तुझ्याविना आयुष्याला कुठे आधार उरला,
माझ्या रिकाम्या मनामध्ये कुठे उजेड उरला।

तुझ्या आठवणींनी छळलंय फार यातनेने,
स्वप्नातही भेट होईल असं इशारा न उरला।

तू गेला सोडुन, आम्ही वाटा फक्त पाहत राहिलो,
आता अश्रूंशिवाय कुठे आधार उरला।

तुझ्या मेहफिलीतसुद्धा आठवलं नाहीस तू आम्हाला,
इतकं अन्याय, की मनाचंही गाऱ्हाणं न उरलं।

by Fazal Abubakkar Esaf

Marathi Shayri by Fazal Esaf : 111998204

The best sellers write on Matrubharti, do you?

Start Writing Now