તરવા જતાં તો ડૂબી જવાય ,જો શીખ્યા ન હોઈએ તરવાનું,
સમય ને પણ ક્યાં આવડ્યું છે,એક જ ક્ષણ પર અટકવાનું.
રેતી ની જેમ સરકે છે ને રેતી બની જાય એ ,જો આવડે ન ઉપયોગ કરવાનું,
કિંમત તો હંમેશા સમય ની જ રહી છે,બાકી ક્યાં માનવ ને આવડે છે ચમકવાનું.
સમય સમયની વાત છે, સમય રમે છે સરસ રમવાનું,
પણ માણસ માંજ રહ્યું નથી ગજુ,સમયસર એને પારખવાનું.
