અમદાવાદના ધમધમતા વિસ્તારમાં રહેતી આરવી એક સામાન્ય છોકરી હતી. દેખાવમાં સાધારણ, પણ તેના સપના આકાશને આંબતા હતા. જોકે, તેના જીવનમાં એક બહુ મોટી ખામી હતી: તે હંમેશા બીજાની નજરમાં પોતાનું મૂલ્ય શોધતી હતી.બીજા માટે જીવતી આરવીઆરવી હંમેશા એવું વિચારતી કે જો તે પાતળી હોત, જો તેનો રંગ થોડો વધારે ગોરો હોત, અથવા જો તે બહુ હોશિયાર હોત, તો લોકો તેને વધારે પ્રેમ કરત. તે ઓફિસમાં મોડે સુધી કામ કરતી કારણ કે તેને ડર હતો કે લોકો તેને 'આળસુ' ન કહે. તે તેના મિત્રોની દરેક વાત માનતી કારણ કે તેને ડર હતો કે તે એકલી પડી જશે.તેનો પ્રેમી, રોહન, વારંવાર તેની ખામીઓ કાઢતો. "આરવી, તારે થોડું વજન ઉતારવું જોઈએ," "આરવી, તારું ડ્રેસિંગ સેન્સ ઠીક નથી." અને આરવી દર વખતે પોતાની જાતને બદલવા મથતી. તે ભૂલી ગઈ હતી કે છેલ્લે તે ક્યારે પોતાની મરજીથી હસી હતી.
એક દિવસ રોહને તેની સાથે સંબંધ તોડી નાખ્યો. તેનું કારણ હતું કે તેને કોઈ બીજી "વધારે સુંદર" છોકરી મળી ગઈ હતી. આરવી તૂટી ગઈ. તેને લાગ્યું કે તેનામાં જ કંઈક ખોટું છે. તે દિવસો સુધી રડતી રહી. અરીસા સામે ઉભા રહીને તે પોતાની જાતને નફરત કરવા લાગી.પરંતુ, એક રવિવારની સવારે જ્યારે તે શહેરના એક શાંત બગીચામાં બેઠી હતી, ત્યારે તેણે એક નાની છોકરીને જોઈ. એ છોકરીના પગમાં ઈજા હતી, છતાં તે મસ્ત થઈને ગીત ગાઈ રહી હતી અને પોતે જ પોતાની ધૂનમાં નાચી રહી હતી. તેને કોઈની પરવા નહોતી કે કોઈ તેને જોઈ રહ્યું છે કે નહીં.તે ક્ષણે આરવીને એક વિચાર આવ્યો: "જો આ નાની છોકરી પોતાની ખામીઓ સાથે આટલી ખુશ રહી શકે, તો હું કેમ નહીં?"
આરવીએ નક્કી કર્યું કે હવે તે બીજા માટે નહીં, પણ પોતાના માટે જીવશે. તેણે ડાયરી લખવાનું શરૂ કર્યું. શરૂઆતમાં તે અઘરું હતું. અરીસામાં જોઈને "હું સુંદર છું" કહેવું તેને ખોટું લાગતું હતું, પણ તેણે હાર ન માની.
તેણે સ્વીકાર્યું કે તેના શરીરના ડાઘ તેની સફરના નિશાન છે.તેણે ઓફિસમાં વધારાનું કામ લેવાની ના પાડી દીધી. તેણે એવા મિત્રોથી અંતર જાળવ્યું જે તેને હંમેશા નીચે દેખાડતા હતા. તેને પેઈન્ટિંગનો શોખ હતો જે તેણે વર્ષો પહેલા છોડી દીધો હતો. તેણે ફરીથી પીંછી હાથમાં લીધી.
ધીમે ધીમે આરવીમાં પરિવર્તન આવવા લાગ્યું. હવે તે મેકઅપ બીજાને પ્રભાવિત કરવા માટે નહીં, પણ પોતાને સારું લાગે તે માટે કરતી હતી. તે એકલી કાફેમાં જતી, પુસ્તકો વાંચતી અને પોતાની કંપની માણી શકતી.એક દિવસ તે ફરીથી અરીસા સામે ઉભી રહી. આ વખતે તેને કોઈ ખામી ન દેખાઈ. તેને દેખાઈ એક એવી સ્ત્રી જે મજબૂત હતી, જેની આંખોમાં આત્મવિશ્વાસ હતો. તેણે મૃદુ અવાજે કહ્યું, "આરવી, આઈ લવ યુ. હું તને પ્રેમ કરું છું, જેવી તું છે તેવી જ."લોકોને લાગ્યું કે આરવી બદલાઈ ગઈ છે, કદાચ અભિમાની થઈ ગઈ છે. પણ સત્ય તો એ હતું કે તે હવે 'આત્મનિર્ભર' થઈ ગઈ હતી. તેને હવે કોઈના 'વધારે' કે 'ઓછા' હોવાના સર્ટિફિકેટની જરૂર નહોતી.
આરવી સમજી ગઈ કે દુનિયાનો સૌથી સુંદર સંબંધ એ છે જે તમે તમારી પોતાની જાત સાથે બનાવો છો. જ્યારે તમે તમારી જાતને પ્રેમ કરો છો, ત્યારે આખી દુનિયા તમને પ્રેમ કરવા લાગે છે, અને જો ન કરે તો પણ તમને કોઈ ફર્ક પડતો નથી.
આત્મપ્રેમ એ સ્વાર્થ નથી, પણ માનસિક શાંતિની પહેલી સીડી છે.
મનને સ્થિર કરી એકવાર જાત સાથે વાત કરવાની શરૂઆત કરવી જોઈએ
