ થઈ જશે!"
બિલ્ડિંગ ધ્રૂજવા લાગી. સાયરનો ગુંજવા લાગ્યા. મનહર એક ગુપ્ત રસ્તા તરફ ભાગવાની કોશિશ કરી રહ્યો હતો, પણ શંકર સાવંતે ત્વરિત ગતિએ છલાંગ લગાવી અને મનહરનો પગ પકડી લીધો. "તું ક્યાંય નહીં જાય, મનહર! આ કારીગરે જે એમ્પાયર બનાવ્યું હતું, એ જ એમ્પાયરમાં આજે તારી ચિતા સળગશે!"
