તને યાદ કરતાં મજા મેં કરી છે.
વિરહની એ રીતે દવા મેં કરી છે.
રડીને નયન રોજ હેરાન કરતાં,
હવે આંસુ રોકી સજા મેં કરી છે.
મળ્યા કૈક મિત્રો જીવનમાં મજાના,
ખુશી, યાદ, મસ્તી જમા મેં કરી છે.
મને દુઃખ મળે એમને સૌ ખુશીઓ,
એ આખર સુધી બસ દુવા મેં કરી છે.
વ્યથા, વેદના તો પડી ગઈ છે કોઠે,
કે પીડાની સાથે વફા મેં કરી છે.
પરેશાન કાયમ થયો છું છતાં પણ,
ઉદાસી તને જા ક્ષમા મેં કરી છે.
જતી વેળા પાછું વળી એ જુએને,
'કમલ' એટલી તો જગા મે કરી છે.
કમલ પાલનપુરી