*વૈશાખ*
સમીર મસ્તીમાં આવી અતી લહેરાય,
વાદળ આંજીને કાજળ આકશ ઘેરાય.
વૈશાખ આવે ને વૃક્ષો ઉમંગે લહેરાય,
કેરી આંબલી ને રાયણ લિયાર લચી જાય.
નવા વસ્ત્રો ધારણ કરી કુંપળ હરખાય,
કાને લીંબુડીના ઝૂમર લટકી જોવા જાય .
વૈશાખી સાથે કોયલ પ્રેમના ગીત ગાય,
સાંભળીને માનવ હૈયા હિલોળા ખાય.
લગ્નની મોસમ મીઠાઈ દાબી જાય,
મળે જો કરછની કેશર તો મોજ આવી જાય.
વૈશાખના વેકેશન મામા યાદ આવી જાય,
ભુલેલુ બાળપણ પાછું યાદ આવી જાય.
નર કહે ખેડૂત નો આળસ ઉડાળી જાય.
વૈશાખ આવે પોતાની શાખ છોળી જાય.
નારાણજી જાડેજા
નર
મુન્દ્રા કરછ.
