ఏ రోజైతే నిన్ను చూశానో, ఆ రోజే నీలో లీనమైపోయాను కదా!
కాలం వారించినా, దూరం అడ్డు నిలిచినా... అన్నింటినీ కరిగించి నీ ముందర నిలవనా?
వీచే గాలిలోని నీ స్పర్శ... నన్ను నిరంతరం తాకుతూనే ఉంది.
నీకు కష్టం వస్తే, ఆ కన్నీటి బిందువును నేను అవ్వలేనా?
ఆ కన్నీరై నీ చెంపలపై జారుతూ, గుండెల్లో చేరి వెచ్చని ఓదార్పునవ్వనా?
కాలం గాయం చేసి మాయం చేశానంది, అది విని ఈ లోకం జాలి చూపింది.
నా శోకం నన్ను నిద్రపుచ్చుతోంది.
కానీ నేను జీవిస్తున్నాను కదా, అందుకు సాక్ష్యం నేనే కదా!
నీతో గడిపిన ప్రతి క్షణాన్ని నా గుండెల్లో దాచుకున్నాను.
నువ్వు లేవంటే నా మనసు ఎలా నమ్ముతుంది?
నువ్వు లేని నేను... అసలు లేను కదా!
