"બાળપણની ખોવાયેલી દુનિયા”
બાળપણની યાદો પાછી આવે તો આંખો ભીંજાઈ જાય,
એ દિવસો કે જેમાં દુઃખ પણ હસીને ભૂલાઈ જાય.
ન જવાબદારીનો ભાર હતો, ન દુનિયાનો ડર,
બસ એક જ કામ — રમવું અને મસ્તી ભરપૂર.
સ્કૂલના એ બેગમાં સપનાઓ ઓછા ને ખજાનો વધારે,
લંચબોક્સની છેલ્લી રોટલી માટે પણ ઝઘડા ભારે.
હવે બધું છે — ફોન, પૈસા, ઓળખાણ પણ ઘણી,
પણ એ નિર્દોષ હાસ્ય પાછું નથી મળતું કદી.
ક્યારેક વિચાર આવે — શું આપણે મોટા થઈને ખુશ થઈ ગયા?
કે બાળપણમાં જ સાચા અર્થમાં જીવતા હતા અમે બધા?
