The Download Link has been successfully sent to your Mobile Number. Please Download the App.
Continue log in with
By clicking Log In, you agree to Matrubharti "Terms of Use" and "Privacy Policy"
Verification
Download App
Get a link to download app
સમજવા જેવું
શ્રાવણ માસનું મહાત્મ્ય અને પૌરાણિક કથા. પ્રસ્તાવના. હિન્દુ ધર્મમાં શ્રાવણ મહિનાને તમામ મહિનાઓમાં સૌથી પવિત્ર અને શ્રેષ્ઠ માનવામાં આવે છે. આ મહિનો દેવાધિદેવ મહાદેવ શિવજીને અત્યંત પ્રિય છે. શ્રાવણ શબ્દ 'શ્રવણ' પરથી આવ્યો છે, જેનો અર્થ થાય છે સાંભળવું. આ મહિનામાં ધાર્મિક કથાઓ અને શિવ મહિમા સાંભળવાનું વિશેષ મહત્વ છે. ભક્તો આખો મહિનો ભક્તિ, ઉપવાસ, જળાભિષેક અને મંત્રોચ્ચાર દ્વારા ભોળાનાથને પ્રસન્ન કરવાનો પ્રયાસ કરે છે. શ્રાવણ માસની પૂર્ણાહુતિ સાથે જ તહેવારોની હારમાળા શરૂ થાય છે. સમુદ્ર મંથનની પૌરાણિક કથા. શ્રાવણ માસ શિવજીને આટલો પ્રિય કેમ છે, તેની પાછળ એક બહુ પ્રસિદ્ધ પૌરાણિક કથા જોડાયેલી છે. પુરાણો અનુસાર, જ્યારે દેવો અને દાનવો વચ્ચે અમૃત મેળવવા માટે સમુદ્ર મંથન ચાલી રહ્યું હતું, ત્યારે સમુદ્રમાંથી ચૌદ રત્નો નીકળ્યા હતા. પરંતુ અમૃત નીકળે તે પહેલાં, સમુદ્રમાંથી અત્યંત ભયંકર અને ઝેરીલું 'હળાહળ' વિષ નીકળ્યું. આ વિષ એટલું શક્તિશાળી હતું કે તેની ગરમી અને ઝેરી વાયુઓથી સમગ્ર બ્રહ્માંડ અને સૃષ્ટિના તમામ જીવો બળવા લાગ્યા. સૃષ્ટિ પર મોટો વિનાશ તોળાઈ રહ્યો હતો.આ સંકટમાંથી બચવા માટે દેવતાઓ અને ઋષિમુનિઓ ભગવાન શિવના શરણમાં ગયા અને રક્ષણ માટે પ્રાર્થના કરી. સૃષ્ટિની રક્ષા કરવા માટે, કરુણામય શિવજીએ તે ભયંકર ઝેરનો ઘૂંટડો પી લીધો. પરંતુ તેમણે તે ઝેરને પેટમાં ઉતારવાને બદલે પોતાના કંઠમાં (ગળામાં) જ રોકી રાખ્યું. ઝેરની અસરોને લીધે તેમનું ગળું ભૂરું (નીલું) થઈ ગયું, અને ત્યારથી શિવજી 'નીલકંઠ' તરીકે ઓળખાયા.વિષ પીધા પછી ભગવાન શિવના શરીરમાં અસહ્ય બળતરા થવા લાગી અને તેમનું તાપમાન ખૂબ વધી ગયું. શિવજીના શરીરને શીતળતા આપવા માટે, તમામ દેવતાઓએ તેમના પર પવિત્ર જળનો અભિષેક કર્યો. આ સમયે પૃથ્વી પર મુસળધાર વરસાદ પણ શરૂ થયો, જેનાથી શિવજીને શાંતિ મળી. આ ઘટના શ્રાવણ માસમાં ઘટી હતી, તેથી જ શ્રાવણ મહિનામાં શિવજી પર જળાભિષેક અને દૂધનો અભિષેક કરવાનું વિશેષ મહત્વ છે. માતા પાર્વતીની કઠોર તપસ્યા. અન્ય એક કથા અનુસાર, માતા પાર્વતીએ ભગવાન શિવને ફરીથી પતિ તરીકે મેળવવા માટે શ્રાવણ મહિનામાં જ અન્ન-જળનો ત્યાગ કરીને કઠોર તપસ્યા કરી હતી. તેમની ભક્તિથી પ્રસન્ન થઈને શિવજીએ આ જ મહિનામાં માતા પાર્વતીને પત્ની તરીકે સ્વીકાર્યા હતા. તેથી, શ્રાવણ મહિનો શિવ અને શક્તિના મિલનનો મહિનો પણ ગણાય છે. કન્યાઓ સારા પતિની પ્રાપ્તિ માટે અને પરિણીત મહિલાઓ અખંડ સૌભાગ્ય માટે આ મહિનામાં વ્રત રાખે છે. શ્રાવણ સોમવાર અને નિયમોનું મહત્વ. શ્રાવણ મહિનાના સોમવારનું સ્થાન સનાતન ધર્મમાં સર્વોચ્ચ છે. આ દિવસે કરવામાં આવતી પૂજા અને વ્રતથી ભક્તોની તમામ મનોકામનાઓ પૂર્ણ થાય છે. સોમવારે વહેલા ઉઠીને સ્નાન કર્યા બાદ શિવાલયમાં જઈ બિલિપત્ર, ધતૂરો, ગંગાજળ, ચંદન અને દૂધ ચઢાવવામાં આવે છે. આ મહિનામાં વિજ્ઞાન અને આયુર્વેદની દ્રષ્ટિએ પણ ઉપવાસનું મહત્વ છે, કારણ કે ચોમાસામાં પાચનશક્તિ નબળી હોય છે, એટલે હળવો ખોરાક કે ફરાળ લેવાથી સ્વાસ્થ્ય સારું રહે છે. ઉપસંહાર. શ્રાવણ માસ માત્ર વ્રત અને પૂજાનો જ નહીં, પરંતુ મનની શુદ્ધિનો મહિનો છે. 'હર હર મહાદેવ' અને 'ઑમ નમઃ શિવાય' ના નાદથી ગુંજતો આ મહિનો માનવીને ત્યાગ, સમર્પણ અને લોકકલ્યાણનો સંદેશ આપે છે, જે શિવજીએ વિષ પીને આપ્યો હતો. ઓમ નમઃ શિવાય લાઈક કરજો કોમેન્ટ કરજો ફોલો કરજો મારા વ્હાલા......
એક મારો સંદેશ માનવ જાતિનો સૌથી સારો મિત્ર હોય ને તો એ દુઃખ છે. કેમ કે કેવી રીતે જીવન જીવવું એ દુઃખમાં જ ખબર પડે છે અને ઘણો સમય રહે છે. તમામ પરિસ્થિતિમાં એક એક પળ એક એક દિવસ યાદ રહી જાય છે. અને એ સમયે ઘણું જાણવા મળે છે. કોણ કેટલા કામ આવ્યા. સગા સંબંધી તમામ લોકો એ વખતે ખબર પડી જાય કે પારકા વાલા છે સગા વાલા જો જીવનમાં દુઃખને મિત્ર કરીને રાખે માનવ જાતિ તકલીફ પણ ના પડે. મિત્રો આ અધૂરું છે. ફરીથી મળીશું. ........ કેવું લાગ્યું કોમેન્ટ કરતા રહેજો. લાઈક પણ કરજો - Pintu Raval
અધુરી પ્રેમ કહાની ભાગ 1 વાર્તાની શરૂઆત એક જાણીતી આર્ટ્સ કોલેજથી થાય છે. આરવ એક શાંત, ગંભીર અને સપનાઓથી ભરેલો યુવાન હતો. તેને પુસ્તકો વાંચવાનો અને કવિતાઓ લખવાનો ખૂબ શોખ હતો. બીજી તરફ, મીરા ખૂબ જ ચંચળ, હસમુખી અને કલાપ્રેમી છોકરી હતી. તેનો અવાજ જ આખી કોલેજમાં સકારાત્મકતા ફેલાવી દેતો હતો. એક દિવસ કોલેજની લાઈબ્રેરીમાં બંને એક જ પુસ્તક લેવા માટે આગળ વધ્યા. બંનેના હાથ એકસાથે એ પુસ્તક પર પડ્યા. આરવે નમ્રતાથી પુસ્તક મીરા તરફ સરકાવી દીધું અને સ્મિત આપ્યું. આ તેમની પહેલી મુલાકાત હતી. આ નાનકડી ઘટનાએ બંનેના મનમાં એકબીજા પ્રત્યે આદર અને કુતૂહલ પેદા કર્યું. ધીમે-ધીમે તેઓ લાઈબ્રેરીમાં રોજ મળવા લાગ્યા, વિચારોની આપ-લે થઈ અને આ અજાણ્યો સંબંધ ક્યારે ગાઢ મિત્રતામાં બદલાઈ ગયો, તેની ખબર જ ન પડી.મૌન ભાષા અને પ્રેમનો સ્વીકારમિત્રતા વધતાની સાથે જ બંને કલાકો સુધી વાતો કરવા લાગ્યા. કોલેજની કેન્ટીન તેમની વાતોની સાક્ષી હતી. આરવ જ્યારે પણ કોઈ નવી કવિતા લખતો, ત્યારે સૌથી પહેલા મીરાને સંભળાવતો. મીરા તેના શબ્દોના વખાણ કરતી અને આરવની આંખોમાં પોતાના માટેનો આદર જોતી. કોલેજના છેલ્લા વર્ષમાં એક સાંજે, જ્યારે આકાશ ગુલાબી રંગથી રંગાયેલું હતું અને હળવો પવન ચાલી રહ્યો હતો, ત્યારે આરવ મીરાને ફરવા લઈ ગયો. ત્યાં તેણે ગજવામાંથી એક નાની ડાયરી કાઢી, જેમાં તેણે માત્ર મીરા માટે લખેલી કવિતાઓ હતી. આરવે ધ્રુજતા અવાજે કહ્યું, "મીરા, મારી દરેક કવિતાનો અંત તારા પર આવીને અટકે છે. શું તું મારી જિંદગીની વાર્તા બનવાનું પસંદ કરીશ?" મીરાની આંખોમાં ખુશીના આંસુ આવી ગયા. તેણે કોઈ શબ્દ ન કહ્યો, બસ આરવની આંખોમાં જોઈને હકારમાં માથું હલાવી દીધું. તે સાંજ તેમના જીવનની સૌથી સુંદર સાંજ બની ગઈ........ અધુરી પ્રેમ કહાની વાંચતા રહો ભાગ 2
"હર હર મહાદેવ, ઘર ઘર મહાદેવ. શ્રાવણ માસની હાર્દિક શુભકામનાઓ!""ભોળા શંકર આપના જીવનમાં સુખ, શાંતિ અને સમૃદ્ધિ લાવે. ૐ નમઃ શિવાયા!""જેની જટામાં ગંગા વહે, જેનો ડમરુ અનાથનો નાથ છે, એવા શિવજીને પ્રણામ." - Pintu Raval
બાપની વેદના ભાગ ૧: આશાનું કિરણ રામજીભાઈ ગામના એક ખૂણામાં નાની ઝૂંપડીમાં રહેતા હતા.તેમની પત્ની વર્ષો પહેલાં ગુજરી ગઈ હતી.હવે તેમના જીવનનો એકમાત્ર સહારો તેમનો દીકરો અજય હતો.અજય ઘણો ભણેલો અને સંસ્કારી યુવાન હતો.ગામમાં કામ ન મળતા, અજયે કમાણી કરવા માટે શહેર જવાનો નિર્ણય કર્યો.નીકળતી વખતે તેણે પિતાના ચરણ સ્પર્શ કર્યા.તેણે વચન આપ્યું, "બાપુ, દિવાળી પર મોટો પગાર લઈને આવીશ, આપણી બધી ગરીબી દૂર થઈ જશે." ગુજરાતના એક નાના ગામમાં રહેતા વૃદ્ધ રામજીભાઈ પોતાનો એકમાત્ર દીકરો અજય, જે ખૂબ હોશિયાર હતો, તેના ભણતર માટે મજૂરી કરીને જીવન ગુજારતા હતા. ગામમાં નોકરી ન મળતા અજયે આર્થિક તંગી દૂર કરવા શહેરમાં જઈને કામ કરવાનો નિર્ણય લીધો અને પિતાને ગરીબી દૂર કરવાનું વચન આપીને શહેર તરફ પ્રયાણ કર્યું.હવે આગળઅજયના ગયા પછી રામજીભાઈનું જીવન સાવ સૂનું થઈ ગયું. ઘરમાં અજય વિના પળ પળ વિતાવવી પહાડ જેવી ભારી લાગતી હતી. ચોમાસું વીતી ગયું અને શિયાળાની ગુલાબી ઠંડીની શરૂઆત સાથે જ દિવાળીના દિવસો નજીક આવવા લાગ્યા. ગામના લોકો પોતાના ઘરોની સાફ-સફાઈ અને રંગરોગાનમાં વ્યસ્ત હતા. બજારમાં રોશની અને મીઠાઈઓની દુકાનો સજવા લાગી હતી. આ બધું જોઈને રામજીભાઈના દિલમાં પણ એક નવી આશાનો દીવો પ્રગટ્યો હતો. તેમનો દીકરો અજય દિવાળી પર ઘેર આવવાનો હતો.રામજીભાઈનો રોજનો એક નિયમ બની ગયો હતો. તેઓ વહેલી સવારે ઉઠીને ઘરનો ઉંબરો સાફ કરતા. ત્યારબાદ, ફાટેલી ધોતી અને જૂનું પહેરણ પહેરીને ગામના પાદરે, જ્યાં શહેરથી આવતી બસો ઊભી રહેતી હતી, ત્યાં જઈને બેસી જતા. સવારથી સાંજ સુધીમાં જેટલી પણ બસો આવતી, રામજીભાઈ ઊભા થઈને આતુર આંખે જોતા કે કદાચ અજય તેમાંથી ઉતરશે. દરેક બસ ખાલી થઈ જતી પણ અજય દેખાતો નહીં. સાંજ પડતાં જ તેઓ ભારે હૈયે, લાકડીના ટેકે પાછા ઝૂંપડી તરફ વળી જતા.તેમની પાસે મોબાઈલ ફોન ખરીદવાના કે રિચાર્જ કરવાના પૈસા નહોતા. એટલે અજય સાથે કોઈ વાતચીત થઈ શકતી નહોતી. ગામના પડોશીઓ ક્યારેક પૂછતા, "રામજીબાપા, અજયનો કોઈ ફોન-વધામણું આવ્યું કે નહીં?" ત્યારે દાદા પોતાની આંખોમાં ગર્વ અને હસતો ચહેરો રાખીને કહેતા, "મારો દીકરો અજય બહુ સંસ્કારી છે. એણે મને વચન આપ્યું છે કે એ દિવાળી પર મોટો પગાર લઈને આવશે અને આપણી ગરીબી કાયમ માટે દૂર કરશે. એ એનું વચન ક્યારેય નહીં ભૂલે.......... બાપની વેદના વાંચવાની ભૂલતા નહીં. ભાગ ૨: લાંબી પ્રતીક્ષા
કર્મ એ જ સાચી પૂજા એકવાર દેવર્ષિ નારદજીના મનમાં અહંકાર આવી ગયો કે આખા બ્રહ્માંડમાં ભગવાન વિષ્ણુના સૌથી મોટા ભક્ત તેઓ પોતે જ છે. નારદજી સતત 'નારાયણ-નારાયણ' નું રટણ કરતા રહેતા અને ત્રણેય લોકમાં ભ્રમણ કરતા. તેમના આ અહંકારને દૂર કરવા માટે ભગવાન વિષ્ણુએ એક લીલા રચવાનું વિચાર્યું.એક દિવસ નારદજી વૈકુંઠ ધામમાં પધાર્યા. ભગવાન વિષ્ણુએ તેમનું સ્વાગત કર્યું. નારદજીએ ગર્વથી પૂછ્યું, "પ્રભુ, આ સૃષ્ટિમાં તમારો સૌથી પરમ ભક્ત કોણ છે? શું એ હું છું?" ભગવાને સ્મિત કર્યું અને કહ્યું, "નારદજી, પૃથ્વી પર એક સામાન્ય ખેડૂત રહે છે, તે મારો બહુ મોટો ભક્ત છે. તમે જરા તેની મુલાકાત લો." નારદજીને આ સાંભળીને આશ્ચર્ય થયું. તેમણે વિચાર્યું કે એક સામાન્ય ખેડૂત, જે આખો દિવસ ખેતીના કામમાં વ્યસ્ત રહે છે, તે ભગવાનનો સૌથી મોટો ભક્ત કેવી રીતે હોઈ શકે?નારદજી સત્ય જાણવા માટે પૃથ્વી પર આવ્યા અને પેલા ખેડૂતની દિનચર્યા પર નજર રાખવા લાગ્યા. સવારે ખેડૂત જાગ્યો, પથારીમાંથી ઊભા થતા જ તેણે ભક્તિભાવથી એકવાર 'હે નારાયણ' કહ્યું. ત્યારબાદ તે પોતાના બળદોને લઈને ખેતરે ગયો. આખો દિવસ તેણે ખેતરમાં કાળી મજૂરી કરી. બપોરે ભાતું ખાતી વખતે પણ તેણે ભગવાનનો આભાર માન્યો. સાંજે ઘરે પાછા ફરતી વખતે તેણે ફરી એકવાર 'નારાયણ' નામ લીધું. રાત્રે સૂતા પહેલાં તેણે છેલ્લી વાર ભગવાનનું સ્મરણ કર્યું અને સૂઈ ગયો.નારદજીએ જોયું કે આખા દિવસમાં ખેડૂતે માત્ર ત્રણ કે ચાર વાર જ ભગવાનનું નામ લીધું હતું. નારદજી તરત જ વૈકુંઠ પાછા ફર્યા અને ભગવાન વિષ્ણુને કહ્યું, "પ્રભુ, પેલો ખેડૂત તો આખા દિવસમાં માંડ ત્રણ-ચાર વાર તમારું નામ લે છે. જ્યારે હું તો ચોવીસ કલાક તમારું જ રટણ કરું છું. તો પછી તે તમારો પરમ ભક્ત કેવી રીતે થયો?"ભગવાન વિષ્ણુ નારદજીના મનની વાત સમજી ગયા. તેમણે નારદજીને એક પાત્ર આપ્યું, જે કાંટોકાંઠ તેલથી ભરેલું હતું. ભગવાને કહ્યું, "નારદજી, આ તેલનું પાત્ર લઈને તમે આખા બ્રહ્માંડની એક પ્રદક્ષિણા કરી આવો. પણ શરત એટલી છે કે આ પાત્રમાંથી તેલનું એક પણ ટીપું નીચે પડવું જોઈએ નહીં."નારદજીએ પડકાર સ્વીકારી લીધો. તેઓ તેલનું પાત્ર હાથમાં લઈને નીકળી પડ્યા. તેમનું પૂરું ધ્યાન માત્ર તેલના પાત્ર પર જ હતું કે ક્યાંયથી તેલ છલકાઈ ન જાય. ખૂબ જ સાવધાનીપૂર્વક નારદજીએ બ્રહ્માંડની પ્રદક્ષિણા પૂરી કરી અને વિષ્ણુ ભગવાન પાસે પાછા આવ્યા. તેઓ ખુશ હતા કે તેમણે એક પણ ટીપું તેલ નીચે પડવા દીધું ન હતું.ભગવાને પૂછ્યું, "નારદજી, પ્રદક્ષિણા સફળ રહી. પણ મને એ જણાવો કે આ યાત્રા દરમિયાન તમે કેટલી વાર મારું નામ લીધું?" નારદજી આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા અને બોલ્યા, "પ્રભુ! મારું આખું ધ્યાન તો આ તેલના પાત્ર પર હતું. જો હું તમારું નામ લેવા જાત, તો તેલ ઢોળાઈ જાત. તેથી હું એક પણ વાર તમારું નામ લઈ શક્યો નથી."ત્યારે ભગવાન વિષ્ણુએ પ્રેમથી સમજાવતા કહ્યું, "નારદજી, આ જ રહસ્ય છે. પેલો ખેડૂત પોતાના પરિવારની જવાબદારીઓ, ખેતીનું સખત કામ અને જીવનની તમામ મુશ્કેલીઓનું 'તેલ ભરેલું પાત્ર' સંભાળી રહ્યો છે. આ બધી સાંસારિક ફરજો નિભાવવાની સાથે પણ તે દિવસમાં ત્રણ-ચાર વાર મારું નામ લેવાનું ચૂકતો નથી. જ્યારે તમે એક નાનકડું પાત્ર સંભાળવામાં મને ભૂલી ગયા. "નારદજીને પોતાની ભૂલ સમજાઈ ગઈ અને તેમનો અહંકાર ઓગળી ગયો. તેઓ સમજી ગયા કે સાચી ભક્તિ માત્ર માળા ફેરવવામાં નથી, પરંતુ પોતાના કર્તવ્યોનું પાલન કરતાં કરતાં ઈશ્વરને યાદ રાખવામાં છે. જય શ્રી કૃષ્ણ
Copyright © 2026, Matrubharti Technologies Pvt. Ltd. All Rights Reserved | Powered by Custom Web Development Company India.
Copyright © 2026, Matrubharti Technologies Pvt. Ltd. All Rights Reserved.
Please enable javascript on your browser
