આ મોસમ નો મલ્હાર,
જાણે કે બરફ નો વરસાદ,
યાદ આવે એ સમી સાંજ,
ફરતા લઇ હાથોમાં હાથ.
ફૂલો ની મહેક ને માટી ની સુગંધ,
હતો એ કંઈક નવો જ એહસાસ,
વિશ્વાસ હતો કે શ્વાસ એક થશે,
એટલે જ તો મનમાં જાગ્યો જાણે કે નવો જ ઉજાશ.
અસ્તિત્વ માં મળ્યો એકમેકનો સંગાથ,
એથી વિશેષ તો શું જોઈએ બીજી આશ?
- નીધી સાપરીયા