મન ભરીને માણવુ'તું એ સપનુ ક્યાંક ખોવાઈ ગયું ,
હૃદય એટલુ દાઝયુ કે એ રાખમાં રોળાઈ ગયું ,
ડગલેને પગલે તારા શબ્દોનો ગુંજારવતો રહ્યો ,
મહેકતી તારી યાદોનું એ ઉપવન ક્યાંક ખોવાઈ ગયું ,
ક્યાં જઈ ગોતુ એને જે મારું મટી બીજાને સોપાઈ ગયું ,
હૃદય જેને જંખતુ રહ્યું એ આંસુઓમાં ધોવાઈ ગયું ,
હૃદયના કિનારે તારી વાતો નો ટકરાવ તો રહ્યો ,
લહેરોની વચ્ચે અથડાઈ એ મોતી ક્યાંક દબાઈ ગયું ,
તારી નજરના સ્પર્શથી શરીર મારૂ શરમાઈ ગયું ,
દૂરથી તને જોઈ એ પાગલ ની જેમ હરખાઈ ગયું ,
તારી રાહમાં મારા હૃદય નો દરવાજો ખુલ્લો તો રહ્યો ,
અંત સમયે તું ન આવ્યો અને ' ફૂલ ' કાયમ માટે કરમાઈ ગયું...
