લાગણીને મારી હારવા નથી દેતો 🌹
બુંદ ઝાકળની નયનમાંથી ફરવા નથી દેતો 🌹
જિંદગીની દોડમાં પાછળ રહેવા નથી દેતો 🌹
મારા માટે બસ એક તું મોજનુ સરનામું બનતો🌹
તેજ ચહેરાનું તારાં થકી તો ઉજળું છે વેદનાં નું🌹
વમળ ની સ્થિરતામાં મારી આદત છે તું 🌹
થાકના શ્વાસ ને હૂંફની ભેટ આપે છે તું 🌹
નથી વિસામો મારો બસ તારા સિવાય 🌹
શબ્દોના દાયરામાં ક્યારેય બાંધી નથી તે મને 🌹
એટલે જ ખુલ્લી કિતાબ બની છું. તારી પાસે 🌹
નસીબ તો કૃષ્ણના પણ અલગ હતા અહીં 🌹
સાંભરે જ્યારે દ્રૌપદીની લાગણી નો ભાર હતો 🌹
મીઠાશ નો અનુભવ પ્રણયમાં નથી મળતો 🌹
તારી અડધી ચા નો જવાબ નથી મળતો 🌹
વૈભવ માં આળોટતો દ્વારિકા નો નાથ પણ 🌹
દોડ લગાવતો સુદામાના ચરણ પખાળવા 🌹
વેદનાની કલમે 💓❤️
