બસ હવે એ થાકી ગઈ ' તી , કંઇક પોતાના ઓ થી તો કંઇક પોતાની કિસ્મત થી , અથાક પ્રયત્નો બાદ મળતી રહેલી નિષ્ફળતા થી , કે પછી બધાં નાં ધિક્કાર થી , રોજ એક જ સવાલ એને કોરી ખાતો કે શું ખરેખર કોઈ ને જરૂર છે મારી??? આ જીવન શું કામ મળ્યું છે મને??? હું નડતી રહેલી કેમ છું બધા ને??? .... બસ આ જ સવાલ એના માનસિક સંતુલન ને ખરાબ કરી રહ્યો હતો, અને એ જ સમયે એના હિતેત્સું ઓ કોઈ કારણસર વ્યસ્ત હતા !!! સાથ આપવા વાળું કે હાથ પકડવા વાળું કોઈ ન હતું! આશાએ , એક પ્રેમે, એક સબંધે એની હસતી ખેલતી જિંદગી ને મનોરોગી બનાવી દીધી!!!!
મારી સોશીયલ મીડિયા પર મળેલી એ મિત્રની વાતો થી મને ઉપજેલાં સવાલો નો જવાબ મને મળી રહ્યો હતો કે શું આ use and throw ના જમાનામાં સાચો પ્રેમ અસ્તિત્વ ધરાવે છે??!...
તમને પણ થતો હશે આ સવાલ !!! તો તમારા અને મારા સવાલ નાં જવાબ એક કહાનીથી સમજીએ..
let's start to write ..
બસ લખતાં શીખું છું!
- minii દવે
Minii Dave લિખિત વાર્તા "લાગણી ને પેલે પાર (ભાગ - ૧)" માતૃભારતી પર ફ્રી માં વાંચો
https://www.matrubharti.com/book/19888504/lagnini-pele-paar-1.
