ପ୍ରେମର ଗଭୀରତା
ପ୍ରେମ କେବଳ ଏକ ଶବ୍ଦ ନୁହେଁ,
ଏହା ହୃଦୟର ଏକ ନୀରବ ଭାଷା,
ଯାହା କିଛି ନ କହି ମଧ୍ୟ
ମନର କଥା ବୁଝିପାରେ।
ସତ ପ୍ରେମ ସେ ନୁହେଁ,
ଯିଏ ସବୁବେଳେ ପାଖରେ ରହିବାର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦିଏ।
ସତ ପ୍ରେମ ହେଉଛି ସେହି,
ଯିଏ କଷ୍ଟ ସମୟରେ ହାତ ଧରି
ପଡ଼ିଯାଇଥିବା ମଣିଷକୁ ପୁଣି ଉଠିବାକୁ ଶକ୍ତି ଦିଏ।
ପ୍ରେମର ଗଭୀରତା ସମୁଦ୍ରଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଗଭୀର,
ଯେଉଁଠାରେ ଶବ୍ଦର ନୁହେଁ,
ଭାବନାର ତରଙ୍ଗ ଉଠେ।
କେବେ ପ୍ରେମ ଆଖିର ଲୁହ ହୋଇଯାଏ,
କେବେ ମୁହଁର ହସ ହୋଇ ରହିଯାଏ।
କେବେ ଜୀବନର ଅନ୍ଧକାରରେ
ଆଶାର ଆଲୋକ ହୋଇ ଆସେ।
ପ୍ରେମ ଯଦି ସତ ହୁଏ,
ଦୂରତା ତାହାକୁ ନଷ୍ଟ କରିପାରେ ନାହିଁ।
ସମୟ ବଦଳିଯାଇପାରେ,
ପରିସ୍ଥିତି ବଦଳିଯାଇପାରେ,
କିନ୍ତୁ ସତ ଭାବନା ହୃଦୟରେ ରହିଯାଏ।
କିନ୍ତୁ ମନେ ରଖ—
ନିଜକୁ ହରାଇଦେବା ପ୍ରେମ ନୁହେଁ।
ନିଜର ପରିଚୟକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ
କାହାରି ସହିତ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ହେଉଛି ସତ ପ୍ରେମ।
ଯିଏ ତୁମକୁ ସତରେ ଭଲ ପାଏ,
ସେ ତୁମକୁ ଦୁର୍ବଳ କରିବ ନାହିଁ।
ସେ ତୁମ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ସମ୍ମାନ କରିବ,
ତୁମ ସଂଘର୍ଷରେ ସାହସ ଦେବ,
ଏବଂ ତୁମକୁ ନିଜର ଭଲ ରୂପ ହେବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେବ।
ପ୍ରେମ କେବେ ବନ୍ଧନ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ,
ପ୍ରେମ ହେଉଛି ଦୁଇଟି ପକ୍ଷୀର ପକ୍ଷ ପରି,
ଯାହା ଦୁଇଟି ହୃଦୟକୁ
ଉଚ୍ଚରେ ଉଡ଼ିବାକୁ ଶିଖାଏ।
କେହି ତୁମ ଜୀବନରୁ ଚାଲିଗଲେ
ନିଜ ଜୀବନକୁ ଅଟକାଇ ଦିଅ ନାହିଁ।
କେତେକ ବିଦାୟ
ଆମକୁ ଭାଙ୍ଗିବା ପାଇଁ ନୁହେଁ,
ବରଂ ଆମ ଭିତରେ ଥିବା ଶକ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନିବା ପାଇଁ ଆସେ।
ସତ ପ୍ରେମ ଆମକୁ ଶିଖାଏ—
ଆଶା ନ ରଖି ଦେବାକୁ,
ଭୁଲକୁ କ୍ଷମା କରିବାକୁ,
ଦୁଃଖ ପରେ ପୁଣି ହସିବାକୁ।
ତେଣୁ ପ୍ରେମ କର,
କିନ୍ତୁ ନିଜକୁ ମଧ୍ୟ ଭଲ ପାଅ।
କାହାରି ହାତ ଧର,
କିନ୍ତୁ ନିଜ ପରିଚୟକୁ କେବେ ଛାଡ଼ ନାହିଁ।
କାରଣ ସତ ପ୍ରେମ
ତୁମକୁ ନଷ୍ଟ କରେ ନାହିଁ—
ଏହା ତୁମକୁ ଆହୁରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ,
ଆହୁରି ଦୟାଳୁ
ଏବଂ ଆହୁରି ସୁନ୍ଦର ମଣିଷ ହେବାକୁ
ପ୍ରେରଣା ଦିଏ।
