વાર્તા ૧૯: સ્ક્રીનશોટ (Screenshot)
રીયાના ફોનમાં એક અલગ ફોલ્ડર હતું, જેનું નામ હતું— 'Memories'. એમાં કોઈ ફોટા નહોતા, પણ જૂની વાતોના અસંખ્ય 'સ્ક્રીનશોટ' હતા.
આજના જમાનામાં 'સ્ક્રીનશોટ' એ માત્ર એક છબી નથી, પણ એક સાક્ષી છે. જ્યારે સંબંધો બદલાય છે, ત્યારે આ સ્ક્રીનશોટ જ યાદ અપાવે છે કે એક સમયે સામેની વ્યક્તિએ આપણને કેટલા સુંદર વચનો આપ્યા હતા. આપણે એ શબ્દોને સાચવી રાખીએ છીએ કારણ કે આપણને ડર હોય છે કે કદાચ ભવિષ્યમાં એ વ્યક્તિ ફરી ક્યારેય આવી વાત નહીં કરે.
પરંતુ, સ્ક્રીનશોટ સાચવવાનો એક ગેરફાયદો એ પણ છે કે એ આપણને ભૂતકાળમાંથી બહાર આવવા દેતા નથી. સામેની વ્યક્તિ કદાચ આગળ વધી ગઈ હોય, પણ આપણે હજુ પણ એ જૂના સંવાદોના ફોટા જોઈને એ જ ક્ષણોમાં જીવ્યા કરીએ છીએ. સ્ક્રીનશોટ પુરાવો આપી શકે છે કે કોઈએ શું કહ્યું હતું, પણ એ ક્યારેય એ નથી કહી શકતું કે એ કહેતી વખતે એના મનમાં શું હતું.
રીયાએ આજે એ ફોલ્ડર ખોલ્યું અને એક પછી એક બધા જ સ્ક્રીનશોટ ડિલીટ કરવા માંડ્યા.
તેને સમજાયું કે જિંદગીને ગેલેરીમાં સાચવવા કરતાં હૃદયમાં અનુભવવી વધુ જરૂરી છે. જે વાત ગઈ, એનો પુરાવો રાખીને શું ફાયદો? જિંદગીનો અસલી 'સ્ક્રીનશોટ' તો એ સ્મિત છે જે અત્યારે તમારા ચહેરા પર હોવું જોઈએ, નહીં કે જે બે વર્ષ પહેલાં કોઈના મેસેજથી આવ્યું હતું.
