રચના: હિત
સ્વમાન અને સન્માન
ભલે લોકો રામને સીતાની સાથ ન બેસાડે,
પણ વિશ્વાસની પાંખ પર રાવણનાં સિંહાસન ન હોય.
વાત કરુણા, ત્યાગ ને બલિદાનની છે જ્યાં,
ત્યાં ક્રોધ, સ્વાર્થ ને અહંકારનાં આસન ન હોય.
અપમાન એટલું જ સહન થાય, જ્યાં સ્વમાન સચવાય;
સોનાના મહેલનું શું કરવું, જ્યાં સન્માન જ ન હોય?
ભિક્ષુકનો વેશ ધારણ કરી છેતરો, તોય શું?
કંઈ બધા જ, ઈમાનદાર સાથી હનુમાન ન હોય.
રામાયણ સમજી એટલું જાણ્યું છે, હિત—
અંદરના રાવણને માર્યા વગર, રામનાં ચરણે સ્થાન ન હોય. ✍️
