ક્યાં સુધી આઈનાથી ડરવાનું,
સત્ય જે હોય તે સમજવાનું.
ઈંટ સામે તું ફેંકજે પથ્થર,
ફૂલ સામે જ ફૂલ ધરવાનું.
મનની ક્યાં કોઈ વાત છુપી છે,
દ્વાર ખોલીશ તો ખખડવાનું.
લોક ઊંચાઈ પરથી ફેંકે છે,
આપણે ઝરણું થઈ ને પડવાનું.
ઝાડને આંસુ સારતા જોયું?
પાનખર છે તો પાન ખરવાનું.
દોષ તકદીર ને જ આપું છું,
ધાર્યું ના થાય તો શું કરવાનું!
ગમનું કે ના ખુશીનું છે બંધન,
આંસુ હર હાલમાં ટપકવાનું.
સાત સાગર બિછાવી શું કરશો,
હું નથી જાણતો અટકવાનું.
રાકેશ સગર, સાગર, વડોદરા
