ಬಿಡುಗಡೆ, ಬೇಕಿಲ್ಲ ನೀವಾಗಲೇ ಮುಕ್ತರು..!! ಈ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ನಿಮಗೆ ಗೊಂದಲ ಉಂಟು ಮಾಡಿದೆಯೇ?
ಹಾಗಾದರೆ ಈ ಕವನ ಓದಿಕೊಳ್ಳಿ... ಈ ಒಡಲು ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಇದೆ, ಮನಸ್ಸು ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಇದೆ... ಆದರೆ ಅವನ್ನು ಅರಿವ ಅರಿವಿಗೆ ಬಂಧನವಿಲ್ಲ... ಅದು ನಿತ್ಯ ಮುಕ್ತ...
ಓ ಮನವೆ
ಓ ಮನವೆ,
ಸರಿದು ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ, ಬರಿದಾಗ ಒಮ್ಮೆ
ನಿ ಯಾರಿಂದು ಕೇಳು, ಓ ಮನವೆ.
ನನ್ನ ಹೆಸರು, ಕುಲ, ಗೋತ್ರ, ನೆನವು, ನನಗೆ ಗೊತ್ತೆಂದೆನ್ನ ಬೇಡ,
ಎಲ್ಲ ನಾ ಬಲ್ಲೆನೆನಬೇಡ.
ಹೆಸರು, ಕುಲ, ಗೋತ್ರ, ನೆನವುಗಳಾಚೆ,
ನಿ ಯಾರೆಂದು ಕೇಳು, ಓ ಮನವೆ.
ಓ ಮನವೆ,
ಯಾವುದರ ಅರಿವು ನಿನಗಿದೆಯೋ, ಅದು ನೀನಲ್ಲ.
ಆ ಮಾಮರದ ಅರಿವು ನಿನಗಿದೆ,
ಆ ಮಾಮರವು ನೀನಲ್ಲ.
ಆ ಸದ್ದಿನ ಅರಿವು ನಿನಗಿದೆ,
ಆ ಸದ್ದು ನೀನಲ್ಲ.
ಮಾವಿನ ರುಚಿಯ ಅರಿವು ನಿನಗಿದೆ,
ಆ ರುಚಿಯು ನೀನಲ್ಲ.
ಗಂಧದ ಘಮದ ಅರಿವು ನಿನಗಿದೆ,
ಆ ಘಮವು ನೀನಲ್ಲ.
ರೇಷ್ಮೆಯ ನುಣುಪಿನ ಅರಿವು ನಿನಗಿದೆ,
ಆ ನುಣುಪು ನೀನಲ್ಲ.
ಓ ಮನವೆ,
ಸರಿದು ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ಬರಿದಾಗ ಒಮ್ಮೆ
ನಿ ಯಾರೆಂದು ಕೇಳು.
ಈ ಒಡಲ ಅರಿವು ನಿನಗಿದೆ,
ಈ ಒಡಲು ನೀನಲ್ಲ.
ಈ ಯೋಚನೆಗಳ ಅರಿವು ನಿನಗಿದೆ,
ಈ ಯೋಚನೆಗಳು ನಿನಲ್ಲ, ಓ ಮನವೆ.
ಕೆಟ್ಟ ಯೋಚನೆಗಳು ನೀನಲ್ಲ,
ಒಳ್ಳೆ ಯೋಚನೆಗಳು ನೀನಲ್ಲ.
ಆತಂಕವೂ ನೀನಲ್ಲ, ಓ ಮನವೆ.
ನಿನಗೆ ಅವೆಲ್ಲದರ ಅರಿವಿದೆ,
ನಿ ಯೋಚನೆಗಳಲ್ಲ, ಓ ಮನವೆ.
ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚನೆಗಳು ನಿಂತೊಡನೆ ನಿರಾಳ,
ಆ ನಿರಾಳದ ಅರಿವು ನಿನಗಿದೆ,
ಆ ನಿರಾಳವು ನೀನಲ್ಲ, ಓ ಮನವೆ.
ಹಾಗಾದರೆ, ಯಾರು ನೀ ಹೇಳು ಮನವೆ.
ಈ ಅರಿವೇ ನೀನು, ಮನವೆ.
ನೋಡು, ನಿನಗಿಲ್ಲ ಯಾವ ಆಕಾರ,
ನೋಡು, ನಿನಗಿಲ್ಲ ಯಾವ ಮಿತಿ,
ನೋಡು, ನಿನಗಿಲ್ಲ ಯಾವ ಪರಿಧಿ.
ನೋಡು ಓ ಮನವೆ, ಕೊನೆಮೊದಲಿಲ್ಲ ನಿನಗೆ.
ಎಲ್ಲವನರಿವೆ ನೀನು,
ನಿನ್ನ ನೀನು ಅರಿವೆ.
ಹೊರಗುರುವನು ಹುಡುಕಬೇಡ ಮನವೆ,
ಈ ಅರಿವೆ ನಿನ್ನ ಗುರುವು.
ನಿನಗೆ ನೀನೇ ದೀವಿಗೆ,
ನಿನಗೆ ನೀನೇ ಬೆಳಕು.
ಈ ಅರಿವೆ ಬೆಳಕು,
ನೀನೇ ಆ ಬೆಳಕು.
ಅರ್ಥಸಾರ (ಭಾವಾನುವಾದ)
ಈ ವಚನದಲ್ಲಿ ಕವಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ — “ನೀ ಯಾರು?”
ನೀನು ಅರಿವಿನ ಸಾಕ್ಷಿ, ಆದರೆ ಅರಿತ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲ.
ದೇಹ, ಯೋಚನೆ, ಭಾವನೆ — ಇವು ನಿನ್ನಲ್ಲ.
ಅವುಗಳ ಅರಿವು ನಿನಗಿದೆ, ಆದರೂ ಅವು ನೀನಲ್ಲ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಹೊರಗುರುವನ್ನೇ ಹುಡುಕಬೇಡ;
ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ಅರಿವೇ ನಿನ್ನ ಗುರು, ನಿನ್ನ ದೀವಿಗೆ, ನಿನ್ನ ಬೆಳಕು.
ಸಾರಾಂಶವಾಗಿ — “ಮನಸ್ಸು ನಿನ್ನವಲ್ಲ, ಅರಿವು ನೀನು.” ✨
