ജീവിതം
ഞാൻ വായിച്ച ഒരു ആർട്ടിക്കിൾ ഇവിടെ ഷെയർ ചെയ്യുന്നു.
പല കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടും നമ്മളിലേക്കുതന്നെ സ്വയം ചുരുങ്ങുന്ന പലരുമുണ്ട്. അങ്ങനെയുള്ളവർക്ക് ഇത് ഉപകാരപ്പെടും എന്ന വിശ്വാസത്തോടെ.
"നാം എപ്പോഴും വീട്ടിൽ തന്നെ ഇരിക്കരുത്, നിങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലെങ്കിൽ പോലും. കാരണം വളരെക്കാലം വീട്ടിൽ തന്നെ തുടരുന്നത് തലച്ചോറിനെ മന്ദീഭവിപ്പിക്കുകയും അമിത ചിന്തയിലേക്ക് (overthinking) നയിക്കുകയും ചെയ്യും. നിങ്ങളിൽ നെഗറ്റീവ് വികാരങ്ങൾ കൂടാൻ ഇത് കാരണമാകും. ചിന്തകൾ ആവർത്തിച്ച് മനസ്സിൽ വന്ന് അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടാക്കുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് പോകും.
മിക്കപ്പോഴും, ദീർഘകാലം വീട്ടിലിരിക്കുന്ന ആളുകൾ ശാരീരികമായി മടിയന്മാരല്ല - മറിച്ച് മാനസികമായി തളർന്നവരാണ്. നിങ്ങൾക്ക് പുറത്തുപോകാനോ ആളുകളെ കാണാനോ ഉള്ള താല്പര്യം പാടെ ഇല്ലാതാകും. ഒരു കുപ്പി വെള്ളം വാങ്ങാൻ തൊട്ടടുത്തുള്ള സൂപ്പർമാർക്കറ്റിൽ പോകുന്നത് പോലും വലിയൊരു ഭാരമായി തോന്നും.
നിങ്ങൾ ഒറ്റയ്ക്ക് ഒരു തരം മരവിപ്പിൽ ജീവിക്കാനും, ഫോൺ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കാനും, വൈകി ഉറങ്ങാനും ശീലിച്ചു തുടങ്ങും. പിന്നീട് ഒഴിഞ്ഞ ഒരു മുറിയിലിരുന്ന് നിങ്ങൾ നിങ്ങളോട് തന്നെ നിരന്തരം പോരാടും. നിങ്ങൾ വിശ്രമിക്കുകയാണെന്നാണ് നിങ്ങളുടെ വിചാരം. എന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ, നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ചൈതന്യത്തെ നിശബ്ദമായി ചോർത്തിക്കളയുകയാണ്.
നിങ്ങളുടെ തലച്ചോറിന് ഉത്തേജനം ആവശ്യമാണ്. ചലനവും മറ്റുള്ളവരുമായുള്ള സമ്പർക്കവും ആവശ്യമാണ്. അതില്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ ചിന്തകൾ നിങ്ങളിലേക്ക് തന്നെ തിരിയുകയും ഒരു ചുഴി പോലെ നിങ്ങളെ വിഴുങ്ങുകയും ചെയ്യും. എത്രത്തോളം നിങ്ങൾ ഒറ്റപ്പെടുന്നുവോ, അത്രത്തോളം ഈ കെണിയിൽ നിന്ന് പുറത്തുകടക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടായിരിക്കും.
സമയം നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഒട്ടും ആകുലപ്പെടുന്നില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവായിരിക്കണം നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ എപ്പോഴും ഉണ്ടാകേണ്ടത്.
നിങ്ങൾ പാഴാക്കുന്ന, മടിക്കുന്ന, അമിതമായി ചിന്തിക്കുന്ന, അല്ലെങ്കിൽ വെറുതെ നീട്ടിവെക്കുന്ന ഓരോ ദിവസവും... മറ്റൊരാൾ ഇതേ 24 മണിക്കൂർ ഉപയോഗിച്ച് നിങ്ങളേക്കാൾ മുന്നിലെത്തുന്നുണ്ടാകും. ഇവിടെ ഒരു 'പോസ്' (pause) ബട്ടണില്ല, നഷ്ടപ്പെട്ടത് തിരിച്ചുപിടിക്കാനുള്ള ഒരു പ്രത്യേക സീസണില്ല, കൂടാതെ "ശരി, ഇനി നിങ്ങൾക്ക് യഥാർത്ഥമായി തുടങ്ങാം" എന്ന് ജീവിതം പറയുന്ന ഒരു നിമിഷവുമില്ല.
നിങ്ങൾക്ക് പൂർണ്ണമായ സന്നദ്ധത തോന്നാനോ, പ്രചോദനം (motivation) കിട്ടാനോ, അല്ലെങ്കിൽ ഉറപ്പ് വരാനോ വേണ്ടി നിങ്ങൾ കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ... ക്ലോക്ക് നിശബ്ദമായി നിങ്ങളിൽ നിന്ന് എല്ലാം അപഹരിക്കുകയാണ്."
ഒരു ദിവസം വരും, അന്ന് നിങ്ങളുടെ കഴിവുകളെക്കുറിച്ചോ പദ്ധതികളെക്കുറിച്ചോ സംസാരിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല, പകരം നിങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് ചെയ്തതെന്നും, എത്രത്തോളം കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടുപോകാൻ നിങ്ങൾ അനുവദിച്ചുവെന്നും മാത്രമായിരിക്കും പ്രധാനം.
-അനിൽ മാധവൻ
