પ્રેમ તરફ એક પગલું એટલું મોંઘુ
પડ્યું છે, દરિયો ભરી અમારે રડવું પડ્યું
છે.
સમય
તો હતો વસંતનો ને,પાનખરની જેમ
અમારે ખરવું પડ્યું છે.
પ્રેમ હોય તો આત્મનું મિલન પણ
કાચની માફક અમારે તૂટવું પડ્યું.
ક્યાં શોધું હવે એ
દુનિયાદારી ,પામવા તુજને અમારે દર
દર ભટકવું પડ્યું.
એવો હવે સમય નથી કે તું
મળે,જોવા તને અમારે વરસો તરસવું
પડ્યું છે.
