બોર્ડ મીટિંગ રૂમમાં જાણે સમય થીજી ગયો હતો. નરીમાન પોઈન્ટ પર આવેલી 'મેહતા ટાવર્સ'ના ૬૦મા માળે આજે જે રમત ખેલાઈ રહી હતી, તેની કલ્પના પણ કોઈએ કરી નહોતી. પ્રોજેક્ટરની તેજસ્વી સ્ક્રીન પર ચમકતા આંકડાઓ અને બેંક ટ્રાન્ઝેક્શનની હારમાળા વિક્રમ મેહતાના સામ્રાજ્યના પાયા હચમચાવી રહી હતી. જે રૂમમાં થોડી મિનિટો પહેલા વિક્રમનો અટ્ટહાસ્ય ગુંજતો હતો, ત્યાં હવે માત્ર સેન્ટ્રલ એસીનો એકધારો ગણગણાટ અને હાજર રહેલા ડિરેક્ટર્સના ભારે શ્વાસ સંભળાતા હતા.
પૃથ્વીરાજ મેહતાએ પોતાની ખુરશીમાં સહેજ પાછળ ઝૂકીને ટેબલ પર પડેલી એક સાદી દેખાતી પેન-ડ્રાઈવ તરફ જોયું. તેમની આંખોમાં જે સંતોષ હતો, તે વિજયનો નહીં પણ એ શક્તિના અહેસાસનો હતો જે અત્યારે અદ્રશ્ય રહીને તેમની વહારે આવી હતી. પૃથ્વીરાજ જાણતા હતા કે આ ડેટા ક્યાંથી આવ્યો છે, પણ જે રીતે તેને રજૂ કરવામાં આવ્યો હતો — જાણે કોઈએ વિક્રમની અત્યંત સુરક્ષિત સિસ્ટમની એક-એક નસમાં ઉતરીને આખી ચોરી પકડી પાડી હોય — તે જોઈને પૃથ્વીરાજ પોતે પણ અંદરથી આશ્ચર્યમાં હતા.
"વિક્રમ," પૃથ્વીરાજનો અવાજ શાંત હતો પણ તેમાં એક લોખંડી ધાર હતી, "તને શું લાગતું હતું? કે તારા સોફ્ટવેર એન્જિનિયરો અને તેં લાંચ આપીને ખરીદેલા ઓડિટર્સ જે કાદવ છુપાવશે, એ ક્યારેય સપાટી પર નહીં આવે? આ ડિજિટલ યુગમાં ગુપ્તતા એ માત્ર એક ભ્રમ છે. જો નજર સાચી હોય, તો અંધારામાં પણ રસ્તો મળી રહે છે."
વિક્રમનો ચહેરો જે રાખ જેવો સફેદ પડી ગયો હતો. તેણે બાજુમાં બેઠેલી માયા તરફ જોયું. માયા અત્યારે પોતાની ડાયરીમાં કંઈક લખવાનો એવો ઢોંગ કરી રહી હતી જાણે આ રૂમમાં જે બની રહ્યું છે તેની સાથે તેને કોઈ લેવાદેવા જ નથી. તે સમજી ગઈ હતી કે બાજી પલટાઈ ગઈ છે અને હવે વિક્રમનો સાથ આપવો એટલે ડૂબતા જહાજમાં સવાર થવા જેવું છે.
"આ... આ બધું તરકટ છે! આ દસ્તાવેજો બનાવટી છે!" વિક્રમ છેવટે બોલ્યો, પણ તેના અવાજમાં રહેલી ધ્રૂજારી તેના જૂઠાણાની ગવાહી આપી રહી હતી. "ભાઈ, તમે મને બદનામ કરવા માટે કોઈ બહારના એજન્ટની મદદ લીધી છે. આ કયા સોર્સથી આવ્યું છે? કોણ છે તમારી પાછળ?"
પૃથ્વીરાજ હળવું હસ્યા. "સોર્સ અગત્યનો નથી વિક્રમ, સત્ય અગત્યનું છે. તારી પાસે હવે ૪૮ કલાક છે. તારા નામે રહેલા તમામ શેર્સ અને સત્તા સોંપી દે, નહીંતર આ ફાઈલો સીધી સીબીઆઈ (CBI) અને સેબી (SEBI) ના ટેબલ પર હશે."
સમય: બપોરે ૧:૦૦ વાગ્યે
વિક્રમ ઝાટકા સાથે ઉભો થયો અને રૂમમાંથી બહાર નીકળી ગયો. માયા પણ ચૂપચાપ તેની પાછળ ગઈ. ઓફિસની બહાર મીડિયાના કેમેરાઓની ફોજ ઉભી હતી. વિક્રમ જ્યારે બહાર નીકળ્યો ત્યારે પત્રકારોએ તેને સવાલોથી ઘેરી લીધો. તેણે કોઈ પણ જવાબ આપ્યા વગર પોતાની કાળી મર્સિડીઝમાં બેસી જવાનું પસંદ કર્યું. ગાડીમાં બેસતાની સાથે જ તેણે એક અજાણ્યા નંબર પર ફોન લગાવ્યો.
"મારે જાણવું છે કે પૃથ્વીરાજ પાસે આટલા ગુપ્ત દસ્તાવેજો ક્યાંથી આવ્યા," વિક્રમે દાંત કચકચાવતા કહ્યું. "એરપોર્ટ પરથી જે ગાડી પૃથ્વીરાજને મળવા આવી હતી, તેનો પીછો કેમ છોડી દીધો? પૃથ્વીરાજ એકલો આ બધું ન કરી શકે. તેની પાછળ કોઈ પ્રોફેશનલ જાસૂસ કે હેકર છે. મને એ વ્યક્તિનો ચહેરો જોઈએ, ગમે તે ભોગે!"
સામે છેડેથી અવાજ આવ્યો, "સાહેબ, એ ગાડી હોટલ તાજ સુધી ગઈ હતી, પણ તેમાં માત્ર ડ્રાઈવર હતો. અંદર બેઠેલી વ્યક્તિ રસ્તામાં જ ક્યાંક ગાયબ થઈ ગઈ. તે બહુ ચાલાક છે. પણ ચિંતા ન કરો, મેં આખા મુંબઈના નેટવર્કને એલર્ટ કરી દીધું છે. પૃથ્વીરાજની પાછળ જે કોઈ પણ હશે, તે જલદી પકડાઈ જશે."
સમય: બપોરે ૩:૩૦ વાગ્યે
પૃથ્વીરાજ મેહતા પોતાની આલીશાન કેબિનમાં એકલા બેઠા હતા. શંકર ધીમેથી અંદર દાખલ થયો અને પૃથ્વીરાજ માટે કોફીનો મગ મૂક્યો. "સાહેબ, બોર્ડ મીટિંગમાં તમે જે રીતે બાજી સંભાળી તે અદ્ભુત હતું. પણ... શું ખરેખર તે મુંબઈ આવી ગયો છે?"
પૃથ્વીરાજે ટેબલ સાફ કરતા કરતા એક ખૂણામાં પડેલી નાની વસ્તુ તરફ ઈશારો કર્યો. ત્યાં એક જૂની 'સ્કેચ પેન' પડી હતી. પૃથ્વીરાજના ચહેરા પર એક સ્મિત આવ્યું.
"શંકર, તેને કોઈ ઓળખવું ન જોઈએ. વિક્રમને એમ જ લાગવું જોઈએ કે મેં કોઈ હાઈ-પ્રોફાઈલ જાસૂસી સંસ્થાને કામ આપ્યું છે. જો તેને ખબર પડી કે આ કોણ છે, તો તે હુમલો કરવાનું વિચારશે નહીં, સીધો ખતમ કરવાનો પ્રયાસ કરશે."
પૃથ્વીરાજે પોતાની ડાયરી ખોલી. મીટિંગ પહેલા કોઈએ એમાં એક કાગળનો ટુકડો મૂક્યો હતો. તેમાં માત્ર એક જ નામ લખ્યું હતું — 'અભિમન્યુ'.
સમય: સાંજે ૫:૩૦ વાગ્યે
મુંબઈના વરલી વિસ્તારની એક સાંકડી ગલીમાં આવેલી એક જૂની બિલ્ડિંગના ત્રીજા માળે, એક નાના રૂમમાં અંધારું હતું. માત્ર લેપટોપ્સની બ્લુ લાઈટ રૂમને પ્રકાશિત કરી રહી હતી. એક વ્યક્તિ, જેણે કાળા રંગનું ટ્રેક-સૂટ પહેર્યું હતું, તે સતત કીબોર્ડ પર આંગળીઓ ચલાવી રહી હતી. તેનો ચહેરો હૂડીના કારણે સંપૂર્ણપણે ઢંકાયેલો હતો.
રૂમમાં અત્યંત શાંતિ હતી, માત્ર ડેટા પ્રોસેસિંગનો ધીમો અવાજ આવતો હતો. તે વ્યક્તિ મેહતા એમ્પાયરના સીસીટીવી કેમેરાઓનો લાઈવ એક્સેસ જોઈ રહી હતી. તેણે જોયું કે માયા પોતાની કેબિનમાં ખૂબ જ વ્યગ્ર અવસ્થામાં આંટા મારી રહી હતી.
ત્યારે જ તે વ્યક્તિએ પોતાના ખિસ્સામાંથી એક નાની ચામડાની ડાયરી કાઢી. ડાયરી ખોલતા જ અંદરથી લંડનની કેટલીક પ્રખ્યાત 'આર્ટ ગેલેરીઓ' ના વિઝિટિંગ કાર્ડ્સ બહાર આવ્યા. તેણે એક કાર્ડ ઉઠાવ્યું, જેના પર લંડનના એક પ્રખ્યાત પેઈન્ટરનું નામ હતું, તેના પર પેનથી મોટો છેકો માર્યો અને નીચે ગુજરાતીમાં લખ્યું - 'મિશન મુંબઈ: સ્ટેજ ૧ પૂર્ણ'.
તેના હોઠ પર એક ભેદી સ્મિત આવ્યું. તેણે ધીમેથી ગણગણાવ્યું, "વિક્રમ કાકા, તમે કોઈ જાસૂસને શોધી રહ્યા છો? પણ જાસૂસ તો રસ્તા પર મળે, કલાકાર તો હંમેશા તમારી નજરની સામે રહીને છુપાયેલો હોય છે."
સમય: રાત્રે ૯:૦૦ વાગ્યે
માયા પોતાની કેબિનમાંથી બહાર નીકળી રહી હતી ત્યારે તેના ટેબલ પર એક અજાણ્યું પરબિડિયું પડ્યું હતું. પરબિડિયું ખોલતા જ તેના હોશ ઉડી ગયા. અંદર તેના અને વિક્રમના કેટલાક એવા ફોટા હતા જે ક્યારેય બહાર ન આવવા જોઈએ. તેની સાથે એક નાની ચિઠ્ઠી હતી: "વફાદારીની કિંમત મોત પણ હોઈ શકે છે, માયા. વિચારજો કે તમે કઈ બાજુ છો."
માયાના હાથ ધ્રૂજવા લાગ્યા. તેને લાગ્યું કે કોઈ અદ્રશ્ય આંખો તેને અત્યારે પણ જોઈ રહી છે.
સમય: મધ્યરાત્રિ
પૃથ્વીરાજ મેહતા ઘરે પહોંચ્યા. લાયબ્રેરીમાં બેસીને તેઓ કંઈક વિચારી રહ્યા હતા ત્યારે જ તેમના ખાનગી મોબાઈલ પર એક અજાણ્યા નંબર પરથી કોલ આવ્યો.
"પૃથ્વીરાજજી, અત્યારે જ લાઈટ બંધ કરી દો અને બારીથી દૂર હટી જાઓ. સામેના બિલ્ડિંગના ધાબા પર એક શૂટર છે," અવાજ યાંત્રિક રીતે બદલવામાં આવ્યો હતો.
પૃથ્વીરાજ તરત જ લાઈટ બંધ કરી નીચે ઝૂકી ગયા. બરાબર એ જ સેકન્ડે કાચની બારી પર એક ગોળી અથડાઈ. પૃથ્વીરાજનો શ્વાસ અધ્ધર થઈ ગયો. વિક્રમે એ 'અજાણ્યા એજન્ટ' ને ડરાવવા માટે પૃથ્વીરાજ પર હુમલો કરાવ્યો હતો જેથી તે એજન્ટ બહાર આવે.
સમય: રાત્રે ૨:૦૦ વાગ્યે
શહેરની બહાર એક નિર્જન ફેક્ટરી પાસે એક બાઈક ઉભી રહી. બાઈક સવારે કાળું હેલ્મેટ પહેર્યું હતું. વિક્રમે મોકલેલા ચાર ગુંડાઓ, જેઓ આખા મુંબઈમાં પૃથ્વીરાજના 'નવા એજન્ટ' ને શોધી રહ્યા હતા, તેમણે આ બાઈકનો પીછો કર્યો હતો. તેમને શંકા હતી કે આ જ એ વ્યક્તિ છે જે પૃથ્વીરાજને મદદ કરી રહી છે.
"બહાર આવ! પૃથ્વીરાજ માટે કામ કરનારો તું જ છે ને? આજે તારી જાસૂસી કાઢી નાખીશું!" એક ગુંડાએ બૂમ પાડી. તે ગુંડાઓ હજુ પણ તેને એક સામાન્ય 'જાસૂસ' જ સમજતા હતા.
પણ પાંચ જ મિનિટમાં દ્રશ્ય બદલાઈ ગયું. પેલો બાઈક સવાર વીજળીની ગતિએ હલનચલન કરી રહ્યો હતો. તેના દરેક વારમાં એક એવી કુશળતા હતી જે કોઈ વ્યાવસાયિક ફાઈટરની હોય. થોડી જ વારમાં ચારેય ગુંડાઓ જમીન પર કરાહતા હતા. પેલા બાઈક સવારે હેલ્મેટ કાઢ્યું નહીં, પણ તેણે એક ફોન લગાવ્યો.
સામેથી શંકરનો અવાજ આવ્યો, "તમે સુરક્ષિત છો?"
"શંકર કાકા, ચિંતા ન કરો. વિક્રમ કાકાના પાળેલા ગુંડાઓ મને જાસૂસ સમજીને પીછો કરતા હતા, પણ મેં એમને સાચી જગ્યા બતાવી દીધી છે. બસ ડેડને કહો કે તે બારીથી દૂર રહે અને શાંતિથી સુઈ જાય. આ ચક્રવ્યૂહ મેં રચ્યો છે, એમાં વિક્રમ કાકા જ ફસાશે."
શંકરની આંખોમાં આંસુ આવી ગયા. તે અવાજ ભલે બદલાયેલો હતો, પણ એ લય, એ મક્કમતા...
વિક્રમ અત્યારે પોતાના રૂમમાં બેસીને કોઈક મોટા પ્લાનની તૈયારી કરી રહ્યો હતો, તેને એમ જ હતું કે તે કોઈ મામૂલી 'એજન્ટ' સાથે લડી રહ્યો છે. તેને અંદાજ પણ નહોતો કે તેનો સામનો તેના પોતાના લોહી સાથે છે, જે લંડનની ગલીઓમાં ચિત્રો દોરતા દોરતા રણનીતિના પાઠ ભણીને આવ્યો છે.
