મોહિની
.........
દુર ગગનમાં ટકટકી લગાવી જોયું ખુલ્લા આકાશમાં
હોય કોઈ મનનો માણીગર આવે બહોળા હ્લદયમાં
ઉંચા પહાડોની વચ્ચે આવી નજરે એ છબી વાદળમાં
મનમોર બની થનગાટ કરે અને કાળજું ઝંખે પીંજરામાં
કાળી ઘનઘોર ઘટા છવાઈ,ખુલ્લા કેશ કરીને વદનમાં
પ્રકૃતિ ખીલી ઉઠી અનહદ ભરી રાખું સદાય નયનમાં
વળી થયો સળવળાટ ઉડી રહ્યું એક પંખીડું એકલામાં
થયો વીચાર હૈયું ધબકતું બંદ થયું ઘડીએ પલભરમાં
સંજોગ કેવો, સાથ હોવા છતાં કાળજ રહ્યું કલ્પાંતમાં
પારાવાર સંપદા વસુંધરા તણી,વીના પ્રિતમ તલભારમાં
મોહીની લાગી "તખત"ની મીરાને વાંસળી કૃષ્ણ બનવામાં
"શિવ"સદાય સહારો બને,ઓરતાં ઉભરે અહીં હદયમાં
