જીવન સફરમાં જ્યારે
રસ્તો લાગવા માંડે "અઘરો"
ને મંઝિલ લાગે "અશક્ય"
ત્યારે સમજી લેવું
કે આપણને આપણા જીવનનું
"લક્ષ્ય મળી ગયું છે"
હવે "જેમ તેમ" કરીને પણ
આપણે આપણાં એ લક્ષ્યના રસ્તે આગળ વધતા રહીશું,
એમ એમ તમે જો જો કે
આપણી "મુશ્કેલીઓ ઘટતી જશે"
ને જો આ લક્ષ્યના રસ્તે આપણે
વધારે પડતું "અટક્યા" કે પછી
આ રસ્તેથી "ભટકયા" તો...
તો "ની:સંકોચ" આપણા જીવનમાં "મુશ્કેલીઓનો પહાડ" ઉભો થતાં,
"વાર નહીં લાગે" ને એ પહાડ પણ એવો કે,
આપણી આજુબાજુ આપણને
"કોઈ જ રસ્તો ના જડે એવો"
ને પછી એ પહાડ
આપણને "સતત"
ચારેબાજુથી "ઘેરતો રહેશે"
