ભાગ - ૧૪: ભૈરવીનો રૌદ્રાવતાર, નગ્ન શિકાર અને લોહીનો અભિષેક
સાણંદ હાઈવે પરના એ કેમિકલ ગોડાઉનની આગ વરસાદના પૂર સામે પણ હાર માનવા તૈયાર નહોતી. આકાશમાંથી વરસી રહેલું પાણી જ્યારે ગોડાઉનના ધગધગતા પતરાં પર પડતું, ત્યારે હવામાં ઊભો થતો સફેદ ધુમાડો કોઈ સ્મશાનની ચિતા જેવો ભાસ કરાવતો હતો. એ જ ધુમાડા અને અંધકારને ચીરીને વિદેહિતા બહાર નીકળી. તેના શિફોન સાડીના ચીથરાં ઊડી ચૂક્યા હતા, કપાળમાંથી વહી રહેલું લોહી તેની આંખો સુધી પહોંચીને તેની કીકીઓને લાલચોળ બનાવી રહ્યું હતું, અને તેના જમણા હાથની મુઠ્ઠીમાં અર્ણવના લોહીથી લપેટાયેલું એ સિક્રેટ ટેબલેટ સજ્જડ ભીંસાયેલું હતું.
તેણે પાછળ વળીને જોયું નહીં. અર્ણવની લાશ એ આગમાં ભસ્મ થઈ રહી હતી. તેનો એકમાત્ર વફાદાર સાથી, જેણે તેના માટે પોતાનું આખું અસ્તિત્વ હોમી દીધું, તે હવે માત્ર રાખ બની ચૂક્યો હતો. વિદેહિતાની આંખોમાંથી આંસુ સુકાઈ ગયા હતા. જ્યાં સુધી આંસુ હોય છે, ત્યાં સુધી સ્ત્રી લાચાર હોય છે; પણ જ્યારે આંસુ સુકાઈને લોહી બની જાય, ત્યારે એ સ્ત્રી મહાકાળીનું સ્વરૂપ ધારણ કરી લે છે.
"તેં બહુ મોટી ભૂલ કરી નાખી, રૂદ્રપ્રતાપ..." વિદેહિતાના અવાજમાં માણસાઈનો એક અંશ પણ બચ્યો નહોતો. તે દોડીને હાઈવે પર પાર્ક કરેલી કાળી સ્કોર્પિયો કારમાં બેસી ગઈ. આ કાર રૂદ્રપ્રતાપના જ એક ગુંડાની હતી, જેની ચાવી તે બહાર નીકળતી વખતે તેના શબના ખિસ્સામાંથી આંચકી લાવી હતી.
રાતના બરાબર બે વાગ્યા હતા.
અમદાવાદના સેટેલાઈટ એરિયામાં આવેલો રૂદ્રપ્રતાપ સિંહ રાજનો આલીશાન પર્સનલ બંગલો ‘રાજ પેલેસ’ બહારથી સાવ શાંત દેખાતો હતો. પણ બંગલાની અંદર, રૂદ્રપ્રતાપ પોતાના લિવિંગ રૂમમાં કિંમતી સ્કોચનો ગ્લાસ હાથમાં લઈને બેઠો હતો. તેના ચહેરા પર વિજયનો ગર્વ હતો. તેની સામે ઉભેલા તેના ત્રણ શાર્પશૂટરો—કાળુ, જગ્ગો અને ભીમો—હાથ જોડીને ઉભા હતા.
"સર, ગોડાઉન આખું સળગી ગયું છે. અર્ણવ તો ત્યાં જ પૂરો થઈ ગયો, પણ ધુમાડાના કારણે એ છોકરીનો પત્તો ના લાગ્યો," કાળુએ માથું નીચું રાખીને કહ્યું.
રૂદ્રપ્રતાપ ધીમેથી હસ્યો અને સ્કોચનો એક ઘૂંટડો ભર્યો. "એક એકલી અટૂલી છોકરી, જેના પર ઓલરેડી વિવેક વર્માના મર્ડરનો આરોપ છે, એ આટલા ભયાનક વિસ્ફોટ પછી ક્યાં જવાની? સવાર સુધીમાં એની લાશ કાં તો સાબરમતીમાંથી મળશે કાં તો હાઈવેના કોઈ કાદવમાંથી. ખેલ ખતમ થઈ ગયો છે. આવતીકાલે સવારે જયવર્ધન રાણાના જામીન પાકા છે."
કડાડડડડ... ધૂમ!
અચાનક આખા બંગલાની મેઈન પાવર લાઈન એક ભયાનક ધડાકા સાથે તૂટી પડી. આખો બંગલો ઘનઘોર અંધકારમાં ડૂબી ગયો. બહાર વરસી રહેલા વરસાદની વીજળી જ્યારે કાચની બારીઓમાંથી અંદર પડતી, ત્યારે લિવિંગ રૂમમાં ઉભેલા આ ચારેય કદાવર પુરુષોના પડછાયા દીવાલો પર રાક્ષસો જેવા દેખાતા હતા.
"જગ્ગા! જો જનરેટર કેમ ચાલુ ના થયું?" રૂદ્રપ્રતાપે અંધકારમાં ચીસ પાડી.
જગ્ગો પોતાની કમર પરથી પિસ્તોલ કાઢીને બંગલાના પાછળના હિસ્સામાં આવેલા જનરેટર રૂમ તરફ ગયો. વરસાદનો અવાજ બંગલાની અંદર ઘૂમી રહ્યો હતો. જગ્ગો જનરેટર રૂમનો દરવાજો ખોલીને અંદર પ્રવેશો કે તરત જ પાછળથી એક કાળો પડછાયો હવામાં લહેરાયો.
કોઈ કંઈ સમજે એ પહેલાં, કેમિકલના ગોડાઉનમાંથી લાવેલી એક લોખંડની તીક્ષ્ણ સળિયો જગ્ગાના ગળાની આરપાર નીકળી ગઈ. તેના મોઢામાંથી ચીસ પણ ના નીકળી શકી, માત્ર લોહીનો કોગળો નીકળ્યો જે જનરેટરના ઠંડા લોખંડ પર ફેલાઈ ગયો. વિદેહિતાએ સળિયો ખેંચી લીધો અને જગ્ગાની પિસ્તોલ પોતાના હાથમાં લઈ લીધી. તેનો આ પહેલો શિકાર હતો.
લિવિંગ રૂમમાં બેઠેલા રૂદ્રપ્રતાપને પાંચ મિનિટ પછી પણ કોઈ અવાજ ના સંભળાયો એટલે એની છઠ્ઠી ઇન્દ્રિય જાગી ગઈ. "કાળુ, ભીમા... કંઈક ગરબડ છે. વેપન લોડ કરો."
બંને ગુંડાઓએ પોતાની ઓટોમેટિક ગન બહાર કાઢી. તેઓ લિવિંગ રૂમના હોલ તરફ આગળ વધ્યા.
અચાનક, હોલની વચ્ચે રાખેલું મોટું ફિશ ટેન્ક (માછલીઘર) એક જોરદાર ગોળીબાર સાથે તૂટી પડ્યું. કાચના હજારો ટુકડા, પાણી અને માછલીઓ જમીન પર વિખરાઈ ગયા. એ જ અંધાધૂંધીનો ફાયદો ઉઠાવીને વિદેહિતા દોડી. તે સીધી ભીમાની પીઠ પાછળ આવી ગઈ. તેણે ભીમાના વાળ પકડીને તેનું માથું પૂરી તાકાતથી દીવાલ પર પછાડ્યું. દીવાલ પર ખોપડી તૂટવાનો ભયાનક અવાજ આવ્યો અને ભીમો ત્યાં જ ઢળી પડ્યો.
"કોણ છે?! સામે આવ!" કાળુએ અંધકારમાં આડેધડ ગોળીબાર શરૂ કર્યો. ધાવ... ધાવ... ધાવ...
પણ વિદેહિતા તો હવે અંધકારનો જ એક ભાગ બની ચૂકી હતી. કાળુની બંદૂકની ગોળીઓ ખાલી થઈ ગઈ અને જેવી એ રીલોડ કરવા ગયો, વિદેહિતા અંધારામાંથી કોઈ ચિત્તાની જેમ ત્રાટકી. તેણે કાળુના હાથ પર પગ મૂકીને તેને જમીન પર પછાડ્યો અને જગ્ગાની પિસ્તોલ સીધી એના જડબાની નીચે ગોઠવી દીધી.
"વિદેહિતા..." કાળુની આંખોમાં પહેલીવાર મોતનો સાક્ષાત ભય દેખાયો.
"અર્ણવને મારતી વખતે રાણાના કૂતરાઓએ દયા નહોતી બતાવી ને?" વિદેહિતાના ચહેરા પર એક પિશાચી સ્મિત આવ્યું.
થપ... (સાયલેન્સરનો અવાજ) અને કાળુનું ભેજું સોફા પર વિખરાઈ ગયું.
લિવિંગ રૂમની લાઈટો અચાનક ચાલુ થઈ ગઈ. ઇન્વર્ટર બેકઅપ એક્ટિવ થઈ ગયું હતું. આખા હોલની અંદર લોહીની નદીઓ વહી રહી હતી. ત્રણ કદાવર લાશોની વચ્ચે, લોહીથી લથપથ વિદેહિતા હાથમાં બંદૂક લઈને ઉભી હતી. તેની સાડીનો પાલવ તેના કમર પર સજ્જડ બાંધેલો હતો, આંખોમાં ભયંકર રૌદ્રતા હતી.
સોફાની પાછળ ઉભેલો રૂદ્રપ્રતાપ સિંહ રાજ, જે કાયદાના લીગલ દાવપેચથી આખી દુનિયાને નચાવતો હતો, આજે તેની પેન્ટ ડરના માર્યા ભીની થઈ ગઈ હતી. તેના હાથ ધ્રૂજી રહ્યા હતા. તેણે ટેબલ પર પડેલી પોતાની પિસ્તોલ ઉઠાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો, પણ વિદેહિતાએ એક સચોટ નિશાન લગાવીને રૂદ્રપ્રતાપના જમણા હાથના પંજા પર જ ગોળી મારી દીધી.
ધાવ!
"આાાાહ!" રૂદ્રપ્રતાપ ચીસ પાડીને જમીન પર બેસી પડ્યો. તેની આંગળીઓ લોહીના ફુવારા સાથે કપાઈને જમીન પર પડી હતી.
વિદેહિતા ધીમા પગલે તેની નજીક આવી. તેના બૂટ લોહીના ખાબોચિયામાં ડૂબતા ડૂબતા અવાજ કરી રહ્યા હતા. તેણે રૂદ્રપ્રતાપના વાળ પકડીને તેનું મોઢું ઊંચું કર્યું.
"મેં તને કોર્ટમાં વચન આપ્યું હતું ને રૂદ્રપ્રતાપ, કે ૪૮ કલાકની અંદર તારી સલ્તનતના ચીથરેચીથરા ઉડાવીશ. હજુ તો ૨૪ કલાક પણ નથી થયા," વિદેહિતાનો અવાજ રૂદ્રપ્રતાપના કાનમાં સીધા સીસાની જેમ ઓગળી રહ્યો હતો.
"વિદેહિતા... પ્લીઝ... મને છોડી દે. તું જે ધારે એ પ્રોપર્ટી, આખી કંપની, કરોડો રૂપિયા... હું તને આપી દઈશ. આ ‘ધ શેડો’ સિન્ડિકેટ બહુ મોટું છે, તું એમનાથી નહીં બચી શકે. તું મને છોડી દે, હું રાણાને પણ જેલમાં સડાવી દઈશ," રૂદ્રપ્રતાપ હવે કાયદાના ભીખારીની જેમ વિદેહિતાના પગ પકડી રહ્યો હતો.
"તારી કોઈ ઓકાત નથી કે તું મને કશું આપી શકે," વિદેહિતાએ અર્ણવનું ટેબલેટ તેના ચહેરા સામે રાખ્યું. "આ ટેબલેટની અંદર ‘ધ શેડો’ના દુબઈ અને મુંબઈના તમામ અકાઉન્ટ્સ હેક થઈ ચૂક્યા છે. આગામી પાંચ મિનિટમાં આ ડેટા પીએમ ઓફિસ (PMO) અને ઇન્ટરપોલ (Interpol) પાસે પહોંચી જશે. તારા આકાઓ તને બચાવવા નહીં આવે, કારણ કે હવે તેઓ પોતે પોતાની લાશ છુપાવવા માટે જગ્યા શોધશે."
રૂદ્રપ્રતાપની આંખો ફાટી ગઈ. તે સમજી ગયો કે આ સ્ત્રીએ માત્ર તેનો ખેલ નથી ખતમ કર્યો, એણે આખા ઇન્ટરનેશનલ કિંગડમનો પાયો હચમચાવી દીધો છે.
"હવે સમય છે અર્ણવના બલિદાનના હિસાબનો," વિદેહિતાએ પિસ્તોલ રૂદ્રપ્રતાપના કપાળ પર મૂકી.
"ના... ના... વિદેહિતા..."
ધાવ!
એક જ જોરદાર ધડાકા સાથે રૂદ્રપ્રતાપ સિંહ રાજની ખોપડીના ચિથરા ઉડી ગયા અને બંગલાની સફેદ દીવાલ પર તેનો લોહીયાળ અભિષેક થઈ ગયો. કાયદાનો એ ઘાતકી જલ્લાદ આજે પોતાના જ પાપોના લોહીમાં ડૂબીને કાયમ માટે શાંત થઈ ગયો.
વિદેહિતાએ બંદૂક નીચે ફેંકી દીધી. તેણે બંગલાની અંદર રહેલા એક મોટા અરીસા સામે જોયું. અરીસામાં દેખાતી સ્ત્રી હવે કોઈ સામાન્ય વિદેહિતા નહોતી. એ તો આખા કોર્પોરેટ અને અંડરવર્લ્ડ સામ્રાજ્યને ભસ્મ કરીને ઉભેલી એક નવી 'ડોન' હતી.
તેણે ટેબલેટ લીધું અને બંગલાની બહાર નીકળી ગઈ. બહાર હજુ પણ વરસાદ વરસી રહ્યો હતો, પણ વિદેહિતાનો રસ્તો હવે સાવ સાફ હતો. આવતીકાલે સવારે જ્યારે અમદાવાદ જાગશે, ત્યારે ન્યૂઝ ચેનલો પર માત્ર રૂદ્રપ્રતાપની લાશ નહીં, પણ આખા દેશના પોલિટિકલ પાવર હાઉસના પતનના સમાચાર હશે.
ખેલ હવે પૂરતો નહોતો થયો... વિદેહિતા હવે આ અંધકારની નવી સલ્તનતની રાણી બની ચૂકી હતી.
