...
જો, ડાળ પરથી પાન ધરા પર ખરી ગયા,
એવી જ રીતે અંત ને પણ ઓળખી ગયા.

વિશ્વાસ કોઈ પર ન હવે આવશે કદી,
નહોતું મેં ધાર્યું એ જ મને છેતરી ગયા.

આખર લગી પ્રણયનો વહેવાર સાચવ્યો,
કંકોતરી લખી એ મને નોતરી ગયા.

દુરથી બતાવી રોજ કહે કે અસલ છે આ,
કાગળના ફૂલ છે એ અમે પારખી ગયા.

અફસોસ એનો કરવો નહી કોઈ દી પ્રશાંત,
આ બાગમાં ફુલો જે હતા મોસમી, ગયા.

-પ્રશાંત સોમાણી

Gujarati Poem by પ્રશાંત સોમાણી : 111796117

The best sellers write on Matrubharti, do you?

Start Writing Now