આંધળી મા ના કાગળનો જવાબ 👇
ફાટ્યાં-તૂટ્યાં જેને ગોદડી ગાભાં,
આળોટવા ફૂટપાથ,
આંધળી ડોશીનો દેખતો દીકરો,
કરતો મનની વાત.
વાંચી તારાં દુ:ખડાં માડી !
ભીની થઈ આંખડી મારી.
પાંચ વરસમાં પાઈ મળી નથી,
એમ તું નાખતી ધા,
આવ્યો તે દિ’થી આ હોટલને ગણી,
માડી વિનાના ‘મા’
બાંધી ફૂટપાયરી જેણે,
રાખ્યો રંગ રાતનો એણે !
ભાણિયો તો માડી ! થાય ભેળો
જે દિ’ મિલો બધી હોય બંધ,
એક જોડી મારાં લૂગડાંમા,
એને, આવી અમીરીની ગંધ ?
ભાડે લાવી લૂગડાં મોંઘા,
ખાતો ખારા દાળિયા સોંઘા.
દવાદારૂ આંહી આવે ન ઢૂંકડા,
એવી છે કારમી વેઠ,
રાત ને દિવસ રળું તોયે મારું,
ખાલી ને ખાલી પેટ,
રાતે આવે નીંદર રૂડી,
મારી કને એટલી મૂડી.
જારને ઝાઝા જુહાર કે’જે,
ઊડે આંહી મકાઈનો લોટ,
બેસવા પણ ઠેકાણું ના મળે,
કૂબામાં તારે શી ખોટ ?
મુંબઈની મેડીયું મોટી,
પાયામાંથી સાવ છે ખોટી.
ભીંસ વધીને ઠેલંઠેલા,
રોજ પડે હડતાળ,
શે’રના કરતા ગામડામાં,
મને દેખાય ઝાઝો માલ,
નથી જાવું દાડિયે તારે,
દિવાળીએ આવવું મારે.
કાગળનું તારે કામ શું માડી !
વાવડ સાચા જાણ,
તારા અંધાપાની લાકડી થાવાના,
મેં લીધા પચખાણ,
હવે નથી ગોઠતું માડી,
વાંચી તારી આપદા કાળી.
... agnat..(અજ્ઞાત)
