ઉલાળિયું...ઉપવાસ અને વરસાદનું !
ઉપવાસની બાબતમાં હું કાચો પડું ખરો, પણ આજે અચાનક શું ચાનક ચઢી કે
લગે હાથોં મેં પણ ઉપવાસ કરવાનો ભગીરથ સંકલ્પ કર્યો.
અધૂરામાં પૂરું, મને ને ઉપવાસને પાછું બાપે માર્યા વેર !
જઠરાગ્નિની જ્વાળા એટલી પ્રદિપ્ત રહેવા લાગી કે,
આ વરસાદ પણ ઉપવાસ પર ઊતરી ગયો હોય તેમ લાગ્યું, બોલો !
વરસાદે અને એનાં લીધે મારી મજા, બંનેએ પોતપોતાની માઝા ન મૂકી.
સાલું બંનેવ જણ શું માઝા પીવા બેઠેલાં કે કોઈએ પણ એમની ન મૂકી!....માઝા.
લાગલગાટ બે-ત્રણ દિવસ પડ્યા પછી, આજે છેક મોડી સાંજ થઈ છતાં કોઈ પત્તો નહીં સાહેબનો. તરલનિદ્રામાંથી (શિયાળામાં શીતનિદ્રા હોય તો મને એમ કે ચોમાસામાં...)સફાળા જાગીને ભાઈએ આજની યાત્રા આરંભી તો લાગ્યું જાણે નકોરડો ઉપવાસ તોડી નાખ્યો.
સહેજવારમાં આ પલટીબાજ હસ્યો એટલે ખબર પડી,
આજે નકોરડા ઉપવાસનાં બદલે એકટાણું જ ગામ ગજવશે.
ઈનશોર્ટ ! ઉપવાસનું ઉલાળિયું કરવામાં,
હું અને વરસાદ બંને, "હાલ ભેરુ હરખા આપણે બેઉ સરખા !"
- પંકિલ દેસાઈ
