❤️❤️ રાહ જોવાનો પ્રેમ ❤️*
અમદાવાદમાં રહેતા અજય અને નેહા ના લગ્નને 7 વર્ષ થઈ ગયા હતા. બંને નોકરી કરતા, સવારે 9 થી સાંજે 6 સુધી ભાગદોડ, અને સાંજે થાકીને ઘરે આવે. ધીમે ધીમે તેમની વચ્ચે વાતો ઓછી થવા લાગી. પહેલા જે કપલ કલાકો સુધી ફોન પર વાતો કરતું, હવે ડિનર ટેબલ પર પણ મોબાઈલમાં જ વ્યસ્ત રહેતું.
એક દિવસ નેહાનો જન્મદિવસ હતો. અજય ઓફિસના કામમાં ભૂલી ગયો. સાંજે જ્યારે ઘરે આવ્યો ત્યારે નેહા ચુપચાપ બારી પાસે બેઠી હતી. ટેબલ પર કેક પડી હતી, પણ મીણબત્તી ઓલવાઈ ગઈ હતી. અજયને સમજાયું, તે કંઈક મોટું ગુમાવી રહ્યો છે.
તે બીજા દિવસે વહેલો ઉઠ્યો. નેહા માટે ચા બનાવી, એક નાની ચિઠ્ઠી લખી - "સોરી, હું તને ભૂલ્યો નહોતો, હું આપણને ભૂલી ગયો હતો. આજે સાંજે 7 વાગે, આપણે પહેલી વાર જ્યાં મળ્યા હતા ત્યાં મળીશું?"
નેહા ઓફિસથી થાકીને આવી, પણ ચિઠ્ઠી વાંચીને તેના ચહેરા પર સ્મિત આવ્યું. તે જૂની જગ્યાએ ગઈ - લો ગાર્ડન. અજય ત્યાં પહેલાથી જ ઊભો હતો, હાથમાં એ જ ગુલાબી ગુલાબ જે તેણે પહેલી વાર આપ્યું હતું.
અજયએ કહ્યું - "આપણે પૈસા કમાઈ લીધા, ઘર બનાવી લીધું, પણ જેના માટે આ બધું કરતા હતા, એ સમય જ ભૂલી ગયા. આજથી રોજ 30 મિનિટ, ફક્ત આપણા બે માટે. નો મોબાઈલ, નો ટીવી."
તે દિવસથી બંનેનો નિયમ બની ગયો. સાંજે 9 થી 9:30, બાલ્કનીમાં બેસીને ફક્ત વાતો. ક્યારેક ઝઘડા પણ થાય, પણ એ 30 મિનિટમાં જ સમાધાન પણ થઈ જાય.
મિત્રો, સાચો પ્રેમ એ નથી કે તમે ક્યારેય ઝઘડો ન કરો. સાચો પ્રેમ એ છે કે ઝઘડા પછી પણ તમે એ જ જગ્યાએ પાછા આવો, જ્યાંથી પ્રેમ શરૂ થયો હતો. પતિ-પત્ની એટલે બે શરીર નહીં, એક આત્માની બે આંખો. એક રડે તો બીજીને દુખે.
જો તમારા પાર્ટનર માટે સમય નથી, તો સમજો તમે સૌથી મોંઘી વસ્તુ ગુમાવી રહ્યા છો.
તમારી પાસે પણ આવી સ્ટોરી છે? કોમેન્ટમાં કહો.
#lovestory #couplelove #gujaratilovestory #anmolsuvichar #relationshipgoals
