મિલના ધડાકાનો અવાજ હજુ પણ અભિમન્યુના કાનમાં ગુંજી રહ્યો હતો. ધૂળ, રાખ અને લોહીથી ખરડાયેલો અભિમન્યુ ખુલ્લા આકાશ નીચે લાંબો થઈને પડ્યો હતો. તેની બાજુમાં માયા કણસી રહી હતી. મિલની જ્વાળાઓ આકાશને આંબી રહી હતી, જે એ વાતનો પુરાવો હતી કે શંકરે તેના ભૂતકાળના તમામ પુરાવાઓને રાખમાં ફેરવી નાખવાનો ક્રૂર પ્રયત્ન કર્યો હતો.
અભિમન્યુએ ધ્રૂજતા હાથે પોતાના જેકેટની અંદર હાથ નાખ્યો. પેલી લાલ ડાયરી સુરક્ષિત હતી. ગરમ લોખંડને અડવાને કારણે તેની હથેળીઓ પર ફોલ્લા પડી ગયા હતા, પણ તેને અત્યારે એ વેદનાનો અહેસાસ નહોતો થતો. તેના મગજમાં માત્ર એક જ વાત ઘૂમતી હતી — શંકરનો અસલી ચહેરો. જે માણસને તેણે પિતા સમાન માન્યો, જેણે તેને બાળપણમાં રમાડ્યો, તે આટલો ભયાનક 'માસ્ટરમાઈન્ડ' હોઈ શકે?
"અભિમન્યુ... આપણે અહીંથી નીકળવું પડશે..." માયાએ માંડ માંડ અવાજ કાઢ્યો. "શંકરના માણસો અહીં તપાસ કરવા આવશે કે આપણે મર્યા કે નહીં. જો આપણે જીવતા મળીશું, તો તે આખી હોસ્પિટલ ઉડાવી દેશે."
અભિમન્યુ બેઠો થયો. તેની આંખોમાં અત્યારે એક અલગ જ પ્રકારની 'કોલ્ડ ફ્યુરી' (શીતળ ક્રોધ) હતી. તેણે અનુભવ્યું કે આ લડાઈ હવે મેહતા ભવનના ડ્રોઈંગ રૂમમાં બેસીને લડી શકાય તેમ નથી. શંકર પાસે સત્તા, પૈસા અને ગુપ્ત માહિતીનું એવું જાળ છે જેમાં પૃથ્વીરાજ પણ ફસાયેલા છે.
"માયા, તારી પાસે એવી કઈ જગ્યા છે જેના વિશે શંકરને ખબર ન હોય?" અભિમન્યુએ તેની નજર મિલની આગ પર ટકાવી રાખતા પૂછ્યું.
માયાએ થોડીવાર વિચાર્યું. "મુંબઈના જૂના બંદર પાસે એક જૂનું ગોડાઉન છે, જે મારા નામે નથી પણ મારા એક જૂના મિત્રના નામે છે. ત્યાં કોઈ આપણને શોધી નહીં શકે."
અભિમન્યુએ માયાને ટેકો આપીને ઉભી કરી. તેની સ્પોર્ટ્સ બાઈક મિલથી થોડી દૂર હતી, જે સદનસીબે ધડાકાથી બચી ગઈ હતી. તેણે બાઈક સ્ટાર્ટ કરી. રાત્રિના ત્રણ વાગ્યા હતા. મુંબઈના રસ્તાઓ સૂમસામ હતા, પણ અભિમન્યુના મનમાં રણનીતિઓનું તોફાન ચાલતું હતું. તેને ખબર હતી કે હવે તે 'મૃત' જાહેર થઈ ચૂક્યો હશે. અને આ જ તેની સૌથી મોટી તાકાત હતી — અદ્રશ્ય હોવું.
સમય: વહેલી સવારે ૪:૩૦ વાગ્યે – શંકરનું સેફ હાઉસ
શંકર ઉર્ફે 'ધ આર્કિટેક્ટ' અત્યારે એક આલીશાન ઓફિસમાં બેઠો હતો. તેના હાથમાં મોંઘી વ્હિસ્કીનો ગ્લાસ હતો. તેની સામે બેઠેલા ચાર ગુંડાઓ નીચું જોઈને ઉભા હતા.
"કામ પૂરું થયું?" શંકરે શાંતિથી પૂછ્યું, પણ તેના અવાજમાં એક પ્રકારની ધાર હતી.
"હા સાહેબ. મિલમાં એવો ધડાકો થયો છે કે ઉંદર પણ જીવતો ન બચે. અમે બહારથી દરવાજો લોક કરી દીધો હતો. અભિમન્યુ અને માયા બંને અંદર જ હતા," મુખ્ય ગુંડાએ જવાબ આપ્યો.
શંકરના ચહેરા પર એક પિશાચી સ્મિત આવ્યું. તેણે ગ્લાસ ટેબલ પર મૂક્યો. "ખૂબ સરસ. પૃથ્વીરાજનો વંશ હવે ખતમ થયો. હવે એ ડોસો પોતાની મેળે જ તૂટી જશે. કાલે સવારે મીડિયામાં સમાચાર આવવા જોઈએ કે અભિમન્યુ મેહતાએ મિલમાં આત્મહત્યા કરી લીધી."
શંકર જાણતો હતો કે પૃથ્વીરાજ માટે અભિમન્યુ તેનો એકમાત્ર નબળો મુદ્દો હતો. હવે જ્યારે અભિમન્યુ નથી, ત્યારે પૃથ્વીરાજને બ્લેકમેલ કરીને આખું મેહતા એમ્પાયર હડપવું શંકર માટે રમત વાત હતી. પણ શંકર એક વાત ભૂલી રહ્યો હતો — અભિમન્યુ એક ચિત્રકાર હતો, અને ચિત્રકાર જાણે છે કે કયા પડછાયામાં કેવી રીતે છુપાવું.
સમય: સવારે ૬:૦૦ વાગ્યે – જૂનું ગોડાઉન, મુંબઈ બંદર
ગોડાઉનની અંદર ધૂળ અને દરિયાઈ મીઠાની ગંધ હતી. અભિમન્યુએ માયાને એક જૂના સોફા પર બેસાડી. તેણે ત્યાં પડેલી ફર્સ્ટ-એડ કીટથી માયાના ઘા સાફ કર્યા. માયાની આંખોમાં હજુ પણ પશ્ચાતાપ હતો.
"તેં મને કેમ બચાવી, અભિમન્યુ?" માયાએ રડતા અવાજે પૂછ્યું. "મેં જ તારા પિતાના એકાઉન્ટ્સ હેક કરવામાં શંકરને મદદ કરી હતી. હું તારી દુશ્મન છું."
અભિમન્યુએ તેની સામે જોયું. "કારણ કે તું શંકરની નબળાઈ છે, માયા. તું જ એકમાત્ર સાક્ષી છે જે કોર્ટમાં સાબિત કરી શકે કે 'આર્કિટેક્ટ' ખરેખર કોણ છે. અને બીજું... મારે જાણવું છે કે મારા પિતાએ ખરેખર શું કર્યું હતું."
તેણે જેકેટમાંથી પેલી લાલ ડાયરી કાઢી. તેના પાના સળગી ગયા હતા, પણ લખાણ હજુ ઉકેલી શકાય તેમ હતું. અભિમન્યુએ ડાયરી ખોલી. પહેલા જ પાના પર ૨૫ વર્ષ જૂની તારીખ હતી અને નીચે લખ્યું હતું: 'પ્રોજેક્ટ બ્લેકઆઉટ'.
જેમ જેમ અભિમન્યુ વાંચતો ગયો, તેના હાથ ધ્રૂજવા લાગ્યા. આ ડાયરી માત્ર પૃથ્વીરાજ કે વિક્રમના પાપોની નહોતી. આમાં એક એવા સંગઠનનું નામ હતું જેના વિશે અભિમન્યુએ ક્યારેય સાંભળ્યું નહોતું — 'ધ રેડ રાઈડર્સ'.
ડાયરી મુજબ, ૨૫ વર્ષ પહેલાંની એ આગ માત્ર વીમાના પૈસા માટે નહોતી લાગી. તે આગ એક બલિદાન હતું. પૃથ્વીરાજે કોઈ શક્તિશાળી જૂથ પાસેથી પૈસા ઉધાર લીધા હતા અને એ દેવું ચૂકવવા માટે તેમણે પોતાની મિલના ૫૦ મજૂરોને જીવતા હોમી દીધા હતા. પણ આશ્ચર્યની વાત એ હતી કે, એ મજૂરોની યાદીમાં શંકરના ભાઈનું નામ ક્યાંય નહોતું.
અભિમન્યુ સ્તબ્ધ થઈ ગયો. જો શંકરનો ભાઈ એ આગમાં નહોતો મર્યો, તો શંકર બદલો કોનો લઈ રહ્યો છે? શું શંકર પણ આ 'રેડ રાઈડર્સ' નો એક ભાગ છે?
"માયા, આ ડાયરીમાં જે 'રેડ રાઈડર્સ' લખ્યું છે, એના વિશે તું શું જાણે છે?" અભિમન્યુએ ગંભીરતાથી પૂછ્યું.
માયાનો ચહેરો ફિક્કો પડી ગયો. "અભિમન્યુ... જો આ નામ આ ડાયરીમાં છે, તો આપણે અત્યારે જ આ શહેર છોડી દેવું જોઈએ. આર્કિટેક્ટ માત્ર એક પ્યાદું છે. 'રેડ રાઈડર્સ' એ લોકો છે જે આખા દેશની અર્થવ્યવસ્થા ચલાવે છે. તેઓ ક્યારેય કોઈ પુરાવો બાકી નથી રાખતા."
અચાનક, ગોડાઉનની બહાર ગાડીઓનો અવાજ આવ્યો. અભિમન્યુએ તુરંત લાઈટ બંધ કરી દીધી. તેણે બારીમાંથી જોયું તો ચાર કાળી ગાડીઓ ગોડાઉનને ઘેરી રહી હતી. આ શંકરના માણસો નહોતા. તેમની ગાડીઓ પર એક વિશિષ્ટ ચિન્હ હતું — એક લાલ રંગની તલવાર અને સાપ.
અભિમન્યુ સમજી ગયો કે ચક્રવ્યૂહનું પહેલું સ્તર તો પૂરું થયું હતું, પણ હવે તે સીધો સાપના મોઢામાં આવી ગયો હતો.
"તૈયાર થઈ જા માયા," અભિમન્યુએ પોતાની ગન લોડ કરી. "આજે આપણે મરવાનું નથી, આજે આપણે શિકાર કરવાનો છે."
