તરસતા નયન રસ્તા પર માંડીને બેઠી એ ડેલીએ,
સાજણ ને જોઈ જેની આંખ જતી છલકાઈ.

પ્રિય પરદેશ ગયેલા એને હજી થયુ એક પખવાડિયો,
તાજા ગુલાબની કળી જેવી જોને વિરહમાં કરમાઈ.

મુખડું મલકાવતી પાછી વળી જતી એ ખોરડે, ને
છાને એકલી જઈ ધ્રુસકે ધ્રુસકે રડતાં સભંળાઈ.

ફરી ફરી ને અંતરમા તારી યાદો કેવી છે ઉભરાઈ,
કહે નર એ ઘડી હજી નથી મારાથી વિસરાઈ.

નારાણજી જાડેજા
નર

Gujarati Poem by Naranji Jadeja : 111778384

The best sellers write on Matrubharti, do you?

Start Writing Now