#મોરલસ્ટોરીઝ #moralstories
આમ તો અગાઉ આ વાર્તા જુની છે, તમે લોકો એ વાંચી પણ હોય પણ એ વાર્તા અધુરી છે બાકીની વાર્તા જ ખુબ કામની છે અને અગત્યની પણ ખરી....
કોલગેટ કંપનીમાં મશીનરી યુગ ના એ શરૂઆત નો જ દૌર ટુથપેસ્ટનું ઉત્પાદન દોઢુ ડબલ થઇ ગયું હતું માલ નો ભરાવો થતો જતો હતો ઉત્પાદન બંધ રાખવું એ કાયમી વ્યવહારૂ ઉકેલ તો નહોતો જ..
કંપનીના મેનેજમેન્ટ વાળા બધાં જાત જાતના માર્ગ સુચવતાં પણ કોઈ યોગ્ય સમાધાન મળતું ન હતું
દોઢ બે કલાક બેઠક ચાલી પણ વાત ત્યાંજ અટકી હતી એ દરમ્યાન કંપની એક સ્પિનર કે મેઈડ પછી ચોથા વર્ગના વૃધ્ધ સ્ત્રી કર્મચારીએ કહ્યું કે, " મારી પાસે એનો ઉકેલ છે જ જો તમે રજા આપો તો હું કહું "
મેનેજમેન્ટ ના અમુક લોકોએ એની ટીકા કરી, દૂર રહેવા જણાવ્યું, પણ એક ડીરેક્ટર એ કહ્યું આપણે એમને સાંભળી લેવા જોઈએ...
પછી તે વૃધ્ધા એ સરળ સટીક ઉપાય સુચવ્યો કે પેકિંગ ટ્યુબનું મોઢું મોટું કરી દઈએ જ્યાંથી પેસ્ટ બહાર આવે છે વપરાશ સીધો વધી જશે
લોકો એ વાત વધાવી લીધી
પછી તો કંપનીનો નફો ઘણો વધી ગયો કંપનીએ એ વૃધ્ધા નું સન્માન કર્યું વળતર પુરસ્કાર આપ્યો.....
મોરલ અહીં એ તો ખરૂં જ કે, નાના માં નાની વ્યક્તિ ની વાત સાંભળવી જોઇએ વગેરે વગેરે હશે પણ મુખ્ય બોધ એ નથી....
એ વાર્તા ત્યાં પુરી નથી થતી પરંતુ ત્યાં થી જ શરૂં થાય છે અને એના પાત્રો હું ને તમે બધાં જ છીએ.....
મૂળ મોરલ ઓફ સ્ટોરી એ જ છે કે આપણે ચાલીસ થી સાંજના ટકા (હા 40-60%)પેસ્ટ બીન જરૂરી જ વાપરીએ છીએ .... એટલે થોડો તો થોડો વપરાશ ઘટાડી શકીએ છીએ.
