પ્રસ્તાવના: અસ્તિત્વના ઉંબરે... ​સમાજ જેને 'સફેદપોશ' કહે છે, એની પાછળ કેટલા અંધારા ખૂણા છુપાયેલા હોય છે? અને એ અંધારામાં જ્યારે કોઈ સ્ત્રીના આત્મસન્માનના લીરેલીરા ઉડે છે, ત્યારે એ શું કરે છે? ​'ચીથરા'—આ માત્ર એક શબ્દ નથી, પણ એક એવી સ્ત્રીની પડઘાતી ચીસ છે જેણે મૌન રહેવાનો ઇનકાર કર્યો છે. આપણે સ્ત્રીને કાં તો પૂજતા આવ્યા છીએ અથવા તો તેને હડધૂત કરતા આવ્યા છીએ. પણ આ વાર્તા એ 'દેવી' કે 'અબળા'ની નથી. આ વાર્તા એ હાડ-માંસની સ્ત્રીની છે, જેનામાં સદગુણોનો ભંડાર છે તો ક્યાંક સ્વાર્થના કાળા ડાઘ પણ છે.

1

ચીથરા ( પ્રસ્તાવના )

પ્રસ્તાવના: અસ્તિત્વના ઉંબરે...​સમાજ જેને 'સફેદપોશ' કહે છે, એની પાછળ કેટલા અંધારા ખૂણા છુપાયેલા હોય છે? અને એ અંધારામાં જ્યારે સ્ત્રીના આત્મસન્માનના લીરેલીરા ઉડે છે, ત્યારે એ શું કરે છે?​'ચીથરા'—આ માત્ર એક શબ્દ નથી, પણ એક એવી સ્ત્રીની પડઘાતી ચીસ છે જેણે મૌન રહેવાનો ઇનકાર કર્યો છે. આપણે સ્ત્રીને કાં તો પૂજતા આવ્યા છીએ અથવા તો તેને હડધૂત કરતા આવ્યા છીએ. પણ આ વાર્તા એ 'દેવી' કે 'અબળા'ની નથી. આ વાર્તા એ હાડ-માંસની સ્ત્રીની છે, જેનામાં સદગુણોનો ભંડાર છે તો ક્યાંક સ્વાર્થના કાળા ડાઘ પણ છે.​જ્યારે કોઈ સ્ત્રીને લાગે કે તેના અસ્તિત્વને જ એક 'ચીથરું' સમજીને ફેંકી દેવામાં આવ્યું છે, ...Read More

2

ચીથરા - ભાગ 1

ચીથરા​ભાગ - ૧: કાચના મહેલ અને લોહીના ડાઘ​અમદાવાદના એસ.જી. હાઈવે પર આવેલી એ સેવન-સ્ટાર હોટલના ટેરેસ લાઉન્જમાં હવામાં એક નશો હતો. આ નશો માત્ર મોંઘી સ્કોચ કે વિદેશી વાઈનનો નહોતો, પણ સત્તા, પૈસા અને મહોરાંઓ પાછળ છુપાયેલી વાસનાનો હતો. રાતના બાર વાગવા આવ્યા હતા, છતાં શહેરના આ 'સફેદપોશ' વર્ગ માટે તો સાંજ હજુ હમણાં જ પડી હતી. કાચની દીવાલોની પેલે પાર અમદાવાદના ટ્રાફિકની લાઈટો લોહીના ટીપાં જેવી લાલ દેખાતી હતી.​વિદેહિતા એ ભીડમાં એક ખૂણે ઉભી હતી, તેના હાથમાં પકડેલો વાઈન ગ્લાસ તેના લાંબા અને આકર્ષક આંગળાઓ વચ્ચે એક હથિયાર જેવો લાગતો હતો. તેણે ડાર્ક વાઈન કલરની હેન્ડલૂમ સિલ્ક સાડી ...Read More

3

ચીથરા - ભાગ 2

ભાગ - ૨: શણગારેલા પિંજરા અને મૌનનો ચિત્કાર​અમદાવાદના પશ્ચિમ વિસ્તારમાં આવેલો વિદેહિતાનો આલીશાન થ્રી-બીએચકે ફ્લેટ બહારથી કોઈ સપના જેવો હતો, પણ અંદરની હવા પથ્થર જેવી ભારે હતી. લિફ્ટમાંથી બહાર નીકળતી વખતે વિદેહિતાના પગ સીસાના બનેલા હોય તેમ જમીન પર પછડાતા હતા. તેની સિલ્ક સાડીનો ફાટેલો છેડો હજુ પણ તેના ખભા પર લટકતો હતો—એક જીવતા જખમની જેમ. તેણે એ સાંધવાની તસ્દી નહોતી લીધી. તેને જોવું હતું કે તેના ઘરની ચાર દીવાલોમાં એ 'ચીથરા'ને ઓળખવાની કોઈનામાં હિંમત છે કે નહીં.​તેણે દરવાજો ખોલ્યો. ડ્રોઈંગ રૂમમાં માત્ર એક નાનો લેમ્પ ચાલુ હતો, જેની પીળી રોશની ઈટાલિયન માર્બલ પર પડીને ધૂંધળી થઈ જતી હતી. ...Read More

4

ચીથરા - ભાગ 3

ભાગ - ૩: ઝેરીલી સવાર અને શતરંજની ચાલ​અમદાવાદના આકાશમાં સૂર્ય હજુ હમણાં જ ડોકિયું કરી રહ્યો હતો. એસ.જી. હાઈવેની ગ્લાસ-બિલ્ડિંગો પર સવારની કુમળી રોશની અથડાઈને પરાવર્તિત થતી હતી, પણ વિદેહિતાના બેડરૂમમાં હજુ પણ ગઈકાલની રાતનો એ ઝેરીલો અંધકાર છવાયેલો હતો. રાતભર તે એક પલકારા માટે પણ સૂઈ શકી નહોતી. તેની આંખોની નીચે આવેલા કાળા કુંડાળા તેની રાતભરની માનસિક ખેંચતાણની સાક્ષી પૂરતા હતા. બાજુમાં સુમિત ઘસઘસાટ ઊંઘી રહ્યો હતો—નિશ્ચિંત, જાણે ગઈકાલે રાત્રે તેણે પોતાની પત્નીના આત્માના લીરેલીરા ન ઉડાડ્યા હોય!​વિદેહિતા પથારીમાંથી ઊભી થઈ. અરીસા સામે ઊભા રહીને તેણે પોતાની જાતને જોઈ. વિખરાયેલા વાળ, સુજી ગયેલી આંખો અને એ જ ખભા ...Read More

5

ચીથરા - ભાગ 4

ભાગ - ૪: પતનની પૂર્વભૂમિકા અને ત્રીજો મોહરોઓફિસની બહાર નીકળતી વખતે વિદેહિતાના ચહેરા પર એક અજીબ, બરફીલી શાંતિ હતી. હાઈવે પર બપોરનો તડકો હવે આકરો થઈ રહ્યો હતો, પણ તેની કારની અંદર એસીનું તાપમાન સાવ નીચું હતું. તેણે સ્ટીયરિંગ વ્હીલ પર પોતાની આંગળીઓ ટપકાવી. ખેલની પહેલી ચાલ બરાબર પડી હતી. વિક્રમ જેવો અહંકારી પુરુષ, જે કાલ રાત સુધી પોતાને સર્વોપરી સમજતો હતો, તે અત્યારે પોતાની જ કેબિનમાં પરસેવે રેબઝેબ થઈને પોતાના વકીલોના નંબર શોધી રહ્યો હશે. પણ વિદેહિતા એટલી કાચી નહોતી કે તેને સંભાળવાનો મોકો આપે.તેણે કાર બાજુ પર રોકી અને પર્સમાંથી એક બીજો, તદ્દન નવો સ્માર્ટફોન કાઢ્યો. આ ...Read More

6

ચીથરા - ભાગ 5

ભાગ - ૫: પાંચ વાગ્યાનો વિસ્ફોટ અને અંધકારનો ઉદયબરાબર સાંજના ચાર વાગ્યાને પચાસ મિનિટ થઈ હતી. ડ્રોઇંગ રૂમના સેન્ટર પર પડેલી ડિજિટલ ઘડિયાળના આંકડા જાણે કોઈ ટાઇમ બોમ્બની જેમ બદલાઈ રહ્યા હતા. સુમિત છેલ્લા એક કલાકથી સતત કોઇને કોઇને ફોન લગાડવાનો પ્રયત્ન કરી રહ્યો હતો, પણ સામે છેડેથી કાં તો ફોન સ્વીચ ઓફ આવતો હતો અથવા તો કોઈ જવાબ નહોતું આપતું. કોર્પોરેટ જગતમાં જ્યારે પતનની ગંધ આવે, ત્યારે સૌથી પહેલાં તમારા પોતાના જ વફાદારો સાથ છોડી દેતા હોય છે. સુમિતના કપાળેથી પરસેવાની ધાર ઉતરીને તેના મોંઘા લિનેન શર્ટના કોલરને ભીંજવી રહી હતી.વિદેહિતા એ જ સોફાના ખૂણે અત્યંત પ્રશાંત મુદ્રામાં ...Read More

7

ચીથરા - ભાગ 6

ભાગ - ૬: કાળા પડછાયાની ચેતવણી અને આગામી મોહરોરાતના આઠ વાગ્યા હતા. અમદાવાદના એસ.જી. હાઈવે પર સ્ટ્રીટ લાઈટોનો પીળો રસ્તા પર દોડતી કારોના કાચ પર પડીને વિખેરાઈ રહ્યો હતો. વિદેહિતાની કાર શહેરના ટ્રાફિકને ચીરતી સાબરમતી રિવરફ્રન્ટના એક શાંત અને અંધારા ખૂણા તરફ વધી રહી હતી. ન્યૂઝ ચેનલો પર હજુ પણ વિક્રમ સેહગલના કૌભાંડના સમાચાર વાવાઝોડાની જેમ ચાલી રહ્યા હતા. વિદેહિતાએ કારના ડેશબોર્ડ પર રાખેલો નવો સ્માર્ટફોન વાઇબ્રેટ થયો. સ્ક્રીન પર અર્ણવનું નામ ઝબક્યું.તેણે બ્લૂટૂથ કનેક્ટ કરીને ફોન ઉપાડ્યો. "હું લોકેશન પર પહોંચવા આવી છું, અર્ણવ.""ગાડીમાંથી નીચે ન ઉતરતી, વિદેહિતા. હું જ તારી કારની અંદર આવી જઈશ," સામે છેડેથી અર્ણવનો ...Read More

8

ચીથરા - ભાગ 7

ભાગ - ૭: વિશ્વાસઘાતનો દસ્તાવેજ અને સત્તાનો સાપઘડિયાળમાં રાતના સાડા નવના ટકોરા પડ્યા હતા. વિદેહિતા જ્યારે ફ્લેટના મુખ્ય દરવાજા પહોંચી ત્યારે બહાર પેસેજમાં અજીબ પ્રકારનો સન્નાટો હતો. સામાન્ય રીતે આ સમયે પાડોશીઓના ઘરમાંથી ટીવીના કે વાસણોના અવાજો આવતા હોય છે, પણ આજે બધું જ ગૂંગળાયેલું લાગતું હતું. તેણે હેન્ડલૂમ સિલ્ક સાડીનો છેડો જે સવારથી તેના ખભા પર અડગ હતો, તેને સહેજ સરખો કર્યો. દરવાજા પર કી-ચેઈન ફેરવતા જ તેનો અવાજ પણ કોઈ ધાતુના ઘસરકા જેવો તીક્ષ્ણ લાગ્યો.તેણે દરવાજો ખોલ્યો અને પગ અંદર મૂક્યો. ડ્રોઈંગ રૂમની તમામ લાઈટો ચાલુ હતી—ઝગમગતી વ્હાઇટ એલઇડી રોશની જે આંખોને ખૂંચે તેવી હતી. સોફા પર ...Read More

9

ચીથરા - ભાગ 8

ભાગ - ૮: કાયદાના સકંજામાં સત્ય અને સત્તાધીશની મુલાકાતબીજી જૂન, ૨૦૨૬ની એ સવાર અમદાવાદના આકાશમાં કોઈ સામાન્ય સૂર્યોદય લઈને આવી. વાતાવરણમાં સવારની ઠંડક હોવા છતાં, એસ.જી. હાઈવેની આસપાસની હવા ગરમ થઈ ચૂકી હતી. વિદેહિતા સવારના છ વાગ્યાની જાગતી હતી. તેણે આછા ગ્રે રંગની સુતરાઉ સાડી પહેરી હતી. તેના ચહેરા પર કોઈ ઉત્તેજના નહોતી, માત્ર એક વ્યુહાત્મક ગંભીરતા હતી. ડ્રોઈંગ રૂમમાં સુમિત હજુ પણ એ જ સોફા પર અડધો આડો પડેલો હતો, તેના કપડાં વિખરાયેલા હતા અને આંખોમાં રાતભરના જાગરણની લાલી હતી.બરાબર સાડા છ વાગ્યે ફ્લેટના મુખ્ય દરવાજા પર જોરજોરથી ટકોરા પડ્યા. આ ટકોરા ગઈકાલ જેવા નહોતા—આમાં કાયદાની નિર્દય સત્તાનો ...Read More

10

ચીથરા - ભાગ 9

વ્યૂહરચનાની અંતિમ ક્ષણો અને સિંહની ગુફામાં પ્રવેશમધ્યાહનના બાર વાગવાને હવે માત્ર પંદર મિનિટની વાર હતી. જૂનની અસહ્ય ગરમી અને લીધે અમદાવાદના રસ્તાઓ પર સન્નાટો છવાઈ રહ્યો હતો, પણ સાબરમતી નદીના કિનારે, આશ્રમની પાછળ આવેલા જયવર્ધન રાણાના પર્સનલ ફાર્મહાઉસ ‘રાણા વિલા’ની અંદરનો માહોલ કોઈ બરફની ફેક્ટરી જેવો ઠંડો અને એટલો જ બિહામણો હતો. ઊંચી કાળી દીવાલો, લોખંડના વિશાળ દરવાજા અને બહાર ઉભેલા સિક્યોરિટી ગાર્ડ્સ—આ જગ્યા કોઈ ફાર્મહાઉસ ઓછી અને કોઈ ગુપ્ત કિલ્લો વધુ લાગતી હતી.એક કાળા રંગની સેડાન કાર ફાર્મહાઉસના પોર્ચમાં આવીને ઉભી રહી. કારનો દરવાજો ખુલ્યો અને વિદેહિતા બહાર આવી. તેના ચહેરા પર ક્યાંય ભયની એક પણ રેખા નહોતી. ...Read More

11

ચીથરા - ભાગ 10

મહોરાંઓનો મહાભસ્મ અને નવો સૂર્યોદય‘રાણા વિલા’ના લોખંડના એ કાળા દરવાજા જ્યારે વિદેહિતાની કારની પાછળ બંધ થયા, ત્યારે તેની અંદર રહેલો હાઈ-વોલ્ટેજ ડ્રામા અમદાવાદની આકરી બપોર કરતાં પણ વધુ દઝાડનારો બની ચૂક્યો હતો. વિદેહિતાએ સ્ટીયરિંગ વ્હીલ પર બંને હાથ સજ્જડ રીતે ભીંસ્યા હતા. તેના ચહેરા પર વિજયની ચમક તો હતી, પણ સાથે જ એક લાંબી અને કાળી લડાઈના થાકનો ઓછાયો પણ હતો. તેણે ડેશબોર્ડ પર રહેલા અર્ણવના ગુપ્ત નંબર પરથી કોલ કનેક્ટ રાખ્યો હતો."અર્ણવ, ફૂટેજ સેફ છે ને?" વિદેહિતાએ કારને એસ.જી. હાઈવે તરફ વાળતાં પૂછ્યું."એકદમ સેફ, વિદેહિતા. દિલ્હીના અને મુંબઈના ન્યૂઝ રૂમ્સમાં આ લાઈવ ફૂટેજ પહોંચી ચૂક્યું છે. તું ફાર્મહાઉસથી ...Read More

12

ચીથરા - ભાગ 11

નવી સલ્તનતનો પાયો અને પડછાયાનો પગરવખાનપુર ઈડી ઓફિસની એ અંધારી કોટડી અને સાબરમતીના લોહીઝરતા કિનારાથી દૂર, વિદેહિતા હવે એક આકાશ તરફ ડગ માંડી રહી હતી જ્યાંથી પાછા વળવાનો કોઈ રસ્તો નહોતો. જયવર્ધન રાણાનું સામ્રાજ્ય તો ધ્વસ્ત થઈ ગયું હતું, પણ સત્તા અને કોર્પોરેટ જગતનો નિયમ છે કે ત્યાં ક્યારેય શૂન્યાવકાશ લાંબો સમય ટકી શકતો નથી. એક સિંહ ગાદી પરથી હટે એટલે બીજા કેટલાય વરુઓ તે ગાદીને આંચકી લેવા માટે લાળ ટપકાવવા માંડે.બીજી સવારનો સૂર્યોદય વિદેહિતા માટે સાવ અલગ હતો. ગઈકાલ સુધી જે મીડિયા તેને માત્ર એક 'પીડિત સ્ત્રી' તરીકે જોતું હતું, આજે સવારે અમદાવાદના તમામ અખબારોના ફ્રન્ટ પેજ પર ...Read More

13

ચીથરા - ભાગ 12

ભાગ - ૧૨: કોર્ટરૂમમાં રક્તપાત, કાયદાનો બળાત્કાર અને રૌદ્રાવતારરૂદ્રપ્રતાપ સિંહ રાજની એ છેલ્લી ધમકી કેબિનની હવામાં કોઈ ઝેરી ગેસની પ્રસરી રહી હતી. તે જ્યારે બ્લેક થ્રી-પીસ સૂટના ખિસ્સામાં હાથ નાખીને, બૂટનો તીણો અવાજ કરતો કેબિનની બહાર નીકળ્યો, ત્યારે અર્ણવ અને વિદેહિતા બંનેના ચહેરા પર એક અજાણી ક્ષણ માટે સ્તબ્ધતા છવાઈ ગઈ. પણ એ સ્તબ્ધતા ડરની નહોતી, એ તો આવનારા એવા તોફાનની એંધાણી હતી જે આખા ગુજરાતના ન્યાયતંત્રને હચમચાવી મુકવાનું હતું."વિદેહિતા, આ માણસ કાયદાનો વકીલ નથી, એ કાયદાનો જલ્લાદ છે," અર્ણવે ધ્રૂજતા હાથે લેપટોપની સ્ક્રીન બંધ કરી. "દિલ્હીના હાઈ-પ્રોફાઈલ મર્ડર કેસ હોય કે મુંબઈના અંડરવર્લ્ડના કરોડોના હવાલા ટ્રાન્ઝેક્શન, રૂદ્રપ્રતાપ જે ...Read More

14

ચીથરા - ભાગ 13

ભાગ - ૧૩: અંધકારનું રણશિંગું, રાત્રિનો રક્તપાત અને બલિદાનની વેદીકોર્ટરૂમમાંથી બહાર નીકળતી વખતે વિદેહિતાના પગલાં પૃથ્વીને ચીરી નાખવા મથતા તેવા સખત હતા. ધોળા દિવસે, ન્યાયના મંદિરની ચોખટ પર વિવેક વર્માની લાશ ઢળી પડી હતી અને તેની સ્યુસાઈડ નોટે આખી રમત પલટી નાખી હતી. મીડિયાના કેમેરા તેના ચહેરા પર વાગી રહ્યા હતા, પત્રકારોના સવાલો હવામાં તીરની જેમ ફેંકાઈ રહ્યા હતા, પણ વિદેહિતા કશું જ બોલ્યા વગર અર્ણવનો હાથ પકડીને કોર્ટના પાછળના દરવાજેથી નીકળી કારમાં બેસી ગઈ.કાર હજુ એસ.જી. હાઈવે પર માંડ પાંચ કિલોમીટર ચાલી હશે ત્યાં જ આકાશમાં ઘેરાયેલા કાળા ડિબાંગ વાદળો તૂટી પડ્યા. અમદાવાદની સડકો પર અનરાધાર વરસાદ શરૂ ...Read More

15

ચીથરા - ભાગ 14

ભાગ - ૧૪: ભૈરવીનો રૌદ્રાવતાર, નગ્ન શિકાર અને લોહીનો અભિષેકસાણંદ હાઈવે પરના એ કેમિકલ ગોડાઉનની આગ વરસાદના પૂર સામે હાર માનવા તૈયાર નહોતી. આકાશમાંથી વરસી રહેલું પાણી જ્યારે ગોડાઉનના ધગધગતા પતરાં પર પડતું, ત્યારે હવામાં ઊભો થતો સફેદ ધુમાડો કોઈ સ્મશાનની ચિતા જેવો ભાસ કરાવતો હતો. એ જ ધુમાડા અને અંધકારને ચીરીને વિદેહિતા બહાર નીકળી. તેના શિફોન સાડીના ચીથરાં ઊડી ચૂક્યા હતા, કપાળમાંથી વહી રહેલું લોહી તેની આંખો સુધી પહોંચીને તેની કીકીઓને લાલચોળ બનાવી રહ્યું હતું, અને તેના જમણા હાથની મુઠ્ઠીમાં અર્ણવના લોહીથી લપેટાયેલું એ સિક્રેટ ટેબલેટ સજ્જડ ભીંસાયેલું હતું.તેણે પાછળ વળીને જોયું નહીં. અર્ણવની લાશ એ આગમાં ભસ્મ ...Read More

16

ચીથરા - ભાગ 15

ભાગ - ૧૫: કાળરાત્રિનો આખરી ભોગ, સામ્રાજ્યનો સ્મશાનવત સ્વીકાર અને નવું લોહીયાળ સિંહાસન‘રાજ પેલેસ’ના એ આલીશાન લિવિંગ રૂમની લોહીથી દીવાલો અને રૂદ્રપ્રતાપ સિંહ રાજની ખોપડીના ઉડેલા ચિથરા પાછળ છોડીને વિદેહિતા જ્યારે બહાર નીકળી, ત્યારે તેના ચહેરા પર વિજયનો કોઈ હરખ નહોતો. વરસાદની છેલ્લી ઝાપટો તેના શરીર પર ચોંટેલા લોહીને ધોવા મથી રહી હતી, પણ અર્ણવના બલિદાનની જે આગ તેના હૃદયમાં સળગી રહી હતી એ આખા અમદાવાદ પૂરના પાણીથી પણ બુઝાય તેમ નહોતી. તેના હાથમાં રહેલું અર્ણવનું ટેબલેટ હજુ પણ એક્ટિવ હતું, જેમાંથી ‘ધ શેડો’ સિન્ડિકેટના અબજોના હવાલા નેટવર્કનો ડેટા પીએમ ઓફિસ (PMO) અને રાષ્ટ્રીય સુરક્ષા એજન્સીઓ સુધી સેકન્ડના સોમા ...Read More

17

ચીથરા - ભાગ 16

ભાગ - ૧૬: રક્તરંજિત સમ્રાજ્ઞી, કસાઈનો પ્રવેશ અને મોતના સોદાગરવિદેહિતા ઇન્ડસ્ટ્રીઝની બિલ્ડિંગ પરથી જ્યારે વિદેહિતા નીચે ઉતરી, ત્યારે મીડિયા જનતાનો કોઈ ભય તેના ચહેરા પર નહોતો. સુલેમાન ખાનની એ ધમકી તેના કાનમાં સીધા તેજાબની જેમ ઓગળી રહી હતી. દુબઈથી આંતરરાષ્ટ્રીય મોતના સોદાગરે હવે ઓફિશિયલી ગુજરાતની ધરતી પર પોતાનો લોહીયાળ પંજો ફેલાવવાનું શરૂ કરી દીધું હતું. પણ વિદેહિતા હવે એ જૂની વિદેહિતા નહોતી જે ન્યાય માટે કાયદાના દરવાજા ખખડાવે; તે પોતે જ એક એવો કાયદો બની ચૂકી હતી જેનો અંત માત્ર મોતમાં જ થતો હતો.તે સીધી સાબરમતી જેલના સ્પેશિયલ હાઈ-સિક્યોરિટી સેલ તરફ ગઈ, જ્યાં તેનો પતિ સુમિત શાસ્ત્રી હજુ પણ ...Read More

18

ચીથરા - ભાગ 17

ભાગ - ૧૭: શબવાહિની દુબઈ, તેજાબી તાંડવ અને અંધકારનો નવો નકશોહાઈવે પર કસાઈ ઝુબેર કાણાની લોહીથી લથપથ, કેમિકલથી ઓગળેલી વરસાદના બાકી રહેલા પાણીમાં સડી રહી હતી. વિદેહિતા તેના ઘા અને તૂટેલી મર્સિડીઝની પરવા કર્યા વગર એ જ કન્ટેનર ટ્રકમાં બેસી ગઈ જે ટ્રક તેને મારવા માટે મોકલાયો હતો. તેના કપાળમાંથી વહી રહેલું લોહી હવે સુકાઈને કાળું પડી ચૂક્યું હતું, જે તેના ચહેરા પર કોઈ અસુરના વિજય તિલક જેવું દેખાતું હતું. તે ટ્રકને સીધી સાણંદ હાઈવે તરફ નહોતી લઈ ગઈ, તે ગઈ અમદાવાદના મુંદ્રા પોર્ટ કનેક્ટિવિટી ધરાવતા એક સિક્રેટ કાર્ગો યાર્ડ તરફ—જ્યાં સુલેમાન ખાનનું ગેરકાયદેસર કુરિયર અને શસ્ત્રોનું આંતરરાષ્ટ્રીય નેટવર્ક ...Read More

19

ચીથરા - ભાગ 18

ભાગ - ૧૮: સમુદ્ર સંગ્રામ, રક્તરંજિત મુંદ્રા અને મહાકાળીનો આખરી ન્યાયકોર્ટરૂમના પગથિયાં પરથી ‘V-સિન્ડિકેટ’ના ઉદયની જાહેરાત કરીને વિદેહિતા જ્યારે નીકળી, ત્યારે આખા દેશના મીડિયામાં માત્ર તેનો જ ચહેરો ચમકી રહ્યો હતો. કાયદાના આકાઓ અને અંડરવર્લ્ડના ભીષ્મ પિતામહો અત્યારે પોતાના રૂમમાં ભરાઈને ધ્રૂજી રહ્યા હતા. પણ વિદેહિતા જાણતી હતી કે દુબઈમાં બેઠેલો સુલેમાન ખાન આ અપમાન વગર મોતે નહીં પચાવે. તેના સૌથી વફાદાર કસાઈઓ અને શાર્પશૂટરોના શબોના ટુકડા જ્યારે સિલ્વર બોક્સમાં દુબઈ પહોંચ્યા, ત્યારે સુલેમાનના સામ્રાજ્યનો પાયો હચમચી ગયો હતો. આ લડાઈ હવે કોઈ ગુંડા-મવાલીઓની નહોતી, આ આંતરરાષ્ટ્રીય સત્તા અને લોહીની આરપારની જંગ બની ચૂકી હતી.સાંજના બરાબર સાડા પાંચ વાગ્યા ...Read More

20

ચીથરા - ભાગ 19

ભાગ - ૧૯: બુર્જ અલ-શેડો, રક્તરંજિત પિશાચ અને સામ્રાજ્યનું સ્મશાનમુંદ્રા પોર્ટ પરથી નીકળેલું એ વિશાળ કાળું શિપ જ્યારે અરબી મોજાં ચીરીને દુબઈના પ્રાઈવેટ પોર્ટ આઈલેન્ડ પર લંગારાયું, ત્યારે સમુદ્રની હવા પણ જાણે ગરમ તેજાબ જેવી ભાસતી હતી. વિદેહિતા શિપની ડેક પરથી નીચે ઉતરી. તેની કાળી સિલ્ક સાડીના છેડા પવનમાં લહેરાતા હતા, અને તેની કમર પર બે પાવરફુલ સબ-મશીનગન (Submachine guns) અને અર્ણવની એ લોહીયાળ 9mm પિસ્તોલ સજ્જડ ગોઠવાયેલી હતી. તેની આંખોની અંદર હવે વેરની એવી તરસ હતી, જે માત્ર સુલેમાન ખાનના લોહીથી જ છીપાઈ શકે તેમ હતી.‘V-સિન્ડિકેટ’ની બ્લેક સ્ક્વોડના બાર અત્યાધુનિક હથિયારધારી કમાન્ડોઝ તેની પાછળ મૂકબધિર થઈને ચાલતા હતા. ...Read More

21

ચીથરા - ભાગ 20

ભાગ - ૨૦: રક્તરંજિત રાજ્યાભિષેક, મહાકાળનો આખરી ન્યાય અને સામ્રાજ્ઞીનો સનાતન ઉદયદુબઈના સમુદ્રતટ પર ‘બુર્જ અલ-શેડો’ના ભસ્મીભૂત અવશેષોમાંથી જ્યારે બહાર નીકળી, ત્યારે તેના કપડાં પર સુલેમાન ખાનના લોહીના છાંટા સુકાઈ ચૂક્યા હતા. પેટ અને જાંઘમાંથી વહી રહેલા લોહીને તેણે પોતાની કાળી સાડીના છેડાથી જ સજ્જડ બાંધી દીધું હતું. પીડા તેને નહોતી થતી, કારણ કે વેરની આગે તેની સંવેદનાઓને ક્યારનીય ઓગાળી નાખી હતી. પણ ખેલ હજુ પૂરો નહોતો થયો. દુબઈમાં માત્ર એક મોહરું મર્યું હતું, અસલી શતરંજની રમત રમનારા આકાઓ તો હજુ પણ ભારતના સત્તાના ગલિયારાઓમાં બેસીને અબજો રૂપિયાની ડીલ કરી રહ્યા હતા.વિદેહિતા ભારત પાછી ફરી, પણ કોઈ ગુનેગારની જેમ ...Read More