ભાગ - ૧૮: સમુદ્ર સંગ્રામ, રક્તરંજિત મુંદ્રા અને મહાકાળીનો આખરી ન્યાય
કોર્ટરૂમના પગથિયાં પરથી ‘V-સિન્ડિકેટ’ના ઉદયની જાહેરાત કરીને વિદેહિતા જ્યારે બહાર નીકળી, ત્યારે આખા દેશના મીડિયામાં માત્ર તેનો જ ચહેરો ચમકી રહ્યો હતો. કાયદાના આકાઓ અને અંડરવર્લ્ડના ભીષ્મ પિતામહો અત્યારે પોતાના રૂમમાં ભરાઈને ધ્રૂજી રહ્યા હતા. પણ વિદેહિતા જાણતી હતી કે દુબઈમાં બેઠેલો સુલેમાન ખાન આ અપમાન વગર મોતે નહીં પચાવે. તેના સૌથી વફાદાર કસાઈઓ અને શાર્પશૂટરોના શબોના ટુકડા જ્યારે સિલ્વર બોક્સમાં દુબઈ પહોંચ્યા, ત્યારે સુલેમાનના સામ્રાજ્યનો પાયો હચમચી ગયો હતો. આ લડાઈ હવે કોઈ ગુંડા-મવાલીઓની નહોતી, આ આંતરરાષ્ટ્રીય સત્તા અને લોહીની આરપારની જંગ બની ચૂકી હતી.
સાંજના બરાબર સાડા પાંચ વાગ્યા હતા.
વિદેહિતાના સિક્રેટ સેટેલાઈટ ફોન પર ‘V-સિન્ડિકેટ’ના નવા ઇન્ટેલિજન્સ નેટવર્ક તરફથી એક ઈમરજન્સી એલર્ટ આવ્યું. સુલેમાન ખાન દુબઈથી પ્રાઈવેટ જેઠ મારફતે સીધો ભારત નથી આવ્યો, પણ એણે આંતરરાષ્ટ્રીય સમુદ્રી માર્ગે મુંદ્રા પોર્ટ પર આખી મિલિટરી ગ્રેડના હથિયારોથી સજ્જ એક ભાડૂતી સૈનિકોની ટુકડી (Mercenaries) મોકલી દીધી હતી. એટલું જ નહીં, જેલમાં બંધ સુમિત શાસ્ત્રીને રાતોરાત કોર્ટ ટ્રાન્સફર વખતે જ રસ્તામાંથી જેલ વેન બ્લાસ્ટ કરીને ભગાડી જવાનો સુલેમાનનો પ્લાન હતો, જેથી વિદેહિતાના સામ્રાજ્યના સિક્રેટ પાસવર્ડ્સ મેળવી શકાય.
"એ લોકો સુમિતને લઈને મુંદ્રા પોર્ટના કન્ટેનર યાર્ડ-૪ તરફ જઈ રહ્યા છે, મેડમ," ફોન પરથી અવાજ આવ્યો.
"ગાડી મુંદ્રા તરફ વાળો," વિદેહિતાએ બાજુમાં બેઠેલા તેના નવા કમાન્ડો હેડને આદેશ આપ્યો. આ વખતે વિદેહિતા એકલી નહોતી, તેની સાથે અર્ણવની યાદમાં ઊભી કરાયેલી અત્યાધુનિક હથિયારોથી સજ્જ ‘બ્લેક સ્ક્વોડ’ (Black Squad) હતી.
રાતના બાર વાગ્યા હતા. મુંદ્રા પોર્ટ પર વાવાઝોડું ત્રાટક્યું હતું. સમુદ્રના કાળા ડીબાંગ મોજાઓ પોર્ટની લોખંડની દીવાલો સાથે ભયાનક અવાજ સાથે પછાડા મારી રહ્યા હતા. આકાશમાં વીજળીના લિસોટા થતા ત્યારે હજારો કન્ટેનરોનો એ કાળો પડછાયો કોઈ સ્મશાનભૂમિ જેવો ભાસ કરાવતો હતો.
યાર્ડ-૪ ના સૌથી છેડા પર આવેલી એક શિપિંગ ક્રેનની નીચે, સુલેમાન ખાનના આંતરરાષ્ટ્રીય કમાન્ડોઝ ઉભા હતા. તેમના હાથમાં રશિયન એકે-૪૭ (AK-47) અને નાઈટ-વિઝન ગોગલ્સ હતા. તેમની વચ્ચે સુમિત શાસ્ત્રી હાથ-પગ બાંધેલી હાલતમાં જમીન પર બેઠો હતો, તેના ચહેરા પર મોતનો સન્નાટો હતો.
"બોસ, શિપ તૈયાર છે. સુમિતને લઈને આપણે અડધા કલાકમાં આંતરરાષ્ટ્રીય સમુદ્રી સરહદ પાર કરી જઈશું," કમાન્ડોના હેડ—ખાલિદ—એ સેટેલાઈટ ફોન પર દુબઈ વાત કરતા કહ્યું.
કડાડડડડ... ધૂમ!
અચાનક, આખા યાર્ડની હેલોજન લાઈટો એકસાથે ફૂટી ગઈ. ચારેય તરફ ઘનઘોર અંધકાર છવાઈ ગયો. માત્ર સમુદ્રના મોજાં અને વીજળીનો અવાજ હવામાં ગુંજતો હતો.
"પોઝિશન લો! કોઈ આવ્યું છે!" ખાલિદ ચીસ પાડી ઉઠ્યો.
એ જ ક્ષણે, અંધકારમાંથી એક ભયાનક મશીનગનનો અવાજ શરૂ થયો. ધડ-ધડ-ધડ-ધડ-ધડ-ધડ!!!
વિદેહિતા પોતે કાળા કમાન્ડો સૂટમાં, હાથમાં અત્યાધુનિક એમ-૧૬ (M16) ઓટોમેટિક રાઈફલ લઈને અંધારામાંથી કોઈ સિંહણની જેમ ત્રાટકી. તેની સ્ક્વોડે ચારેય તરફથી સુલેમાનના ભાડૂતી સૈનિકો પર ગોળીઓનો વરસાદ કરી દીધો. યાર્ડની જમીન પર કમાન્ડોના લોહીના ફુવારા ઉડવા લાગ્યા. ચીસો અને ગોળીઓના અવાજથી આખું મુંદ્રા પોર્ટ ધ્રૂજી ઉઠ્યું.
ખાલિદ બહુ ચાલાક હતો. તેણે અંધારાનો ફાયદો ઉઠાવીને સુમિત શાસ્ત્રીના વાળ પકડ્યા અને તેને ઢાલ બનાવીને શિપ તરફ ભાગવા લાગ્યો. "વિદેહિતા! જો એક પણ ગોળી ચલાવી તો આ સુમિતનું ભેજું અહીં જ વિખરાઈ જશે!"
વિદેહિતાએ ગોળીબાર રોક્યો. તે ધીમા પગલે કન્ટેનરની આડમાંથી બહાર આવી. વરસાદનું પાણી તેના ચહેરા પરથી વહીને તેની રાઈફલની નળી પરથી ટપકી રહ્યું હતું. તેની આંખો કાળી અને શૂન્ય હતી.
"ખાલિદ..." વિદેહિતાનો અવાજ તોફાની પવનને ચીરીને આવ્યો. "તને શું લાગે છે? હું સુમિતને બચાવવા અહીં આવી છું? આ નરાધમ મારો પતિ નથી, આ મારા અર્ણવનો અને મારો ગુનેગાર છે. એનો જીવ લેવાનો હક માત્ર અને માત્ર મારો છે."
સુમિતની આંખો ડરના માર્યા ફાટી ગઈ. "વિદેહિતા... પ્લીઝ... મને બચાવ... હું તારો પતિ છું..."
"પતિ?" વિદેહિતા ઘાતકી રીતે હસી. "જેણે મને વેચવાનો સોદો કર્યો એ પતિ? જેણે અર્ણવને મારવા માટે રૂદ્રપ્રતાપનો સાથ આપ્યો એ પતિ?"
ખાલિદ કંઈ સમજે એ પહેલાં વિદેહિતાએ રાઈફલ નીચે મૂકી અને પોતાની કમર પરથી બે પાવરફુલ ટાઇટેનિયમ બ્લેડ (Combat Knives) બહાર કાઢી. તે કોઈ ચિત્તાની સ્પીડથી ખાલિદ તરફ દોડી. ขાલિદે ગોળી ચલાવી પણ વિદેહિતાએ જમીન પર ડાઈવ મારીને પોતાનો બચાવ કર્યો અને સીધી ખાલિદના બંને હાથના કાંડા પર બ્લેડથી એવો ઘા કર્યો કે ખાલિદના હાથમાંથી એકે-૪૭ છૂટી ગઈ અને તેના કાંડાની નસો કપાઈને લોહીના ફુવારા હવામાં ઉડ્યા.
"આાાાહ!" ખાલિદ જમીન પર પછડાયો. વિદેહિતાએ એક ક્ષણનો પણ વિલંબ કર્યા વગર ખાલિદની ગરદનની અંદર આખી બ્લેડ ઘુસાડી દીધી અને તેને ત્યાં જ ઠાર કર્યો.
હવે યાર્ડની વચ્ચે માત્ર વિદેહિતા અને સુમિત શાસ્ત્રી બચ્યા હતા. ચારેય તરફ સુલેમાનના કમાન્ડોની લાશોના ઢગલા પડ્યા હતા.
સુમિત ધ્રૂજતો ધ્રૂજતો પાછળ હટવા લાગ્યો. "વિદેહિતા... તું આટલી ઘાતકી ના બની શકે... તું એક સ્ત્રી છે..."
"સ્ત્રી જ્યારે ઘર વસાવી શકે ને સુમિત, ત્યારે એ જ સ્ત્રી સામ્રાજ્યો સ્મશાન પણ બનાવી શકે છે," વિદેહિતા તેની નજીક આવી. તેણે સુમિતના વાળ પકડીને તેને કન્ટેનરના લોખંડ સાથે જોરથી પછાડ્યો.
સુમિતના નાક અને મોઢામાંથી લોહીની ધાર વહી નીકળી. વિદેહિતાએ ક્રેન પાસે પડેલું કેમિકલનું મોટું સળગતું તેજાબનું પીપડું જોયું, જેનો ઉપયોગ શિપિંગના લોખંડને ઓગળવા માટે થતો હતો. તેણે સુમિતને ઘસડીને એ ધગધગતા પીપડા પાસે લાવી.
"તારા પાપોનો હિસાબ આ જેલની દિવાલો નહોતી કરી શકી, પણ આ વિદેહિતા કરશે," વિદેહિતાએ સુમિતના બંને હાથ પકડીને સીધા એ ધગધગતા કેમિકલ અને તેજાબના મિશ્રણમાં ડુબાડી દીધા.
"આાાાાાાાાાહ!!!!" સુમિતની ભયાનક ચીસ આખા મુંદ્રા સમુદ્રના મોજાઓ પર ગુંજી ઉઠી. તેના બંને હાથની ચામડી અને માસ જીવતેજીવ ઓગળીને હાડકાં દેખાવા લાગ્યા. તે પીડાથી તડપી રહ્યો હતો, પણ વિદેહિતાની આંખોમાં દયાનો એક છાંટો પણ નહોતો.
તેણે સુમિતને જમીન પર પછાડ્યો અને અર્ણવની એ જ 9mm પિસ્તોલ કાઢી, જેનાથી અર્ણવને મારવામાં આવ્યો હતો.
"આ અર્ણવના આત્માની શાંતિ માટે..."
ધાવ!
પહેલી ગોળી સુમિતની છાતીના મધ્ય ભાગમાં વાગી.
"અને આ મારા અસ્તિત્વના અપમાનના અંત માટે..."
ધાવ! ધાવ!
બીજી અને ત્રીજી ગોળી સુમિત શાસ્ત્રીના કપાળની આરપાર નીકળી ગઈ. તેનું શરીર સમુદ્રના કાદવ અને લોહીમાં ભળીને કાયમ માટે શાંત થઈ ગયું. જે ખેલ સુમિતે શરૂ કર્યો હતો, એનો અંત તેના જ લોહીના અભિષેકથી થયો.
સવારના પાંચ વાગ્યા. વાવાઝોડું શાંત થઈ ચૂક્યું હતું.
મુંદ્રા પોર્ટના કિનારે ઊભેલી એક આલીશાન બ્લેક શિપની ડેક પર વિદેહિતા ઊભી હતી. સમુદ્રની ઠંડી હવા તેની કાળી સિલ્ક સાડીને હવામાં લહેરાવી રહી હતી. તેના હાથમાં સુલેમાન ખાનના હેડ ખાલિદનો સેટેલાઈટ ફોન હતો, જેમાં દુબઈનો લાઈન હજુ પણ કનેક્ટેડ હતી.
સામા છેડે સુલેમાન ખાન શ્વાસ રોકીને સાંભળી રહ્યો હતો. તેને ખબર પડી ચૂકી હતી કે તેની મિલિટરી સ્ક્વોડ અને સુમિત બંને ખતમ થઈ ગયા છે.
"સુલેમાન ખાન..." વિદેહિતાનો અવાજ સમુદ્રની શાંતિને ચીરીને દુબઈ સુધી પહોંચ્યો. "તારી છેલ્લી ઢાલ પણ મેં ઓગળી નાખી છે. તેં વિચાર્યું હતું કે તું દુબઈમાં બેસીને સુરક્ષિત છે? જો આ જ શિપ અત્યારે મુંદ્રા પોર્ટથી નીકળી રહ્યું છે... અને એનું લોકેશન સીધું દુબઈનું છે. હવે તારે ભારત આવવાની કોઈ જરૂર નથી. ‘V-સિન્ડિકેટ’ની સમ્રાજ્ઞી પોતે તારા ઘરમાં ઘૂસીને તારી સલ્તનતનો નાશ કરવા આવી રહી છે. કફન તૈયાર રાખજે, કારણ કે આ વખતે મોત બહુ મોટું હશે."
વિદેહિતાએ ફોન સમુદ્રના ઊંડા પાણીમાં ફેંકી દીધો. શિપના એન્જિનનો ભયાનક અવાજ શરૂ થયો અને શિપ દુબઈ તરફ રવાના થઈ ગયું. વાર્તા હવે ગુજરાતની સરહદો તોડીને આંતરરાષ્ટ્રીય ક્રાઈમ વૉરના એવા સ્તર પર પહોંચી ગઈ હતી જ્યાં આખી દુનિયા વિદેહિતાના નામથી ધ્રૂજવાની હતી.
