એ મીઠું કાલુઘેલુ બોલવું મારુ,
હસીને છાતીએ ચાપવું તારૂ.
ન નહાવાનુ નવું બહાનુ મારુ,
પરાણે ધમારી મન માનતું તારૂ.
આંજણ જોઈ એ ભાગવું મારુ,
પકડીને આંજણ આંજવુ તારૂ.
આંજણા પછી રડવું મારું,
મરચા વાળા હાથનું યાદ આવવુ તારૂ.
રડીરડીને માથે ઘર લેવાનુ મારુ,
ફૂકેથી આંખ ઠારવાનું કામ તારૂ.
રડતી આંખો હાથથી લુછવાનુ મારુ,
આંજણ વાળા ભુતને સાફ કરવાનું તારૂ.
આખરે ખભે બેગ નાખી નીશાળે જવું મારુ,
નહીં બને એક વધુ અભણ એ વીચારવું તારૂ.
ભાવેશ પરમાર
