प्रतिबिंब
रोज पाहतो तोच चेहरा, रोज तोच आरसा,
पण आत दडला आहे, स्वप्नांचा वारसा
वरवर हसणे, वरवर रडणे, जगाला दाखवावे,
स्वतःच्या डोळ्यांत मात्र, स्वतःलाच ओळखावे
आरशाच्या पलीकडे एक, वेगळेच जग आहे,
जिथे फक्त सत्याचा, निर्मळ असा ओघ आहे
नका शोधू बाहेर, सुखाचे ते किनारे,
मनातच वाहतात, समाधानाचे वारे
आज स्वतःलाच म्हणावे, तू आहेस खूप छान,
नव्याने जगावे आता, राखूनी स्वतःचा मान
शब्दावाचून कळले, जे आरशाने सांगितले,
हरवलेले मी माझे, मलाच आज भेटले
