વાર્તા ૧૧: ડેટા ઑફ (Data Off)
સમીરે આજે સવારે ઊઠીને સૌથી પહેલાં મોબાઈલનો ડેટા ઑફ કરી દીધો.
ન કોઈ નોટિફિકેશન, ન કોઈ મેસેજની રીંગ, ન કોઈ સોશિયલ મીડિયાનો ઘોંઘાટ. એક અજીબ પ્રકારની શાંતિ છવાઈ ગઈ. પહેલાં તો થોડી અકળામણ થઈ. હાથ વારંવાર મોબાઈલ તરફ જતો હતો, જાણે કંઈક ખૂટતું હોય. પણ ધીમે ધીમે એણે અનુભવ્યું કે આ 'ડેટા ઑફ' કરવાથી બહારની દુનિયા નહીં, પણ અંદરની દુનિયા જીવંત થઈ ઉઠી હતી.
ડેટા ઑફ કરવાથી આપણે ખરેખર દુનિયાથી કપાઈ નથી જતા, પણ પોતાની જાત સાથે કનેક્ટ થઈએ છીએ. આપણે બીજાના 'લાઇફ અપડેટ્સ' જોવાને બદલે પોતાની જિંદગીના 'લાસ્ટ અપડેટેડ' વર્ઝન પર ધ્યાન આપીએ છીએ. જ્યારે ઇન્ટરનેટ બંધ થાય છે, ત્યારે પુસ્તકોના પાના ખુલે છે, સંગીત કાનમાં ગુંજે છે અને આપણા પોતાના વિચારો સ્પષ્ટ સંભળાય છે.
આખો દિવસ સમીર કોઈ અપેક્ષા વિના જીવ્યો. સાંજે જ્યારે એણે ફરી ડેટા ઑન કર્યો, ત્યારે મેસેજના ઢગલા હતા. પણ હવે એને કોઈ ઉતાવળ નહોતી.
તેને સમજાયું કે જિંદગીને ખરેખર માણવા માટે ક્યારેક 'ડેટા ઑફ' કરવો બહુ જરૂરી છે. આપણે સતત બીજાના નેટવર્કમાં રહેવાને બદલે ક્યારેક પોતાના જ 'ઓફલાઈન મોડ' માં રહેવું જોઈએ.
