એક લાશ

જીવન આખું છે એક કઠિન, સૌથી મુશ્કિલમાં મુશ્કિલ અભ્યાસ.

ખાસ કરીને, જીવન જીવવાની જ્યારે ન રહે કોઈ પ્યાસ;

ન રહે જ્યારે જીવનમાં કોઈ હેતુ, ઉમંગ કે કોઈ આશ;

ત્યારે જીવન બનીને રહી જાય છે, મહજ નદીમાં વહેતી એક લાશ.

નદીના વહેણ સાથે, બસ નીરસ રીતે વહેતી, એક જીવતી જાગતી લાશ.

છોડી જાય જ્યારે પોતાના, અથવા થઈ જાય એ પારકાં, ત્યારે ડગમગી જાય છે વિશ્વાસ

પહોંચે છે નાજુક દિલ ને ઠેસ, અને રૂંધાવા લાગે છે હર એક શ્વાસ.

સ્વજન ગુમાવીયાનો હોય છે એક ભયાનક આઘાત, એ સ્વીકાર કરવાનું હોતું નથી સહાસ;

ત્યારે બીજાં સ્નેહી- સંબંધીઓએ, આગળ આવી, ધ્યાન રાખવું જોઇએ ખાસ.

કદાચ આપણી અનુકંપાથી, સ્નેહથી, આપણા સાથથી, બચી જાય પેલી જીવતી લાશ.

Armin Dutia Motashaw

Gujarati Poem by Armin Dutia Motashaw : 111806036

The best sellers write on Matrubharti, do you?

Start Writing Now