દુઃખ લઈને બદલામાં સુખ દેવાની મને ટેવ છે.
જ્યાં જ્યાં દેખું દુકાળ રોકી ન શકુ આંખને,
અનરાધાર આ આંખોને વરસી જવાની ટેવ છે.
અંધારા નહીં રહે હું હોઈશ જ્યાં,
જાત જલાવી અજવાળા કરવાની મને ટેવ છે.
કરી લો હલકું મનને મહેણાં મારી મારીને,
કઈ નહિ બોલું મૌન રહેવાની મને ટેવ છે.
મારું હતું તોય જવા દીધું એ વ્યક્તિને,
કદાચ સબંધો ગુમાવવાની મને ટેવ છે.
ખબર છે પ્રણય પ્રણય નો તો એનો,
ખબર છે તોય જાન હથેળી પર ધરી દેવાની ટેવ છે.
ને એ દોસ્ત ના હાથમાં તો સદાય ખંજર હોતું,
મારે તો શું ? ઘાવ ઝીલી જવાની ટેવ છે.
કબર હોય કે ખોળો તારો શું ફરક પડે ?
સુઈ જઈશ મને તો સતત સૂવાની ટેવ છે.
દુઃખ લઈને બદલામાં સુખ દેવાની મને ટેવ છે.
-Indra Parmar
